สืบเนื่องจากบันทึก   http://gotoknow.org/blog/krutoiting/247059

ที่ทำให้ฉันได้เห็นพลังงานลมที่ฉันรู้สึกชอบมากตั้งแต่เสาที่สูง และมีลวดสลิงยึดดังที่เห็นในภาพ

เสียงใบพัดเมื่อลมทะเลกรรโชกแรง เสียงสลิงหวีดหวิว ทำให้ฉันต้องหันไปมองด้วยความสนใจ ก่อนจะเอ่ยปากถาม คุณสุนทร วาดวารี ว่าเสียงอะไร ...เสียงที่ดังแข่งกับเสียงน้ำทะเลกระแทกต้นแสมขาว และแสมดำ เสียงน้ำกระทบเขื่อนปูน ซิเมนท์

ทำให้ฉันต้องเดินไปใกล้ๆ และฉันก็เห็นกล่อง รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าใบหนึ่ง  ฉันก็เพิ่งรู้ว่ากล่องใบนี้มันเป็นกล่องแปลงพลังลมเก็บไว้โดยแปลงเป็นพลังไฟฟ้า..อิอิมันแปลงร่างได้

ฉันก็เลยยืนเต๊ะท่าให้หัวหน้ากองพันผสม..กองทัพมดน้อย..เจ้าแกะช่วยกดภาพเก็บ ทิดหนุ่ย หรือป๋าหนุ่ยของชาวบ้าน หรือคุณสุนทร  วาดวารี ภูมิปัญญาท้องถิ่น ก็รีบปร๊าดมายืนคนละข้างเพื่อถ่ายรูปเป็นที่ระลึก เพื่อฉันจะนำมาถามผู้รู้ว่า มันแปลงร่างกันอย่างไร

 

  และเมื่อสังเกตรอบๆ ฉันเห็นกล่องเล็กข้างกล่องใบใหญ่มีแสงริบๆหรี่ มากๆ  คุณสุนทร อธิบายว่า เมื่อตะวันจากลา ความมืดคืบคลานมาอย่างช้าๆ เจ้ากล่องใบเล็กนี่จะมีแสงรำไรๆ และสว่างจ้าขึ้นมาเมื่อฟ้าปิด

 

แล้ววิ่งกระจายจ่ายกระแสไฟไปตามสายไฟ เข้าไปสิงตามหลอดไฟจำนวน 14 หลอด ที่อยู่บริเวณลานของหมู่บ้าน มันจะสว่างเป็นดวงตาให้บ้างรางโคกขามได้ดีในเวลากลางคืน

รู้เรื่องพลังงานพิ่มขึ้นเป็นต่อที่นี่ค่ะ 

และขอบคุณข้อมูลจากhttp://th.wikipedia.org/wikiค่ะ

แสงไฟที่เกิดจากพลังงานลมแปลงเป็นพลังงานไฟฟ้า ด้ให้ความสว่างเด็กน้อยในหมู่บ้านได้ร่วมกิจกรรมในยามค่ำคืนและอ่านเขียนทำการบ้าน ก่อนจะแยกย้ายกันไปมุดตัวเข้ามุ้งนอน

ที่เห็นประโยชน์อีกอย่างหนึ่งคือแสงสว่างที่เห็นตามดวงไฟ 14 ดวง จะช่วยให้คนในทะเลมองเห็นฝั่ง

 

จิตอาสากลุ่มนี้นั่งบ้าง ยืนบ้างรายล้อมโคมไปสองดวงในจำนวน 14 ดวงจุดนี้เป็นกลางลานปูนที่ชาวบ้านและกรมทางหลวง ร่วมกันสร้างขึ้นมา

มองไปด้านหลังจะเห็นรถไอศรีมที่นานๆทีวิ่งเข้ามาขาย เมื่อมีคนมาเยือนหมู่บ้าน อ้อฉันลืมบอกที่นี่มีฝูงโลมา กว่าร้อยตัว มาเล่นนำให้เราชม แต่มีเวลามา ก็ประมาณอีกสัก2-3เดือนก็จะเข้ามาเล่นแถวฝั่ง ช่วงนี้สภาพอากาศแปรปรวน คลื่นลมแรง เอาแน่ไม่ได้ โลมา ก็ไม่อยากเข้ามา เขาชอบน้ำนิ่งๆ ช่วงนี้เขาจะหนีไปอยู่ทะเลลึก หน้าคะยอเกิดนี่ไม่เคยเข้ามาเลยค่ะ 

ส่วนร้านค้าหมู่บ้านจะเป็นหลังคาจาก ที่นี่จะมีของทะเลประเภท กุ้ง หอย ปู ปลา เอามาวางขายผู้คนที่มาท่องเที่ยว ชาวบ้านเขาจัดระบบค้าขายของเขาเอง เรียนรู้จากนักท่องเที่ยวที่นิยมเข้ามารับประทานอาหารและมองดูทะเล มองดูวิถึชุมชน ที่มีทั้งการไถกระดาน การล้วงหอย การดำหอย การจับปลา การงมกุ้งในทะเล ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเมื่อเวลาน้ำลง หากน้ำลงในเวลากลางคืน ก็ดูเหมือนว่าจะหมดสิทธิ์ ดังนั้น เพื่อความอยู่รอด ชาวบ้านส่วนหนึ่งจึงออกไปรีบจ้างทำงานโรงงานในเมือง และตามล๊งกุ้ง ล๊งหมึก

ฉันชักจะเหนียวตัวเสียแล้วขอไปอาบน้ำก่อน วันนี้สนามสถาบันพละศึกษาเขาปิด 10 วันต้องเปลี่ยนสนามเดินออกกำลังกาย มาเดินที่สนามกีฬาจังหวัดซึ่งมีสภาพสนามสู้รั้วกำแพงของมันไม่ได้เลย