เรื่องโมกษะนั้นไม่ใช่การสิ้นสุดของการเกิดใหม่ในโลกนี้

หลังจากเที่ยงวันนี้ได้เข้ามาบันทึกต่อในเรื่องเล่าของนักปรัชญาอินเดียที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งเมื่อครั้งยูมิไปอยู่เมืองอินเดียก็มักจะได้ยินชื่อนักปรัชญาคนนี้อยู่บ่อยเหมือนกันแต่เป้าหมายในคราวครั้งนั้นมุ่งเพื่อให้เรียนจบตามหลักสูตรเลยไม่มีโอกาสได้อ่านงานนักปรัชญาคนนี้เท่าไหร่ 

 การกล่าวชื่นชมของคนดังอย่างเช่น ดร. ราธกฤษณัน  อดีตประธานาธิบดีของอินเดีย เคยเอ่ยถึงชื่อนักปรัชญาคนนี้ไว้ทำนองว่า...ในบรรดานักคิดคนอินเดียยุคนี้  ศรีอรพินโท  ถือว่าเป็นผู้ทรงคุณวุฒิสูงที่สุด...นั้นคือชื่อนักปรัชญาคนที่จะกล่าวถึงละ 

 ศรีอรพินโทหรือ...Sri  Aurobindo  ได้รับการยกย่องว่าเป็นทั้งมหาโยคียุคใหม่ของอินเดียด้วย  เขาเกิดในตระกูลโฆษะ  เมื่อวันที่ 15  สิงหาคม  2415  เขาเกิดในเมืองกัลกัตตา  เขาจบการศึกษาสาขาวิชาภาษาศาสตร์  ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์  ในประเทศอังกฤษเพียงอายุ 21 ปีเท่านั้น

แล้วกลับอินเดียเป็นอาจารย์สอนหนังสือ เขาเป็นศาสตราจารย์ประจำวิชาภาษาอังกฤษ  แนวคิดทางปรัชญาของเขา...

เกี่ยวกับอภิมนุษย์หรือพระพรหมนั้นเขาว่า...เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง  โลกมีอยู่จริง  และพระพรหมทรงสร้างโลกขึ้นมาจริง ๆ โลกจึงมีเทวภาพเหมือนสิ่ง  สัตว์และมนุษย์  ที่เป็นภาคแสดงของพระองค์  คือทุกอย่างมาจากพระพรหม  แต่ต่างกระบวนกัน...

เรื่องโมกษะนั้นไม่ใช่การสิ้นสุดของการเกิดใหม่ในโลกนี้  แต่เป็นการเข้าถึงภาวะความเป็นเทพของคนที่อบรมทางจิตมาดีจนจิตพัฒนาถึงขั้นสูงสุดและดำเนินชีวิตต่อไปในโลกนี้แบบเป็นคนอยู่เหนือกระแสโลกนั้นแล.