ยังจำได้ว่า วันหนึ่งในช่วงท้ายของการอยู่ญี่ปุ่น ระหว่างทางอาหารกลางวันกับอันโบะซังและฮายาชิซัง เคยคิดขึ้นมาและบอกไปว่า "(หนึ่งใน) เหตุผลหลักที่ทำให้ญี่ปุ่นเจริญคือ การจัดการที่ดี" 

สาเหตุที่ทำให้คิดอย่างนั้นก็คือ สิ่งที่ผมเห็นอยู่ในตอนนั้น โรงอาหาร โรงอาหารในที่ทำงานที่ผมกินข้าวทุกวัน โรงอาหารนี้ไม่ได้ใหญ่มาก แต่สามารถรองรับปากท้องของพนักงานจำนวนมากทั้งตึกได้ (ตึก Twin tower ที่โอซาก้า 30-40 ชั้นถ้าจำไม่ผิด)

• ความรวดเร็วในการจำทำอาหาร
  
• ความมีระเบียบในการต่อแถวของพนักงาน
  
• การมีระบบในการแสดงอาหารให้ดูก่อนเข้าโรงอาหาร
• การมีระบบในการเก็บและทำความสะอาดภาชนะที่ใช้แล้ว (ซึ่งเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าคนไม่ให้ความร่วมมือ
• ระบบในการชำระเงินที่สะดวกและรวดเร็ว (ซึ่งเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าคนขาดความซื่อสัตย์ เบี้ยวค่าอาหาร)
• การแบ่งเวลาพักเที่ยงเป็นสองกะ เพื่อกระจายจำนวนคนที่จะมาใช้โรงอาหารออก

ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างบนนั้น รวมกันสามารถทำให้ใช้ทรัพยากรที่จำกัด (เวลา พื้นที่ โต๊ะ เก้าอี้ ตะเกียบ จาน ชาม และอื่นๆ) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมแล้วเกิดขึ้นได้จาก การจัดการที่ดี

กลับมาประเทศไทย ตอนที่ยังทำงานอยู่ที่ออฟฟิตแห่งหนึ่ง กินอาหารที่ฟู๊ดเซ็นเตอร์แห่งหนึ่งตอนเที่ยงเป็นประจำ เห็นถึงความแตกต่างอย่างสินเชิง การฟุ่มเฟือยทรัพยากร ซึ่งเกิดจากการไร้ซึ่งการจัดการที่ดี เห็นแล้วคิดว่าเกิดจากผู้ที่มีหน้าที่จัดการ (ผู้จัดการฟู๊ตเซ็นเตอร์?) ไม่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ไม่พัฒนาการจัดการให้เกิดประสิทธิภาพ คงจะเรียกได้ว่าทำงานอย่างข้าวชามเย็นชาม พูดแล้วเหมือนบ่น แต่ผมว่า อย่างน้อยผมก็ทำหน้าที่ในการแนะนำนะ