ประสบการณ์ครั้งหนึ่งที่วัดถ้ำผาปล่อง จ.เชียงใหม่

             ครั้งหนึ่งสมัยเรียนที่ม.ช. อยู่ชมรมพุทธศิลป์   เราได้มีโอกาสไปวัดถ้ำผาปล่อง   โดยเราออกเดินทางกันตอนเย็นด้วยรถมอเตอร์ไซด์  ไปทางเชียงดาว  พอถึงวัดเราต้องเดินขึ้นบันไดซึ่งชันมาก  เพื่อไปนมัสการหลวงปู่สิม   พุทธาจาโรซึ่งจำวัดอยู่ในถ้ำ

             แต่ที่พักของเราสร้างอยู่นอกถ้ำแต่ก็อยู่สูงชันมาก   ในตอนตีสามเราต้องตื่นมาทำวัตรเช้าในถ้ำ   อากาศตอนเช้ามืดหนาวเย็นยะเยือก   บริเวณหน้าถ้ำเปียกไปหมดเพราะน้ำค้าง   เราต้องนั่งขัดสมาธิเพชรซึ่งนั่งยากกว่าการทำสมาธิปกติ  แต่เป็นประสบการณ์ที่ไม่รู้ลืม  เป็นการนั่งอยู่ด้านหลังพระภิกษุจำนวนมาก    ขณะที่นั่งตอนแรกก็รู้สึกหนาวจนเป็นเหน็บชาไปหมด   ตอนนั้นคิดแต่ว่า  นี่เรามาทำอะไรกันเนี่ย  ทำไมต้องมาทรมานตัวเองอย่างนี้   แต่สุดท้ายก็กลับไม่รู้สึกอะไรเลย.....

            

        หลวงปู่สิมท่านกล่าวว่า....

        "อย่าไปคิดว่าเวลาแก่  เจ็บไข้ หรือใกล้ตาย จึงภาวนา

         เวลาอยู่ดีสบายต่างหากที่จะต้องริเริ่มภาวนาให้ได้   ฉะนั้น ต้องตั้งอกตั้งใจภาวนา 

         ข้อสำคัญที่สุดก็คือ   ทำอยู่เสมอๆ เป็นการปฏิบัติบูชา  กิจทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจทั้งสิ้น  "

          คำสอนนี้เตือนใจให้เราหมั่นปฏิบัติดีอย่าท้อถอยในการทำงาน   ถ้าใจเราสู้แล้ว..ความสำเร็จก็จะตามมาในที่สุด