ปกติเป็นคนชอบเขียน แต่ความมั่นใจถดถอยลงหลังจากเรียนวิชา Academic Writing
และพบว่าเขียนงานวิชาการ ต้องมีความรู้จริงและผ่านการค้นคว้ามาแล้วอย่างดี
จึงรู้ตัวว่ายังมีเรื่องที่ไม่รู้อีกมาก ขอเขียนเรื่องที่มาจากประสบการณ์จะดีกว่า

ผู้เขียนเริ่มทำงานเมื่อหลายสิบปีก่อน (ไม่บอกตัวเลข กลัวจะเดาอายุได้ 555)
ทำงานตั้งแต่สอบบรรจุได้ระดับ 3 จากการที่หน่วยงานมีบุคลากรสายงานวิชาชีพไม่กี่คน
ได้เรียนรู้จากรุ่นพี่ที่เชี่ยวชาญและมีประสบการณ์มาก่อน
ได้รับความรู้หลายอย่างจากการทำงาน ที่ในห้องเรียนไม่ได้สอนก็เยอะ
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่มีคนสอน และเริ่มสังเกตเองจากการที่ทำงานมาพอสมควรก็คือ ความผูกพันในองค์กรและความรักหน่วยงาน พอๆกับความรับผิดชอบ ที่ไม่ต้องสอนแต่ควรต้องมีเป็นสามัญสำนึกในใจ

ในความเห็นส่วนตัว คิดว่าความผูกพันในองค์กรส่วนหนึ่งมากับ ความคิดเชิงบวก (Positive Thinking)
อีกส่วนมากับอุปนิสัยส่วนบุคคล เช่น การมีมนุษยสัมพันธ์ การเข้ากับคนอื่นง่าย การไม่คาดหวังสูงเกินไป ความยืดหยุ่น การรักเพื่อนมนุษย์ฯ
แต่ทั้งนี้อาจมีองค์ประกอบอื่นร่วมด้วย เช่น วัฒนธรรมองค์กร แนวการบริหารงานของผู้นำ ระบบการทำงานแบบราชการ หรือแม้แต่ระบบอุปถัมภ์
 
ถ้าหน่วยงานใดไม่มีคนที่รักและผูกพันกับองค์กร คงจะมีคนเข้าๆออกๆ บ่อยๆ
หรือมีความขัดแย้งในองค์กรมาก  มีคนทำงานที่ไม่รับผิดชอบ  ไม่ทุ่มเทกับการทำงาน ละทิ้งหน้าที่เพราะคิดว่าองค์กรไม่ใช่ของเรา

ผู้เขียนไม่ได้เป็นนักจิตวิทยา แต่ชอบคิด ชอบวิเคราะห์
จึงพบกับตัวเองว่า เพราะเหตุใดองค์กรจึงไม่ค่อยเจริญก้าวหน้า ส่วนหนึ่งมาจากวัฒนธรรมองค์กรที่ไม่ได้ปลูกฝังให้กับบุคลากร

อาจมีบุคลากรบางส่วนที่รักองค์กรอยู่ในหน่วยงาน ซึ่งสังเกตได้ไม่ยาก จากความตั้งใจทำงาน ทุ่มเทกับงาน มีส่วนร่วมในงานส่วนรวม  และไม่ละทิ้งงาน

ความผูกพันกับองค์กรถึงแม้จะสร้างไม่ง่าย แต่ก็อาจสร้างได้ด้วยกิจกรรม  และกลยุทธ์การบริหารงานที่สร้างวัฒนธรรมการทำงานที่ดี

เพราะหากทำสำเร็จ องค์กรจะได้ประโยชน์ทั้งการรักษาบุคลากรที่มีคุณภาพให้อยู่กับหน่วยงาน
และทำให้บุคลากรมีจิตใจมุ่งมั่นที่จะพัฒนาหน่วยงานของตนให้ดีขึ้นอีกด้วย