"โอ้พระผู้อภิบาลของข้า ถ้าหากว่ากิจการของนักบวชเป็นที่พึงพอใจแก่พระองค์ และเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงยินดีมากกว่ากิจการของนักมายากล ดังนั้นขอพระองค์ได้โปรดสังหารสัตว์ร้ายตัวนี้ (ด้วยก้อนหินที่อยู่ในมือฉันก้อนนี้) เพื่อให้ประชาชนได้เดินผ่านไปมาตามเส้นทางนี้"

ตอนที่ 2 (เด็กหนุ่มกับสัตว์ร้าย)

เด็กหนุ่มได้ปฏิบัติเช่นนั้นอย่างต่อเนื่อง (ไปนั่งเรียนกับนักบวชก่อนแล้วค่อยไปเรียนกับนักมายากล พอขากลับก็จะแวะนั่งเรียนกับนักบวชต่อ ก่อนที่จะเดินทางกลับบ้าน) จนอยู่มาวันหนึ่ง เขาได้ไปเผชิญหน้ากับสัตว์ใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่งเพื่อทำลายมัน  ซึ่งได้สกัดกั้นเส้นทางสัญจรไปมาของประชาชนจนพวกเขาไม่สามารถเดินผ่านได้ (เพื่อเป็นการทดลองวิชาที่ได้เรียนรู้มาจากอาจารย์ทั้งสอง)

เด็กหนุ่ม (กล่าวในใจว่า) “วันนี้ฉันจะได้รู้ว่าระหว่างกิจการ (วิชา) ของนักบวชกับกิจการ (วิชา) ของนักมายากล อันไหนเป็นสิ่งที่อัลลอฮฺทรงพึงพอใจมากกว่ากัน”
ดังนั้น เด็กหนุ่มจึงได้หยิบก้อนหินก้อนหนึ่งขึ้นมาพลันกล่าว (พึมพำว่า) “โอ้พระผู้อภิบาลของข้า ถ้าหากว่ากิจการของนักบวชเป็นที่พึงพอใจแก่พระองค์ และเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงยินดีมากกว่ากิจการของนักมายากล ดังนั้นขอพระองค์ได้โปรดสังหารสัตว์ร้ายตัวนี้ (ด้วยก้อนหินที่อยู่ในมือฉันก้อนนี้) เพื่อให้ประชาชนได้เดินผ่านไปมาตามเส้นทางนี้”
แล้วเด็กหนุ่มก็ขว้างหินก้อนนั้นไปยังสัตว์ร้ายตัวนั้น ทันใดนั้นสัตว์ร้ายตัวนั้นก็เสียชีวิตทันที ทำให้ประชาชนสามารถเดินทางผ่านไปมาได้สะดวกเหมือนเดิม

เห็นดังนั้น เด็กหนุ่ม (จึงได้เดินทางไปหานักบวชและ) เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้นักบวชฟัง
นักบวชกล่าว (ด้วยความรู้สึกอัศจรรย์ใจอย่างยิ่งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น) “หนุ่มน้อย (วันนี้) เจ้าได้เป็นคนที่ประเสริฐกว่าฉันแล้ว และ(การกระทำของเจ้าในวันนี้) จะทำให้เจ้าต้องถูกทดสอบ (ในวันใดก็วันหนึ่ง) ดังนั้นเมื่อใดที่เจ้าถูกทดสอบ เจ้าก็จงอย่าได้พาดพิงมายังฉัน”