การขับรถจึงต้องระมัดระวังนอกจากไปให้ถึงเป้าหมายโดยสวัสดิภาพแล้วต้องระวังที่จะไม่เฉียวชนคนอื่นและต้องระวังที่จะไม่ให้คนอื่นมาชนเรา
บนถนน เราจะพบปัญหาต่างๆมากมาย
การขับรถของแต่ละคนสะท้อนบุคลิกภาพของผู้ขับยวดยานนั้นๆ
บางคนขับช้า
บางคนขับเร็ว
บางคนขับตามใจฉัน
บางคนปฏิบัติตามกฏจารจร
บางคนไม่สนใจ ยกเว้นตอนเห็นตำรวจจารจร
ในฐานะที่เราเป็นหนึ่งในผู้ร่วมสัญจร
บนถนนแห่งการทำงาน
เราจะพบกับความรู้สึกต่างๆหลากหลายในแต่ละวัน
แต่ละช่วงของการเดินทาง
จะชอบหรือไม่
มันคือความจริง
อุบัติเหตุบนถนนของการทำงาน
อาจจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
การขับรถจึงต้องระมัดระวัง
นอกจากไปให้ถึงเป้าหมายโดยสวัสดิภาพแล้ว
ต้องระวังที่จะไม่เฉียวชนคนอื่น
และต้องระวังที่จะไม่ให้คนอื่นมาชนเรา
แต่บางคน
เลือกที่จะจอดรถข้างทาง
เพราะคิดว่าปลอดภัยดี
แม้ว่าจะไปไม่ถึงใหนก็ตาม
และภูมิใจกับ "ยี่ห้อ"รถ
โดยลืมนึกไปว่า
รถนั้นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อขับเคลื่อนไปยังจุดหมาย
บนถนนของการทำงาน
เราจึงพบเจอ
รถจอดข้างทางมากมาย
อาจารย์เปรียบเทียบดีจัง อ่านแล้วทำให้นึกถึงการใช้ชีวิตของคนเลย บางค้นก็เดิน บางคนก็วิ่ง บางคนก็ขันรถ บางคนก็นั่งรถ บางคนก็หยุดพัก บางคนก็ล้มเลิก บ้างคนก็อยู่เฉย ๆ บางคนมีเป้าหมาย บางคนก็ไร้เป้าหมาย และ บางคนก็หลุดออกจากโลก บางคนทำความดี บางคนก็ใจร้าย..
เขียนได้เห็นภาพมากเลยค่ะ
เลยอยากสรุปอีกข้อว่า...
และทุกๆคนที่ว่า...ต้องขับรถ โดยอาศัยถนนหนทางเดียวกัน ^_^
ใช่ โดยเฉพาะ การขับรถ ต้องระวังไม่ให้ไปเฉี่ยวชนใคร นั้นก้ไม่ต่างกับเราที่ทำอะไรก้ตามอย่าไปเสียดสีใคร การทำงานของแต่ละคนล้วนมีเหตุผล
ด้วยนี้จุดหมายของแต่ละคนคือจุดหมาย แต่ตลอดระยะทางที่ขับไป ก้ใช่กฏ กติกา มารยาท แล้วจะทำให้การขับรถไปนั้นมีความสุข..
จริงไหม...
ขอบคุณครับ