๕๖๘.เวทีข้าวต้ม

           เมนูข้าวต้มอีก ๑ มื้อ  ผัดเห็ดโคนญี่ปุ่นเต้าหู้อ่อน  เห็ดหอมซีอิ้วขาว  ยอดมะระหวานไฟแดง และไข่เจียว  แต่ละคนไม่ต่ำกว่าสองสามชามและมีมากกว่าด้วย "กินเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้" ซึ่งพวกเราได้นั่งล้อมวงกันกินข้าวต้ม  กินไปคุยไป  แต่ละคนได้แสดงความคิดเห็นเพื่อสนับสนุนความเติบโตและเป็นแนวทางการจัดการของคุณหนานเกียรติกับ De' Musoi

ปู ; หนุ่มนักจิตอาสาเจ้าของโฮมสเตย์ "แม่กลองแค้มป์" เล่าว่ากิจกรรมของตนเอง มีผู้มาพักบ้าง  มีรายได้โดยเฉลี่ยไม่คุ้มกับการที่ต้องจ่ายรายเดือน  เพราะไม่ได้มีการประชมสัมพันธ์กิจการ  เคยคิดว่าจะจัดทำเว็ปไซท์แนะนำสำหรับนักท่องเที่ยวลอยเรือเล็กตามลำน้ำแม่กลอง ชมค้างคาวแม่ไก่ตอนหัวค่ำ  ขากลับแวะชมหิ่งห้อย  และกลางวันชมตลาดน้ำท่าคา

หน่อง ; อาจารย์หนุ่มแนวอาร์ทมหาวิทยาลัยรังสิต เสนอว่า "การประชาสัมพันธ์ผ่านเว็ปไซท์เป็นทางออกที่ดีที่สุด  เพราะยังมีคนกลุ่มใหญ่ที่รักในการเที่ยวโดยการอ่าน  และบางกลุ่มอาจแสวงหาแหล่งท่องเที่ยวผ่านเว็ปไซท์"  

เบิ้ม ; ช่างภาพมือโปร สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนองค์การมหาชน  มีความเห็นว่า "น่าจะมีการประชาสัมพันธ์ที่ร่วมมือกันระหว่าง แม่กลองแค้มป์กับDe'Musoi  ในการแนะนำบอกต่อให้กับนักท่องเที่ยว"

เปิ้ล ; สาวน้อยผู้พิสมัยการนุ่งผ้าถุงมาก NGOs มูลนิธิกองทุนไทย  แนะว่า "น่าจะมีการทดลองจัดทริปให้กับกลุ่มเพื่อนมาเที่ยว ชิมอาหาร  แล้วมาล้อมวงถกแสดงความคิดเห็นกันก่อนว่าควรจะมีอาหารใดถือเป็นเลิศรสของที่นี่ " และได้เล่าว่า "เคยจัดกิจกรรมที่ระนองแบ่งการจัดการออกเป็น ๓ กลุ่มคือวันแรกนำทุกกลุ่มมารวมตัวกันถกปัญหา  ทำความเข้าใจกับวัตถุประสงค์  แล้วแบ่งหน้าที่กันโดยให้กลุ่มแม่บ้านทำหน้าที่ต้อนรับและดูแลอาหาร กลุ่มผู้ชายนำเที่ยวป่าชายเลน และวิถีชีวิตพื้นบ้าน  กลุ่มเยาวชนมีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยและนำชมหมู่บ้าน"

เต่า : เด็กหนุ่มนามสรพงษ์ (ไม่ชาตรี) ที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณของการค้นหาตนเอง  มีความคิดเห็นว่า "น่าจะมีการนำเยาวชนมาฝึกเรียนรู้และมีทักษะเล่าเรื่องราว  และให้ข้อคิดว่ายังมีนักท่องเที่ยวบางกลุ่มที่ไม่ให้ความสนใจกับที่พักสักเท่าไร  เพียงแต่ขอให้ได้เที่ยวแต่มีสะตุ้งสตางค์"

หน่อง :  สังเกตว่า "เด็กที่นี่ยังไม่กล้าแสดงออกกับคนแปลกหน้าสักเท่าไร  ไม่กล้าย้ม ไม่กล้าสบตา และเห็นว่าคุณจำปา น่าจะเป็นคนสำคัญในการเป็นผู้นำชุมชนและมีส่วนร่วมในการพัฒนา" 

หนานเกียรติ : อธิบายเพิ่มเติมว่า "คุณจำปาเป็นสหายรุ่นน้องอยู่ที่หมู่บ้านห้วยปลาหลด  และเป็นประธานกลุ่มกิจกรรมของคนในชุมชน ซึ่งมีความขยันทำมาหากิน  และเป็นแบบอย่างของความเข้มแข็ง" 

หน่อง :  มีความคิดเห็นว่า "กลุ่มผู้เที่ยวเพื่อเสพความงดงามของธรรมชาติ  และการเรียนรู้ชีวิตคือเป้าหมายของการดำเนินกิจการนี้มากกว่า  ควรจะทำอย่างไรกับการจัดการให้สอดคล้องกับกระบวนการที่ควรจะเป็น"  

         การแสดงความคิดเห็นที่มาจากใจของแต่ละคน  ฉันรู้สึกมีความสุขกับความเป็นน้ำใสใจจริงและการแสดงออกผ่านความรักความเอื้ออาทรของแต่ละคนที่มุ่งมั่นเพื่อกิจการของหนานเกียรติ ซึ่งจะต้องต่อสู้และบากบั่นต่อไป  เวทีข้าวต้มได้สลายตัวลงด้วยการลิ้มรสกาแฟอีกคนละ ๑ ถ้วย  แต่มิตรภาพไม่ได้สลายตามไปด้วย   แต่มีความผูกพันและแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น 

         เมื่อถึงเวลานัด เจ้าหน้าที่ของ ททท.ตาก  ได้เดินทางมาถึง  หนานเกียรติต้องนำเจ้าหน้าที่ไปสำรวจแหล่งท่องเที่ยวและโฮมสเตย์ของตำบลแม่ท้อตามที่รับปากกันไว้เมื่อวาน  และกลับมาก่อนเที่ยงวันทุกคนก็ร่ำลากัน เต่า เปิ้ล ปูและเบิ้มเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ฉันเดินทางกลับพิษณุโลก

หนานเกียรติ : "พี่คิมผมอยากจะนัดเจอเพื่อน ๆ กลุ่มไหนดี อยากจะนัดกันสัก ๑ กลุ่ม  พี่คิมว่าดีไหมครับ" 

ครูคิม :  "ดีค่ะ  คิดแล้วทำดีทั้งนั้น กลุ่มเพื่อนมีหลายกลุ่มและกลุ่มใหญ่คือเพื่อนจากเครือข่ายออนไลน์ GotoKnow และกลุ่มเพื่อนที่มีความสนใจต่อการเรียนรู้ชีวิต  เพื่อสังคมและชุมชน  น่าจะมีความเป็นไปได้สูง" 

           ฉันได้เข้าใจแล้วว่ากิจการ De'Musoi เป็นเจตนารมย์เพื่อการหลอมรวมและฟื้นฟูในการพัฒนาวิถีชีวิตและความยั่งยืนของชุมชนและท้องถิ่นที่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของตนเอง  ความมุ่งมั่นของคน ๆ หนึ่งที่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงเสียเป็นส่วนใหญ่  ตัดสินใจได้ละทิ้งรายได้จากเงินเดือนประจำที่สามารถเลี้ยงครอบครัวได้อย่างสุขสบาย  หันหลังกลับมารับใช้สังคมและแบ่งปันเพื่อพยุงความเป็นอยู่ที่พอเพียง สืบสานวัฒนธรรม ประเพณีท้องถิ่นโดยดำเนินการ "พิพิธภัณฑ์มีชีวิต" ไว้สำหรับบริการนักเสพธรรมชาติและความงดงามที่แต่งแต้มสีสันอย่างสงบร่มเย็น  และกลิ่นไอของหมู่บ้านดอยมูเซอ   นับว่าเป็นเรื่องยิ่งใหญ่  ขอเป็นกำลังใจค่ะ