เราจะยังอยู่ไหวรึนี่...

ก่อนรุ่งอรุณตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงนกร้องนานาชนิดฟังแล้วชื่นใจจัง  โดยเฉพาะเสียงนกกาเหว่าร้องดังฟังชัดเลยละ  เป็นเสียงอยู่สูง ๆ คงอยู่ปลายยอดสนนะ  หลังจากทุกคนตื่นกันหมดแล้วแว็บหนึ่งเปิดดูทีวี 

 เห็นมีการพัฒนาก้าวไปไกลของเทคโนโลยีสมัยใหม่หลายประการ  นึกถึงความเจริญทางวัตถุต่าง ๆ จากการที่คนเดินไปไหนต่อไหนแต่เดี๋ยวนี้ไปไหนต้องใช้รถยนต์เป็นว่าเล่น  การแสวงหาความรู้ต้องเดินทางไปหาครูผู้เชี่ยวชาญ 

 แต่เดี๋ยวนี้คุณครูอยู่แค่ปลายนิ้วจิ้ม...แต่ใจตกลงไปเพราะข่าวการขโมยตัดเหล็กแล้วเข้าลักสิ่งของยามค่ำคืนมีทั่วไปในเมืองหาดใหญ่  ข่าวว่า  ทำเครื่องป้องกันแล้วอย่านอนหลับสบายนะ  เดี๋ยวนี้โจรมันเก่งขึ้นเยอะเลยละ 

 ยิ่งไปกว่านั้นก็ระเบิดคาร์บอมในภาคใต้เมื่อคืนนี้  มีแล้วรึในเมืองเรานี้  บาดเจ็บกันมากตายก็มีเพราะรัสมี 100 เมตร ใครอยู่ใกล้ก็โดนทั้ง

นั้น 

 ขอส่งกำลังใจไปให้คนดีทั้งหลายได้รอดพ้นจากอันตรายนะครับ   โอ้...ความเจริญทางวัตถุกำลังเฟื่องฟู  แต่ความเจริญทางจิตใจกำลังลดน้อยถอยลงไปจากจิตใจคนอยู่ตลอดเวลา  แล้วเราก็โหยหาสันติภาพ  ความเป็นภราดรภาพ  ต้องการความสันติสุขให้เกิดขึ้นได้อย่างไร 

 ก็ในเมื่อจิตใจผู้คนบางส่วนยังเต็มไปด้วยความอวิชชา  ความชิงชังเครียดแค้น  การผูกใจเจ็บอยู่อย่างนี้  ทำลายกันเองยังไม่พอยังทำลายโลกแห่งธรรมชาติที่สวยงามกันอยู่อย่างนี้  แล้วความเป็นธรรมชาติที่งามตางามใจเราจะยังอยู่ไหวรึนี่...ฮิ ฮิ ฮิ.