ดิฉันไม่คาดหวังว่าครูจะเอาเม็ดถั่วพูเหล่านั้นไปทำอะไรบ้าง เพราะได้ให้แล้ว มันก็เป็นของครู แต่ส่วนตัวอยากบอกว่า..I believe you..ดิฉันเชื่อในตัวท่านเสมอค่ะ

      เมื่อต้นฤดูฝนของปีที่ผ่านมา ดิฉันได้ปลูกถั่วพูสองต้น ด้วยเหตุผลว่า มีเพื่อนรักครอบครัวหนึ่งชอบรับประทานถั่วพูมาก และช่างบังเอิญเหลือเกินที่ วันนั้น..มีใครคนหนึ่ง..ซึ่งครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้วเคยเป็น"คนของใจ"..จากมาหลายปี..ไม่เคยเจอกันเลย เขาโทรมาถามข่าวความเป็นอยู่ของดิฉัน..ด้วยความซาบซึ้งใจ ดิฉันจึงแอบตั้งชื่อต้นถั่วพูทั้งสองว่า "ถั่วพูของเพื่อน" แต่ปรากฏว่าจะด้วยความอุดมสมบูรณ์ของดินหรืออะไรไม่ทราบได้ ถั่วพูสองต้นนั้นออกฝักอย่างมากมาย ดิฉันเก็บเอาไปฝากเพื่อนๆ ทั้งเพื่อนสนิทและเพื่อนที่ทำงาน ครั้งแล้วครั้งเล่า ทานกันจนเบื่อ ถั่วพูก็ไม่หมดสักที จนดิฉันต้องปล่อยให้หลายๆฝักมันแก่และแห้งเหี่ยวคาต้นอย่างนั้นแหละ นานๆเข้าถั่วพูแก่ๆก็เต็มต้นไปหมดค่ะ กระทั่งต้นของมันก็พลอยแห้งเหี่ยวตายไปด้วย ดิฉันจึงเก็บฝักแห้งๆของถั่วพูไว้ได้ตั้งมากมาย หลายวันหลายคืนผ่านไป ดิฉันยังนึกไม่ออกว่าจะทำอย่างไรกับถั่วพูแห้งๆเหล่านี้ดี..

 

      วันหนึ่งดิฉันได้อ่านบันทึกเรื่องราวของครูคิม(ครูคิม)
ด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปนเปกันไป..โดยเฉพาะอย่างยิ่ง..ครูช่างทรนงเหลือเกิน.. จึงอดคิดถึงไม่ได้  แต่ถั่วพูตั้งมากมายนี้ถ้าส่งไปทั้งฝักคงต้องใส่ลังเบียร์ไปแน่ๆเลย...ตอนหลังปีใหม่นั้นอากาศหนาวมากใครๆก็รู้ บางวันดิฉันเองต้องเอาเสื่อมานั่งผิงแดดอุ่นๆที่หน้าบ้าน..ทั้งนั่งทั้งนอน..คิดไปคิดมา..อย่ากระนั้นเลยแกะเมล็ดถั่วพูส่งไปให้ครูคิมดีกว่า ถั่วพูฝักหนึ่งมีเมล็ดดีๆไม่กี่เมล็ดค่ะ  ดิฉันนั่งแกะทีละฝักๆคนเดียวไปเรื่อยๆด้วยความสุขใจอยู่  3 วัน จึงได้เมล็ดถั่วพูที่มากพอจะส่งไปให้ครูคิมได้แล้วค่ะ  แต่ด้วยความที่อยากส่งไปให้ถึงเร็วๆบ่ายวันศุกร์จึงรีบเอาไปส่งทางไปรษณีย์โดยไม่มีจดหมายบอกอะไรเลย..เกรงว่าครูจะงง

        อีกไม่กี่วันครูคิมคงจะได้รับกล่องพัสดุไปรษณีย์จากขอนแก่น  ดิฉันไม่คาดหวังว่าครูจะเอาเมล็ดถั่วพูเหล่านั้นไปทำอะไรบ้าง เพราะได้ให้แล้ว มันก็เป็นของครู  แต่ส่วนตัวอยากบอกว่า..I believe you..ดิฉันเชื่อในตัวท่านเสมอค่ะ

 

        ขอให้ครูมีความสุขกับเส้นทางเดินที่เลือกแล้ว..

 

                                                              นับถือ

                                                                       คุณลดา

                      ถั่วพู(ของเพื่อน)..เมื่อครั้งที่ยังออกดอกออกผลได้...