การเรียนรู้การทำ R2Rที่โรงพยาบาลหล่มสักนั้น ข้าพเจ้าได้ใช้กระบวนการสุนทรียะสนทนามาใช้ในการพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน...
การน้อมใจฟังกันเบาเบา ด้วยท่าทีที่นอบน้อม และพร้อมรับฟัง ทำให้เรื่องที่อีกฝ่ายเล่านั้นมีคุณค่า มีความหมายและมีพลังแห่งใจที่ฮึกเหิม
การที่เราได้ฟังกันและกัน...
บอกเล่าเรื่องราวการทำงานที่มีความสุข มีความภูมิใจ เป็นการทำงานที่สำเร็จ ทำให้เกิดปิติสุขในหัวใจผู้เล่าซึ่งเป็นคนทำงาน การที่เราบอกเล่าเรื่องราวดีดีให้กันฟังทำให้จิตเราได้เสพสิ่งที่ดี ผู้ฟังก็ได้รับอานิสงฆ์พลังทางบวกอันเป็นเรื่องเล่าที่มีความสุข
จากบริบทการเรียนรู้...
เป็นต้นว่า...
เรื่องเล่าของพี่ภา ที่ทำหน้าที่ทางด่วนแห่งการบริการของโรงพยาบาลหล่มสัก พี่ภาเล่าไปน้ำตาคลอไปด้วย...ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ ภูมิใจ หัวใจพองโต...เป็นงานแรกที่ได้รับมอบหมายจากท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล เป็นงานใหม่ที่ไม่เคยมีในโรงพยาบาลมาก่อน
ขณะที่พี่ภาเล่าเรื่อง ... ใจที่สัมผัสกันได้ พี่นิดจากโรงพยาบาลหล่มเก่า ได้สัมผัสกายร่วมรับรู้เรื่องราวแห่งความสุขนี้
ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจในเรื่องเล่าดีดี ของหลายๆ ท่าน รับทราบด้วยใจที่ปิติสุข
ข้าพเจ้าได้เสนอให้คนทำงาน ถอดบทเรียนจากเรื่องเล่าเหล่านี้ นำไปสู่ประเด็นการทำ R2R การที่เรานำเรื่องราวที่ดี ที่ภูมิใจมาศึกษาเพื่อพัฒนากระบวนการทำงาน ทำให้มีพลังใจในการทำงานมากขึ้น มากกว่าการที่เรานำพาคนทำงานให้จมอยู่กับปัญหา ...
สุทรียะสนทนา...เป็นเรื่องราวที่ดี
ที่ให้โอกาสให้คนทำงานได้พูดและฟังกัน...
------------------------------------
