ฉันพยายามอีกครั้งแล้วครั้งเล่า

       คนที่ไม่เคยหกล้มจะไม่เคยรู้ว่าความรู้สึกตอนหกล้มเป็นอย่างไร

รู้ไหมว่า...ตอนที่เท้าสะดุดก้อนหิน แล้วตัวเซถลาไปน่ะ มันแว๊บเดียวเท่านั้น  แว๊บเดียวจริงๆ

      แว๊บเดียว หรือแค่อึดใจเดียว ที่หมายถึง ความเป็น ความตายทีเดียวล่ะ

     ขณะที่ตัวเซถลาเหมือนถูกจับโยนไปครูดกับพื้นดิน มันเกิดแรงเสียดทานระหว่างวัตถุ คือตัวของเราซึ่งเป็นแหล่งรวมของ ธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ กับดิน หิน ของจริง มันทำให้ตกใจแค่ไหน  จะอุทานว่า อุ๊บ...โอ๊ะ...อึก  พร้อมกับจะมีอาการชา จนเจ็บแสบไปทั่ว บางครั้งมีเลือดออกซิบๆด้วย

      แรกที่สุดที่คิดก็คือ มีใครเห็นเราบ้าง แต่ถึงแม้จะมีคนเห็นหรือไม่มีใครเห็นเราก็ต้องรีบลุกขึ้นโดยเร็ว แล้วรีบปัดฝุ่นให้ออกจากตัวและเสื้อผ้าทันที แล้วกลับมาดำเนินชีวิตตามปกติต่อไป

      เคยดูคลิปวิดิโอเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องของเด็กหนุ่มพิการแขนกุดไม่มีมือทั้งสองข้าง ขาด้วนเหนือเข่า เขามีความสามารถเล่นดนตรีได้ไพเราะ และได้มาแสดงความสามารถให้นักเรียนวัยรุ่นฟังในห้องประชุมของโรงเรียน เขาพูดจาตลกเด็กๆหัวเราะชอบใจ แล้วเขาก็บอกว่ากว่าที่ฉันจะมาเล่นดนตรีได้ฉันต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหน พวกคุณดูนะ แล้วเขาก็ล้มตัวลงนอน พยายามบิดร่างที่ไม่มีมือมีเท้าของเขาโดยใช้ไหล่ดันตัวจนลุกขึ้นมายืนได้  เขาพูดว่า "พวกคุณเห็นแล้วใช่ไหมว่าฉันต้องใช้ความพยามยามมากเพียงไร ฉันจึงลุกขึ้นได้ แต่ฉันไม่เคยท้อถอย  ครั้งแรกฉันลุกเองไม่ได้ แต่ฉันก็พยายามต่อสู้  พยายามอีก ครั้งแล้วครั้งเล่าจนในที่สุดฉันก็ลุกขึ้นได้แล้วพวกเธอล่ะ ได้พยายามเหมือนฉันไหม?

   นักเรียนในห้องประชุมนั่งทำตาแดงๆน้ำตาไหลพราก บางคนกลั้นสะอื้น บางคนกอดกับเพื่อนแล้วซบหน้าร้องไห้

    คนพิการไม่มีแขนไม่มีขาเขาล้มแล้วยังลุกขึ้นมาได้ แล้วคุณล่ะ......?