การเดินทางท่องเที่ยวภาคเหนือเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา "เที่ยวล่อง" (ปาย-แม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่) ผมแวะพักเหนื่อยที่ “เมืองสามหมอก” จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งใจไว้ว่าจะเดินเที่ยวชมรอบเมืองสักหน่อย แต่ฝนฟ้าไม่เป็นใจ (ลูกทัวร์สองคนก็ทำท่าจะไปไม่ไหวแล้วด้วย...เป็นหวัดกันงอมแงม)
เลยต้องเดินเตร็ดเตร่อยู่หน้าโรงแรมที่พักคนเดียว....
ที่หน้าโรงแรม ต้นไม้ในกระถางกำลังออกลูกสีเหลือง หน้าตาแปลกๆ ถามพนักงานโรงแรมเธอบอกว่า ชื่อ “มะเขือมิกกี้เม้าส์” ….?!?....
หลายวันต่อมาหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน นำภาพมะเขือแปลกมาลง...บอกชื่อเสร็จสรรพว่า “มะเขือสาแหรก” ...ชื่อแปลกไม่แพ้หน้าตา....
...ทำความรู้จักกันหน่อย...
มะเขือสาแหรกมีชื่อสามัญว่า Nipple Fruit (ชื่ออื่นๆ Titty Fruit, Cows Udder, Appel of Sodom)
อยู่ใน Family: Solanaceae (ออกเสียง so-lan-AY-see-ee)
Genus: Solanum (ออกเสียง so-LAN-num)
Species: S. mammosum (ออกเสียง mam-OH-sum)
เป็นผลไม้มีพิษครับ กินไม่ได้....แต่ก็มีสรรพคุณทางสมุนไพร เอาน้ำจากผลเหลืองๆ มาซักผ้าได้ หรือจะปลูกไว้ดูเล่นก็สวยดี...
อาจารย์ นายวิโรจน์ พูลสุขได้กรุณาแต่งกลอนให้บันทึกมะเขือสาแหรก...อ่านไปต้องอมยิ้มไปด้วย...
มะเขือสาแหรกแปลกดีเนาะ....ชื่อไม่เพราะแต่รูปงามหนามก็แหลม กินไม่ได้ร้ายมีพิษไม่คิดแจม...เกลียดของแถมพิษร้ายคล้ายคนงาม @@...ขอบคุณครับ....@@
แต่ก็มีสรรพคุณทางสมุนไพร เอาน้ำจากผลเหลืองๆ มาซักผ้าได้
แล้วน้ำมันเป็นสีอะไรน่ะ???????
เจ้าของโรงแรมเห็นแขกยืนด้อมๆ มองๆ ก้มๆ เงยๆ รอบกระถางอยู่นานสองนาน คงกลัวว่ามะเขือสาแหรกจะล่องหน...
ขึ้นไปเรียก (ฉุด) ครูกั๊ตมาดู (เผื่อจะปิ๊งไอเดียเอาไปทำน้ำยาซักผ้าอีกสูตรหนึ่ง)...มะเขือสาแหรกหายไปทั้งกระถาง!!!...
อดเก็บลูกมาพิสูจน์ว่าน้ำมันมีสีอะไร...อิๆๆๆ
พี่กั๊ตฝากบอกมาว่า ...คิดถึงต้อมมากๆ เน้อ...ยังไม่กล้าทักทาย เดี๋ยวจะแพร่เชื้อหวัดอีก (ยังไม่หายแฮะ) อิอิ...
สงสัยต้องไปปายอีกรอบ...หวัดถึงจะหาย
สงสัยหน้าตาของท่านหัวหน้าคงไม่เป็นที่ไว้วางใจ กระถางมะเขือเลยล่องหนหายไปก่อนครูพี่กั๊ตจะได้เห็น อิอิ..
ช่วงนี้ต้อมก็ไม่ค่อยสบาย คืนวันเสาร์ไปนั่งดูคอนเสิร์ตการกุศลที่เลิกเอาตอนเกือบเที่ยงคืน จะไม่ไปก็น่าเสียดาย..บัตรใบละตั้งพัน (ของเจ้านาย) อิอิ
ป.ล.คิดถึงพี่กั๊ตๆๆ
ไปปายอีกรอบ...รับรองหายป่วยเลย..อิอิ
(พี่กั๊ตบอกว่า...จะโทร.หาต้อม กลัวต้อมติดหวัด..หุๆๆ)
วันที่นอนซมเพราะพิษไข้+ระบมน่ะ มีแต่อา(จารย์)จ๊ะ กับพี่ ดร.ยุวนุช ฝ่าด่านสัญญานเครือข่ายล่มโทรโอ๋ๆ น้อง แต่รู้สึกจะได้ยินเสียงขำหุๆ ไปด้วยหง่ะ แต่คนที่ซ้ำเติมเห็นๆ ก็คือท่านหัวหน้ากับพี่ยาหยีนี่ล่ะ น้องตัวกลมแอบมีเคืองนะเนี่ย
ท่าทางหน้าตาดูเท่ห์นะคะ
สวัสดีครับ
มันแปลกดีนะ ๆๆ
ขอบคุณมากที่นำมาแบ่งปัน
มะเขือ..น่ารักจังค่ะ สวยแปลกดีค่ะ
แวะมาทักทาย
มีความสุขในทุกๆวัน นะคะ
น้องต้อมๆๆ
โอ๋ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เจ็บนะ...(หุหุๆๆๆๆๆๆ)
ดูน่ากินด้วยครับ...แต่สวยๆ แบบนี้มีพิษถึงตาย
ขอบคุณครับพี่ยาว เกษตรยะลา
สวัสดีครับ อ.@..สายธาร..@
ขอน้ำ ผักเก็งเค็ง สักแก้วนะครับ
ครูที่โรงเรียนบอกว่า ใช้ สำหรับ จัดช่อ ดอกไม้ สวยมาก และ ทนนาน เจ้า ลุงหัวหน้า ให้ป้าสบายดี ไว นะคะ
กระถางอยู่ติดกับทางเท้า ด้านหน้าโรงแรม เถ้าแก่เนี้ยแกคงเห็นลูกค้ายืนเล็งๆๆๆๆๆ อยู่นาน (อีตานี้คงคิดมิดีมิร้ายกับมะเขือฉันแน่...อิอิ) เลยต้องหอบกระถางหลบภัยชั่วคราว....
วันก่อนพาคนข้างๆ ไปหาหมอ คุณหมอถามจะฉีดยาสักเข็มไหม (ปกติถ้าเป็นหวัดหลายวันแล้วต้องฉีดยาน็อคเชื้อ)....ใจแข็งครับไม่ยอมให้ฉีด...ผลก็คือ กินยาหลายมื้อแล้ว...ยังไม่หาย สงสัยเชื้อจะดื้อยา...(คงหายยากเพราะแถบนั้นเป็นหวัดกันหมดทุกบ้าน)
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ครูใหม่ บ้านน้ำจุน
ลูกไม้แปลกๆ เอามาจัดเข้าช่อใส่แจกันสวยดีครับ
อยากอ่านหนังสือเล่มที่เจ็ดไวๆ...อิอิๆๆ
เข้ามาอีกรอบ ตามแรงกดดัน เล่ม 7 ประมาณ ต้นเดือนมกราคม ตอนนี้ เล่ม 3 เอง เจ้า เหนื่อย มาก กกกกก
ท่านหัวหน้าคะ
สวัสดีครับ ครูใหม่ บ้านน้ำจุน
ฮู้วววว...เดือนมกราคมจะได้อ่านเล่มที่เจ็ดแล้ว...เร็วมากครับ
เอ้า..เชียร์ๆๆๆๆ พี่พอน้องเพียง สู้ๆๆๆๆๆ..
น้องหมีเชอรี่ ทะเลดาว
ครับ
บางสิ่งบางอย่างกว่าจะได้มาเลือดตาแทบกระเด็น..แต่ได้มาแล้วไม่ค่อยให้ความสำคัญ..ทิ้งๆ ขว้างๆ
"หนามแหลมคม" เป็นสัญญลักษณ์เตือนว่า อย่าเข้ามานะ..ฉันสู้นะ..ฉันมีพิษนะ...
อิๆ