ชวนคนใกล้ตัว มานั่งสมาธิ

                 การนั่งสมาธิเป็นสิ่งที่ผมได้พยามที่จะฝึกเป็นประจำและให้ได้บ่อยๆ  และต่อเนื่องมากที่สุดเท่าที่เวลาและงานจะอำนวย

               การที่เราฝึกสมาธิ  วิปัสสนา  หรือการเจริญสติอย่างต่อเนื่อง  ทำให้เกิดการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงของจิตใจของเราอย่างมาก  เป็นความเปลี่ยนแปลงแบบค่อยเป็นค่อยไป  ตามบุญ  ตามผลของการที่เราปฏิบัติ  ว่าถูกต้อง  มากเพียงพอ 

           หรือสรุปง่ายๆก็คือ ตามเหตุปัจจัยที่เป็นองค์ประกอบที่ครบถ้านต่อการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่

          เพราะว่าเมื่อมองย้อนกลับไปบางครั้งเราก็เข้มมากแต่ก็ไม่ได้ผลรู้สึกว่าจะพัฒนา  เปลี่ยนแปลงช้ามาก  หรือบางครั้งรู้สึกว่าอยู่ที่เดิมด้วยซ้ำ  หรือบางครั้งก็หย่อนยานในการปฏิบัติและการไตร่ตรอง  จนเกิดการถดถอย  และนำเราเข้าไปสู่สิ่งที่ไม่ดีงามได้

         แต่ระเวลาที่ผ่านมาพบว่าเมื่อค่อยๆเรียนรู้  ปฏิบัติ  ทำความเข้าใจ  ทบทวน ไตร่ตรองอย่างละเอียด  ทำให้เกิดการพัฒนาขึ้นในระดับที่เราเองก็คงจะต้องแปลกใจในตนเอง

        แต่เมื่อเทียบกับเส้นทางที่ต้องเดิน  ที่ต้องเรียนรู้สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นนับว่าเล็กน้อยมากๆ 

           เมื่อคืนนี้เป็นประสบการณ์ครั้งแรกที่ได้ลงมือ  ชักชวน คนที่อยู่ข้างๆเรา ลุกขึ้นมานั่งสมาธิด้วยกัน  แม้ว่าจะเป็นระยะเวลาอันสั้น  แต่ก็รู้สึกดีเพราะอย่างน้อยก็ 5 นาที  กับการเริ่มต้นครั้งแรก (และไม่ถูกย้อนหรือวีน...ว่าทำทำไมครับ..) 

           ผมคาดหวังว่าการฝึกให้เขานั่งสมาธิ  หรือเจริญสติ  รู้ตัวกับความคิด  และรู้เท่าทันอารมณ์ด้านลบต่างๆของตนเอง  เป็นสิ่งที่สำคัญมาก  เพราะชีวิตต่อไปข้างหน้าจะมีแต่ความว้าวุ่น  วุ่นวาย  

          ถ้าไม่เริ่มต้นเรียนรู้และปฏิบัติเมื่ออายุเรายังน้อยๆนั้น  ก็อาจจะไม่ทันการณ์กับผลด้านลบที่เกิดกับจิตใจของเรา  ไม่ว่าผลด้านจิตใจโดยตรงที่ยังคงไม่รู้  และยึดติดมากขึ้นๆ  แต่ยังอาจจะเกิดโรคทางกายตามมามากมายหลายอย่าง

               เริ่มต้นฝึกปฏิบัติธรรมวันนี้  เพื่อวิถีของจิตที่ดีงาม  และสุขภาพที่ดีในวันข้างหน้า  (สุขภาพกาย  สุขภาพใจ  สุขภาพครอบครัว  และสุขภาวะของสังคมที่ดีด้วยครับ)

                                  Kmsabai  /  ผู้เริ่มต้นบนทางเดินสายนี้....