เมื่อแม่นกมาอยู่ด้วย

เมื่อเช้า นั่งทำงานอยู่ ได้ยินเสียงตุ๊บ ตอนแรกนึกว่าเสียงมะม่วงหล่น แต่ต้นมะม่วงอยู่ด้านหลัง ตกบนหลังคากระเบื้อง เสียงเบากว่านี้

ชะโงกหน้่าไปดูที่หน้าต่างด้านหนึ่ง เห็นนกตัวขนาดฝ่ามือ นอนแอ้งแม้ง บนตาข่ายกันแดดสีน้ำเงิน นึกว่าตาย รอสักพัก เจ้านกก็ลุกขึ้นยืน กรงเล็บเกี่ยวตาข่ายไว้ บอกหลานชายไปเอากล้องถ่ายรูปมาหน่อย ผมก็เฝ้าดู หมอนี่หายไปพักใหญ่ พอกล้องถ่ายรูปมา เจ้านกก็บินหายไปพอดี

นกอะไรก็ไม่ทราบด้วยสิ ไม่ใช่นกเอี้ยง ไม่ใช่นกเขา ก็แล้วกัน ดูจะงอยปากและลำตัวแล้วคล้ายพวกเหยี่ยวนู่นแน่ะ ไม่สันทัดเรื่องนกเสียด้วย...

(นึกได้ว่า คงบินมาชนหน้าต่างกระจก แล้วตกไปบนตาข่าย โชคดีไม่ตกลงพื้นข้างล่าง ไม่งั้นจุกแอ้กกว่านี้)

ตอนสาย แม่บ้านมาทำความสะอาดห้อง นึกได้ว่า ที่ขอบบนของหน้าต่างห้องนอน มีเศษกิ่งไม้เกะกะ บอกแม่บ้านช่วยจัดการที แม่บ้านหายไปพักหนึ่งแล้ว มาตามให้ไปดูหน่อย

ผมเอาปลายไม้ถูพื้นยื่นออกไป ว่าจะดันเศษไม้ให้หลุด ปรากฏว่าเห็นนกเขาตัวหนึ่ง (น่าจะเป็นแม่นก) นั่งอยู่ ชัดเลย มาทำรังที่ขอบหน้าต่างห้องนอน ทำไงล่ะเนี่ย คงต้องปล่อยไว้ วิ่งไปหยิบกล้องถ่ายรูป พอเข้าไปใกล้ แม่นกตกใจ บินหนีไป เลยได้มาแต่รังนก

สักพักจะไปดูอีกที ว่านกกลับมาอีกหรือเปล่า ถ้าไม่มา ก็ต้องชำระ ถ้ามา จะทำยังไง ปล่อยไว้ก็คงไม่ดี กลัวไข้หวัดนก...

สรุปว่า ถ่ายรูปนกไม่ได้สักตัว สงสัยต้องปรึกษาคนนี้ และคนนี้    ส่วนคนนี้ ฝีมือขั้นเทพ ยังไม่กล้าปรึกษา อิๆ

ความคืบหน้า....

หลังจากถ่ายภาพตอนแรกไปราวหนึ่งชั่วโมง แอบย้อนกลับไปดู เห็นแม่นกกำลังป้อนข้าวให้ลูกนกอยู่ ลูกนกมีราวสองสามตัว แอบอย่างเงียบกริบ ถ่ายรูปไว้ได้สี่ห้ารูป พอดูได้แค่รูปเดียว

เป็นอันว่าแม่นกมีลูกแล้ว อีกหน่อยคงบินไป จะได้กวาดบ้านเสียที อิๆๆ