จากที่ได้ไปฟังคุณนิตยาภา จาก PCU หนองหาร อำเภอสันทราย เล่าเรื่องความสำเร็จจากการขับเคลื่อนการทำ R2R DM ในวันที่ 26 พฤศจิกายนที่ผ่านมานั้น ข้าพเจ้ารู้สึกชอบใจในเรื่องเล่าของคุณนิตยาภา อยู่หลายประเด็นด้วยกัน ซึ่งในเรื่องเล่านั้น มีเรื่องการทำงานอันเป็นความร่วมมือกันระหว่างพื้นที่กับ คณะเภสัชกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในการริเริ่มโครงการการนำเภสัชกรออกจากห้องกระจก และลงสู่พื้นที่มากขึ้น
คุณนิตยาภา กำลังเล่าเรื่อง อ.หมอวิจารณ์ อ.หมอเชิดชัย และ อ.หมออัครินทร์กำลังฟัง
โครงการนี้คุณนิตยาภาเล่าให้ฟังว่า อาจารย์จากคณะเภสัชฯ มีความปรารถนาที่อยากจะให้เภสัชกรทำงานลงสู่ชุมชนและพื้นที่มากขึ้น ลดการทำงานจากที่นั่งทำงานอยู่ในห้องกระจกอันเป็นห้องจ่ายยาแต่เปลี่ยนไปสู่การปรับเข้าสู่วิถีชีวิตมากขึ้น
ทำให้ข้าพเจ้ามานึกย้อนคิด...กลับมาว่า การกระจายผู้ป่วยสู่พื้นที่และชุมชน เน้นในเรื่องการดูแลเยียวยาตนเองนั้น ... เพื่อลดความแออัดจากโรงพยาบาล ต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายๆ ฝ่าย รวมไปถึงงานของเภสัชกรด้วย เพราะการรักษาด้วยยานั้นเป็นเรื่องที่ผู้ป่วยและประชาชนควรมีส่วนร่วมทั้งรับรู้และรับผิดชอบต่อสิ่งที่พึงได้รู้ร่วมกัน
การลดช่องว่างของการบริการเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่ง
"ชีวิต" และสุขภาพเป็นเรื่องที่บุคคลแต่ละบุคคลมีสิทธิ์รับรู้และรับผิดชอบด้วยตนเอง ดังนั้น หากว่าแต่ละส่วนของสุขภาพได้เคลื่อนตัวเข้าไปสู่พื้นที่นี้น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีในเรื่องการกระจายความรับผิดชอบต่อสภาวะการเจ็บป่วย
--------------------------
