เรื่องเล่าส่วนที่เกี่ยวข้องกับนักเรียนจบลงด้วย ความเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวัน ส่วนครูมีกิจกรรมต่อที่ห้องประชุมเล็กทุกวันถึงเวลา 17.00 น.แยกย้ายกันไปพักผ่อน

              ตามปกติวิถีชีวิตประจำวันที่ไม่เปลี่ยนแปลง  แต่เปลี่ยนจิตใจ  เปลี่ยนความรู้สึก เปลี่ยนประสบการณ์..ทุกเช้าพวกเราจะต้องไปพบกันที่ห้องประชุมเล็ก  หลังจากลงเวลามาปฏิบัติหน้าที่ราชการว่า..พร้อมที่จะรับประทานแล้วหนึ่งชาม  ส่วนตอนเย็นนั้นว่ากันใหม่ คุณครูที่นี่ทานจุต้องเกินกว่าคนละสอง สามชามแน่นอน 

           บางท่านทานข้าวมื้อเช้า บางท่านดื่มกาแฟ  ใครมีอะไรอร่อย  ๆ เอามารวมกันที่นี่  และกันไว้ให้สำหรับคนที่ยังมาไม่ถึง  บ่อยครั้งที่ข้าวหนึ่งจานทานกันสองหรือสามคน  ผู้อำนวยการจะนำผลไม้มาจากไร่ เป็นกล้วยไข่ กล้วยหอม กล้วยน้ำว้า ชมพู่ ส้มโอ หรือซื้อบางอย่างติดไม้ติดมือมาฝากเสมอ  ฉันไม่ต้องบรรยายบรรยากาศแห่งความสุขที่ฉันและเพื่อนร่วมงานมี  แต่วันนี้ฉันมีความสุขอีกในรูปแบบพิเศษ ๆ

          ภายหลังที่ได้เวลาแต่ละคนได้ให้กำลังใจแก่กันและกัน แยกย้ายกันไปห้องเรียนของตัวเอง..ฉันเดินลงบันได..ได้พบกับนักเรียนกลุ่มแรกคือชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งกำลังรอขึ้นเรียนที่อาคารหลังนั้น  นักเรียนหลาย ๆ คนต่างรายงานว่ามีเพื่อนๆ บางคนเขียนบันทึกแล้ว  และพร้อมที่จะส่งมาให้คุณครูตรวจทานแก้ไขคำสะกดผิด  เวลาเดียวกันได้รับบันทึก 1 ฉบับ  และในตอนพักกลางวันได้รับเพิ่มอีก 2 ฉบับ

         น้องพัด  น้องพลอยและน้องนุ่น ผู้มีบันทึก ที่เขียนได้ใจความอย่างสั้น ๆ เน็ตที่โรงเรียนไร้ซึ่งความเสถียร  น้องทั้งสามได้ฝากให้มาลงบันทึกให้ที่บ้าน ลงไปแล้วสองบันทึกคือของน้องพัดและน้องนุ่น  ส่วนของน้องพลอยมีปัญหาเรื่องสมัครอีเมล์

http://learners.in.th/blog/nutlada01/222214

http://learners.in.th/blog/papatsorn01/222220

         เรื่องเล่าเช้านี้ยังมีต่อไป  นักเรียนที่สนใจบล็อกมากคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-2 ส่วนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  มีกิจกรรมมากมายแต่ก็สนใจไม่น้อยกว่ากัน  ก่อนเรียนสาระภาษาอังกฤษก็ต้องอุ่นเครื่องด้วยการให้อ่านบันทึกของครูเสมอ ภายหลังที่อ่านบันที่เรื่อง"อานุภาพพลังจิต" จบลง เมื่อหมดชั่วโมงทั้งชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ2 มีความคิดเห็นเช่นเดียวกันว่าจะขอแผ่เมตตาให้เพื่อน ๆ ทั้งห้องเรียน พี่ ๆ และน้องทั้งโรงเรียนและคุณครูทุกท่าน ด้วยความตั้งใจพร้อมกัน  (ตามปกติก็แผ่เมตตาวันละ 3 ครั้งเช้า กลางวันและเลิกเรียน)  และขอเลือกแผ่เมตตาให้กับต้นไม้ในห้องเรียนภาษาอังกฤษด้วย  สังเกตเห็นว่านักเรียนที่อยู่ไม่นิ่งมีอาการเงียบลงได้ดี

            เรื่องเล่าส่วนที่เกี่ยวข้องกับนักเรียนจบลงด้วย  ความเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวัน ส่วนครูมีกิจกรรมต่อที่ห้องประชุมเล็กทุกวันถึงเวลา 17.00 น.แยกย้ายกันไปพักผ่อน

00000000