สวัสดีครับ

วันนี้เกิดเรื่องราวและวัฒนธรรมใหม่ที่ท้าทาย  และน่าเรียนรู้ในองค์กรนี้ครับ

วันนี้เป็นวันที่พวกเราหมอๆ  ทุกท่าน  เปิดเวที  เปิดพื้นที่เพื่อการแบ่งปันเรื่องราวต่างๆ

 เป็นการแบ่งปันข้อมูล  เรื่องราวทุกอย่างต่อการทำงานของแพทย์ๆ ทุกคน

 มองดูอาจจะคล้ายกับการซักฟอก  การร้องทุก  การบอกกล่าวเรื่องราว...

  แต่ผมไม่คิดเช่นนั้นครับ

  ผมคิดว่ามันคือการเปิดพื้นที่การเรียนรู้  การแบ่งปันข้อมูลให้กันและกัน...

 บรรยากาศนั้นดีมากๆครับ  ผู้คนเข้ามามากมาย  เราพูดคับแบบกันเอง  ล้อมลงคุยกัน  วงใหญ่เหมือนกัน  เกือบ 30 คน

  เราเริ่มด้วยการนำเข้าสู่กิจกรรม  กับเพลงและการนำของท่านกระบวนกรใหม่เอี่ยมที่ได้ทดลองใช้วิชา  คือพี่หัวหน้า OPD....    ตอนแรกเป็นผม  แต่รอดตัวไปไม่ได้ลองดูเหมือนกันครับ

   ทุกคนเข้าใจกติกาดีพอสมควร...

   เรายกมือก่อนพูด  และรอจนผู้พูดบอกว่าจบแล้วค่อพูดต่อ....ดีๆครับ

   เนื้อหาที่แบ่งปันนั้น  ล้วนเป็นจุดที่เราไม่ได้สื่อสาร  จุดที่เราไม่ได้เชื่อมต่อกัน  จุดที่เรามักจะตัดสิน

จุดที่เรามักคิด  เออเอาเอง  โดยที่เราไม่ได้พูดคุยกัน.....

   มองเรื่องราวทั้งหมดนั้นเกิดจากการที่เราไม่ได้สื่อสารกันเท่านั้นเอง  ข้อมมูลเลยไม่ตรงกัน

  อาจจะเป็นเพราะว่า

  ... ความเกรงใจ 

    ....ความกลัว

   .....หรือความไม่คุ้นชิน

   ...วัฒนธรรมที่ไม่พูดคุยกันต่อหน้า  กลัวการเผชิญหน้า......

  แต่พอมาพูดคุบ  บอกกเล่ากันเท่านั้น  บางเรื่องดูเข้าใจง่ายมากครับ  บางครั้งเหมือนเส้นผมบังภูเขาเอง

    วันนี้เป็นเวทีแบบสบายๆ  ผมสัมผัสได้ครับ

  มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี  เป็นจุดเริ่มต้นที่เราได้เติมพลังดีๆกับห้องประชุมที่เราได้เอาเก้าอี้ออก  แล้วมานั่ง นอน ล้อมวงพูดคุยกัน  แบบเรียบง่าย

 มันเหมือนกับการต้องเผชิญหน้ากัน  แต่ก็ด้วยสุนทรียสนทนา..ที่ผู้คนได้รับการเพาะเมล็ดพันธุ์มาแล้ว

เรื่องราววันนี้ผมว่ามันเป็นประวัติศาสตร์ของชีวิต  และของผมเอง

  วันนี้ได้ฝึกการเรียนรู้  และมองแบบกระบวนกรครับ  ต้องคอยฟังผู้คน  และสังเกต  ดูเรื่องการไหลลื่น  ดูเรื่อง  Flow  ต่างๆ  รวมทั้งการดึงประเด็นบางครั้ง

  ดีๆครับ...