เออการพูดจาดีก็สำเร็จไปหลายอย่างเลยนะครับ

 

สวัสดีครับเพื่อน ๆ เช้าวันนี้อากาศสดใสใจกายเป็นสุขดีได้เริ่มเดินทางกันอีกแล้วตราบใดที่ยังมีชีวิตมีลมหายใจอยู่ก็ต้องมีการเดินทางท่องไปในโลกกว้างแดนใกล้ไกลสุดแท้แต่เวลาและโอกาสนั้นจะมาถึง

ยามเช้า ๆ นำรถแวะเข้าปั๊มน้ำมันเติมแก๊สโชฮอร์ 95  ไปพันกว่าบาท...น้อง ๆ ช่วยเติมลมยางให้ล้อรถพี่หน่อยนะครับ...ได้คะพี่... สวัสดีครับน้อง...มีงานด่วนไหมนี่...รบกวนช่วยพี่เคลียร์เงินเรื่องการเดินทางหน่อยนะครับ...ได้เลยครับ...เออการพูดจาดีก็สำเร็จไปหลายอย่างเลยนะครับ...

 ทำให้นึกถึงวันหนึ่งในช่วงการเดินทางหารถไม่มีสักคันเดียวเพราะอยู่ท้องทุ่งนา...เลยเข้าไปที่คนงานกำลังกินข้าวอยู่มีแต่สาว ๆ ทั้งเพ...สวัสดีครับน้องคนไหนมีมอเตอร์ไซค์ไปส่งพี่ได้บ้างนี่ที่คิวรถตรงนั้น...ได้เลยไปตอนไหนคะ...ให้เธอทานข้าวเสร็จก่อนนะ...คนนี้นะขับซิ่งนะพี่ต้องกอดเอวเขาให้แน่นละ...เสียงเพื่อน ๆ แซว ...เอาอย่างนั้นรึ...อิ อิ อิ

ขณะอยู่บนรถบริการ...บอกกระปี๋รถว่า...พอถึงที่ชื่อนั้นคุณช่วยบอกผมด้วยนะครับผมจะลงตรงนั้นละ...อ้อสุดปลายทางตรงนั้นพอดีคะ...ในใจ ( ไม่รู้กูไม่เคยไป ) ช่วยบอกหน่อยก็แล้วกัน...ขณะนั่งกับผู้โดยสาร...น้อง ๆ พี่ถามหน่อยหนา...จากอนุสาวรีชัย ฯ ไปสนามหลวงนั่งรถปรับอากาศสายอะไรได้บ้าง...ไม่รู้คะ...พี่ไปรถเมล์ก็ได้นี่ผ่านหลายสายเลย...อีกคนอยู่ข้าง ๆ พี่ไปสายนี้ก็ได้นะ...สรุปไปแท็กซี่ดีกว่ามั๊ย...มองข้าง ๆ แดดส่องลงมาถูกเธอคนนั้นเต็ม ๆ เออรถไม่มีม่านกันแสงแดดร้อนหน่อยนะครับ...ไม่เป็นไรอยู่บ้านร้อนกว่านี้คะ...

ณ สนามบินสุวรรณภูมิ...เข้าไปไหว้ท่านเจ้าคุณเจ้าคณะภาค 18 เดินทางโดยสายการบินเดียวกันกลับหาดใหญ่ถามได้ความว่าท่านเดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อแสดงมุทิตาสักการะเนื่องในวันเกิดพระเถระผู้ใหญ่ท่านหนึ่งตามธรรมเนียมปฏิบัติของคณะสงฆ์ไทย...นี่ใช่ท่านอาจารย์นิธิ ( ศ. ดร. นิธิ  เอียวศรีวงศ์ ) ไหมครับ...หันมามอง...ใช่ครับ...ผมยูมิครับ...เลยได้นั่งคุยกันเป็นสองนาน...

แง่คิดคือ...ในความแปลกหน้าแต่ไม่แปลกใจยังพอคุยกันได้ในทุกเส้นทางนั้นแล...