ผลที่ปรากฏสี่เดือนของการทำ R2R สสจ.ชลบุรี

"อาจารย์...ดูผลการศึกษาให้พี่หน่อย พี่ทำจนถึงเที่ยงคืน" เป็นคำพูดของพี่อุ๋ย

"อาจารย์...พี่ไปทำแล้ว ผลที่ได้จากการไปสัมภาษณ์ทำให้พี่เกิดการคิดต่อยอดงานได้อีกมากเลย" หัวหน้าพยาบาลอย่างพี่เหี่ยว บริหารงานผ่านการทำR2R

"อาจารย์...วันนี้ผลออกมาเป็นอย่างนี้นะ" "อ้าวพี่...ทำไปทำมาข้อค้นพบพี่ขยายออกไปได้อีกสามเรื่องเลยล่ะ"...

"ตกลงน้ำอาจไม่ใช่ตัวแปรให้เกิดสนิมแล้วล่ะ...อาจเป็นผ้าก็ได้" พี่เอ๋ พูดพร้อมนำปริ๊นเอาท์ออกมาช่วยกันดู

"อาจารย์ณัฐยังไม่เสร็จนะ แต่ณัฐคิดว่าตนเองควรจะมาเล่าให้อาจารย์ฟังว่าทำถึงไหน"

"พี่โอ่งกำลังเก็บข้อมูลอยู่..."

"ทอม..ไปหาคำตอบที่อาจารย์ถามครั้งก่อนแล้วนะคะ และไปเชื่อมเจอของ ดร.ปราโมชท์ที่กำลังทำเรื่องนี้อยู่เช่นกัน"...จากเภสัชทอม

และอีกหลายๆ คำบอกเล่าที่ทำให้บรรยากาศของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวงเล็กๆ ของเครือข่าย R2R สสจ.ชลบุรีเกิดเป็นความสุข เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง ที่ช่วยกันคิดกันมองกันดูงานของตนเอง อย่างที่ไม่ได้เลือกว่าเป็นงานของโรงพยาบาลไหน หากแต่เกิดเป็นความร่วมมือว่านี่คือ "งานที่เราช่วยกันพัฒนา"...มันเป็นปรากฏการณ์ที่น่าทึ่ง

การแบ่งปัน การช่วยเหลือ คือ ความงามที่เราได้จากการมีวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ทาง สสจ. ชลบุรีนำโดย R2R-Fa อย่างพี่วิจิตรา นำพาการขับเคลื่อน

...

เป็นสิ่งที่คุ้มค่าอย่างยิ่ง...กับการลากิจไปทำกระบวนการให้เกิดเป็นความต่อเนื่อง เพราะนี่คือ ความรับผิดชอบที่เราต้องรับผิดชอบร่วมกันอย่างที่ไม่ได้เลือกว่าคือ หน้าที่ใคร งานใคร หากแต่เพื่อส่วนรวมที่เรามองประชาชนที่มารับบริการทางด้านสาธารณสุขเป็นหลัก...

บรรยากาศที่ละออกจากความเห็นแก่ตัว และการเสียสละร่วมกับการใช้กระบวนการทางปัญญามาคิดมาทำเพื่อผู้อื่น เป็นสิ่งที่ได้บ่มเพาะและเติบโตขึ้นในคนพื้นที่หน้างานสาธารณสุขจังหวัดชลบุรีและเหนียวแน่นมากกับความต่อเนื่องมาสองปี...

การฝึกฝนการคิด...อย่างเป็นระบบ อย่างเป็นวิทยาศาสตร์ตามแนวทางของกระบวนการค้นหาปัญหาและการแสวงหาคำตอบเพื่อพัฒนางานประจำ จะทำให้คนหน้างานคิดและวิเคราะห์มองงานของตนเอง หากว่าใครมอง R2R เพียงแค่ผลิตงานวิจัยออกมา นั่นน่ะเป็นความคิดที่ผิดถนัด (ในทัศนะของข้าพเจ้า) เพราะกระบวนการที่ได้มากกว่าผลิตงานวิจัยนั่นก็คือ...การบ่มเพาะความมีปัญญาให้เกิดขึ้นในมนุษยชาติต่างหาก...

๒๙ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๓

สสจ.ชลบุรี