สวัสดีครับ...

             เมื่อเราพัฒนาจิตวิญญาณขึ้นมาถึงระดับหนึ่งพอสมควรแล้ว...

             การที่เราได้พบเห็น วาระ  วิถี  การกระทำ  ของผู้คนอื่นๆ..ไม่ว่าดีหรือไม่ดี

           ล้วนได้คิดและทำให้เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับเราเอง

            เราสัมผัสกับผู้คนในชีวิตประจำวัน..โดยเหมือนเราได้ดูละครโรงใหญ่ 

           ละครของชีวิต  ที่เราอาจจะเป็นทั้งผู้ดู  ผู้แสดง...  แต่เราก็สามารถดูได้ 

         ดูสิ่งที่เป็นไปทั้งภายในตัวเรา  และสิ่งที่เราสัมผัส  ด้วยตาใน  ตาแห่งปัญญา...

 

                          ในเนื้อหา  เรื่องราว  วิถีแห่งอกุศลธรรม..โ

                      โดยเฉพาะของผู้คนอื่นๆ(หรือเราเอง)  

                        ทั้งมโนทุจริต  วจีทุจริต  กายทุจริต

            ล้วนได้ข้อคิด..ที่ทำให้เราได้เรียนรู้  ได้เข้าใจตัวตนของเรา  และของผู้อื่น

 

            ท่านเคยรู้สึกหรือไม่ว่า...วิถีนั้น  วิถีแห่งอกุศลกรรม  ที่ผู้อื่นกระทำ หรือเดินอยู่

           เราอาจจะเคยเป็น  หรือเคยเดินอยู่ในวิถีนั้น...  ได้ดูผู้อื่นและอาจจะได้เห็นบางส่วนที่เราอาจจะเคยเป็น  เคยมีอยู่..

        และก็ได้ย้ำว่าเราเดินออกมาจากวิถีนั้นแล้ว  ด้วยความเข้าใจ..ห่างไกล

        และวิถีอันดีงามจากการเรียนรู้ เข้าใจในพระธรรมของพระตถาคต...

       จะยิ่งน้อมนำ  ส่งเสริม  ให้เราออกห่างอกุศลกรรม  อกุศลจิตมากยิ่งๆขึ้น