การพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัย ... หลายคนสงสัยว่าจะเริ่มตรงไหน อะไร และอย่างไร ... ในคนทีมีประสบการณ์การทำวิจัย โดยส่วนใหญ่จะใช้การมองวิธีการวิจัยนำมาก่อนเลยว่าจะทำวิจัยแบบไหน เรื่องอะไร... พอเริ่มต้น ตั้งท่าเช่นนี้  ทำนายไว้ก่อนเลยว่าจะเจอกับสภาวะทุกขเวทนาปรากฏในใจ เพราะมีหลักฐานเชิงประจักษ์มากมายที่ชี้ให้เห็นว่าเป็นเส้นทางนำไปสู่ความล้มเหลว และท้อแท้ต่อการทำวิจัย เพราะจะติดกับตนเอง

 

ลองกลับ...มุมเลี้ยวให้กับตนเอง เริ่มต้นพัฒนางานประจำด้วยการกระตุ้นต่อมเอ๊ะ ! ให้ทำงาน... ต่อมเอ๊ะนี้มาจากไหน และอยู่ตรงส่วนไหนในร่างกายเรา?

 

ต่อมเอ๊ะ... ก็เป็นเกิดมาจากการฝึกฝนในตนเองให้ เป็นผู้มีความสงสัย ซึ่งความสงสัยนี้มักจะมาจากการที่เป็นผู้มีความสังเกต จากความสังเกตนำไปสู่ความสงสัย จะก่อให้เกิดการคิดวิเคราะห์ในตนเองเกิดขึ้น ต่อสิ่งที่มากระทบ

 

คนหน้างาน...ที่ต่อมเอ๊ะ... ทำงานอยู่ตลอด

จะนำไปสู่การมองงานของตนเองออกว่า พึงจะนำไปสู่การปรับปรุง แก้ไข และพัฒนาไปเช่นไร...  ดังนั้น คนที่จะ “เอ๊ะ” ก่อนใครเพื่อน ก็มักจะเป็นเจ้าของงาน หรือคนที่ขลุกอยู่กับงานนั้น คนอื่นมาช่วย “เอ๊ะ” ได้แต่จะไม่ใช่ “เอ๊ะ” อย่างเข้าใจในงานเท่ากับคนหน้างาน...

 

ต่อมเอ๊ะ... นี้นำมีความเกี่ยวข้องอย่างไรกับ R2R ...

 

ก็เมื่อต่อมเอ๊ะ ทำงาน... เอ๊ะ ที่ว่านี้ก็จะต้องมาดู มาพิจารณา... อีกต่อไปว่า คำตอบที่จะมาอธิบาย “เอ๊ะ” นี้จะมีที่มาที่ไปอย่างไร... ตอบได้เลย หรือต้องมีกระบวนการศึกษาเพื่อให้ได้มาซึ่งคำตอบหรือเปล่า... และกระบวนการที่ว่านี้ไปหยิบจากที่อื่นมาใช้เลยหรือว่าจะต้องมาพิจารณาให้เป็นลักษณะเฉพาะในบริบทของหน้างานเรา

 

เส้นทางจาก ต่อมเอ๊ะ ทำงาน ------> ไปจนถึง การหาคำตอบได้นั้น

จะผ่านกระบวนการคิดอันมีเหตุแห่งปัจจัย หรืออธิบายง่ายๆ ก็คือ มีเหตุเพื่อนำไปสู่ผล ผ่านกระบวนการคิดที่เป็นระบบก็จะเกิดขึ้น

 

คนหน้างาน... ต้องฝึกเอ๊ะ...ฝึกสงสัย ฝึกการตั้งคำถาม

การพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัย ต้องเริ่มต้นจากคำถาม หรือปัญหาหน้างาน ซึ่งคำถามหรือปัญหาหน้างาน ก็มักจะมาจากความสังสัยอันเกิดมาจากต่อมเอ๊ะทำงานนั้นเอง

.......................................