โรงเรียนมีข้อตกลงมาว่าให้มีการอบรมคุณธรรมพื้นฐาน ๙ ประการ  จิตสาธารณะหรือธรรมาภิบาลแก่นักเรียนก่อนสอนทุกกลุ่มสาระ  พักกลางวันมีการฝึกนั่งสมาธิ ซึ่งการฝึกนั่งสมาธิเปลี่ยนไปหลากหลายรูปแบบ หลายวิธีการ เพื่อต้องการให้นักเรียนไม่เบื่อหน่าย  บางครั้งดูเหมือนนักเรียนจะนั่งตามหน้าที่  และไม่เข้าใจในการปฏิบัติมากนัก 

         ปีการศึกษา ๒๕๕๒ นี้เปลี่ยนอีกครั้ง  ตามที่พวกเราได้สังเกตพฤติกรรมของนักเรียนว่าควรจะทำแบบใด สอบถามว่านักเรียนชอบแบบไหนกันบ้าง  จึงมีมติให้มีการนั่งสมาธิก่อนเข้าเรียนและก่อนเลิกเรียนในห้องเรียนนั้น ๆ ส่วนหลังรับประทานอาหารเปลี่ยนให้เป็นกิจกรรม  นอนพักผ่อน 

        สำหรับห้องเรียนภาษาอังกฤษให้มีการนั่งสมาธิก่อนเรียนและหลังเรียนในแต่ละชั่วโมงเพียงครั้งละ ๓ นาที  เสียเวลาไปเพียง ๖ นาที   เมื่อเห็นว่าการฝึกนั่งสมาธิค่อนข้างจะน่าเบื่อสำหรับนักเรียนและครู  เพราะความซ้ำซากจำเจ ฉันจึงเปลี่ยนวิธีการโดยให้นักเรียนนึกถึง "แม่.. แล้วหลับตาลงช้า ๆ แล้วบอกกับตัวเองว่า วันนี้ลูกขอตั้งใจเรียน  หนูรักแม่ หนูจะทำเพื่อแม่  เป็นคนดีของแม่และเป็นคนดีของสังคม"

        อีก ๓ นาทีหลังเรียนนักเรียน "นั่งทบทวนตัวเองว่า  เรียนอะไรบ้าง แล้วหลับตาลงช้า ๆ ถามตัวเองทำเพื่อแม่ได้มากน้อยแค่ไหน จะต้องกลับไปทบทวนเรื่องที่เรียน จะขยันขึ้นเพื่อแม่และช่วยเหลือสังคมเมื่อมีโอกาส"กิจกรรมนี้ฝึกมาแล้วชั้นละ ๓ ชั่วโมงสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑-๓ 

       การสังเกตพฤติกรรมมีความตั้งใจฝึกสมาธิดีขึ้น  แนวคิดนี้ได้มาจากบันทึกในบล้อก G2K ของท่านใดนั้นจำไม่ได้ว่า "ก่อนจะฝึกเด็กให้เด็กนึกถึงแม่" ฉันได้อ่านผ่าน ๆ และมีความตั้งใจว่าจะนำวิธีการนี้มาฝึกกับเด็กบ้าง  ขอขอบพระคุณท่านผู้เป็นเจ้าของบันทึกไว้ ณ โอกาสนี้เป็นอย่างสูงค่ะ