ความเห็น: 4
ธรรมชาติภูไพร...แหล่งอาหารอาชีพ...

ธรรมชาติภูไพร...แหล่งอาหารอาชีพ...
กลับจากสกลนครเห็นชาวบ้านนั่งขายเห็ดป่าข้างถนน(ของชอบ...)
แวะซะหน่อย
นี่เลยเห็ดป่าสดๆ...
เห็ดอะไรกันบ้างล่ะเนี่ย???....
เสียงเพลงแห่งแผ่นดินอีสานก็ผุดขึ้นในหัวใจ
..........
มาพี่มาน้องจะพาไปอยู่อีสาน
ไปกินแกงเห็ดละโงกซดน้ำโกกๆดอกตูมดอกบาน
อีสานบ่อึดแนวกินมีผักอีฮีนผักกูดผักหวาน
บ่เชื่อให้นั่งรถผ่านจะเห็นอีสานอุดมสมบูรณ์
จะเห็นเห็ดปวกเห็ดไคดอกบักใหญ่เกิดขาวจูนพูน
กุดจี่และแมงจี่นูนมันวุ่นๆละแซ่วหน้าแซ่วหลัง
เห็ดเผาะและเห็ดหำฟานดอกบ่บานคือเห็ดตะปู้
ยามเกิดดินแตกพู่ยู้เกิดเคียงคู่ขอนเห็ดกะด้าง
จำพวกเห็ดแทดเห็ดทาเกิดตามนาขาวงามสะพรั่ง
บ่ต้องซื้อให้เสียสตังค์เก็บเลาะทางยามไปไร่นา
บักหอยกะเก็บมานำพร้อมกับแมงละงำแมงดาหลายคู่
กะปอมแย้ก็แยะน่าดูวิ่งลงฮูซวดๆยามแลง

คนอีสานกินอยู่กับธรรมชาติกินง่ายอยู่ง่ายจึงมีการพูดติดตลกว่า
ของกินอีสานบ้านเฮา...บนฟ้า บ่กินแต่เครื่องบิน
บนบก บ่กินแต่รถยนต์
ในน้ำ บ่กินแต่เฮือ (นักการเมืองกินทุกอย่างครับพี่น้อง...อิอิ)
“อยู่ภูอยู่โพนอยู่ปล่องอยู่ฮูได๋เฮาหามากินได้ซูอันซูแนว”หากไม่ทำลายธรรมชาติก็จะมีทั้งอาหารและอาชีพ.......
ความเห็น
สวัสดีค่ะคุณพี่ Sasinand ...ปัญหาการอ่าน การเขียนผู้รับผิดชอบโทษกันเป็นทอดๆ...ระดับอุดมศึกษาโทษครูมัธยมๆโทษครูประถมๆก็โทษครูอนุบาลๆก็โทษครอบครัวพ่อแม่....ระบบการศึกษาสังคมประเทศชาติ...ดีใจและขอบคุณมากนะคะ.
จริงครับ ดังนั้น ทุกคนต้องช่วยกันแก้ปัญหาการอ่านครับ
ว่างเมื่อไหร่ แวะไปดู "เห็ดระโงก" ที่นี่ครับ
บันทึกอื่นๆ
- เก่ากว่า « May Day... แด่เพื่อนผู้ใช้แรงงาน
- ใหม่กว่า » ห้องเรียนบูรณาการความพอเพียง"ภาษาถิ่น"...วรรณศิลป์อีสาน





















