ฝากเพลงตามลมหวนใคร่ครวญถึง
ใครคนหนึ่งรักกันมากฝากใจหมาย
ลาจากน้องลับตาแต่ปีกลาย
ด้วยโชคร้ายนาแล้งข้าวแห้งตาย
ไปทำงานกรุงไกลใจแสนห่วง
กลางเมืองหลวงแสงสีที่เฉิดฉาย
อาจหลงคำหว่านล้อมยามเดียวดาย
เขาลวงชายล่อหลอกปอกเอาเงิน
เมื่อฝนมานาข้าวเขาหว่านไถ
จดหมายไปบอกพี่มาอย่าห่างเหิน
สุดฟ้าไกลหนทางห่างเหลือเกิน
พี่มัวเพลินอยู่ไหนไยไม่มา
คิดถึงพี่คนดีที่ลาจาก
คิดถึงมากใจเราเศร้านักหนา
คงลืมแล้วรักมั่นเคยสัญญา
ที่กระท่อมปลายนาข้ายังคอย
ตะแบกบานสีม่วงร่วงเต็มพื้น
นับวันคืนรอพี่อย่างเหงาหงอย
พี่คงลืมสาวนาคนป่าดอย
ใจเหม่อลอยที่ท้องนาสุดฟ้าไกล
ข้าวคอยฝนคนคอยรักมักหม่นหมอง
ทุ่งรวงทองรอเคียวเกี่ยวข้าวใหม่
ปีนี้นาขาดคนเกี่ยวข้างใจ
รอเมื่อไหร่พี่กลับนามาเกี่ยวรวง.

ดอกไม้สวยจังค่ะ
แวะมาทักทายนะคะ
มีความสุขเสมอๆนะคะ
ขอบคุณค่ะ
มีแต่ปูน เสาบันได และลิฟท์บ้าง
ใจอ้างว้าง เดินชน ผู้คนนั่น
สาวเมืองหงอย เฝ้าคอย สิ่งมุ่งนั้น
มานั่งคอย รถเมล์ ให้ป่วนใจ
สาวเมือง หงอยเหงา
น้องสายธาร สบายดีค่ะ
ดอกตะแบกนา หรือไม้เสลากำลังออกดอกสวยหน้านี้พอดีค่ะ
ลองหาฟังดูนะคะ เพลงรุ่นยายแล้วค่ะ
สาวเมืองก็หงอยเหงาท่ามกลางผู้คนมากมายนะ
โอ... เขียนได้กินใจมากครับ สัมผัสคล้องจองลงตัวดีจริงๆ