เรื่องเล่า - - รำลึก ๔ ปี สึนามิ - - (๑)

... ใกล้อีกแล้วนะคะ ... ๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๗ ... เหตุการณ์พิบัติภัย ที่ร้ายแรงที่สุดในเมืองไทย ...

ร่วมรำลึก และ ไว้อาลัย ให้กับ ผู้สูญเสีย ... พร้อมนี้ ปูนำเรื่องจริง จากการสัมภาษณ์มาเผยแพร่ค่ะ

“ฝันร้าย ที่ บ้านน้ำเค็ม” 

ฉัน (สาว)  – ผู้เล่าเรื่อง, น้องชาย (กบ) น้องสาว (นี) ลูกชาย (บิล) หลานสาว (แนท)  

พ่อ แม่ ลูกสะใภ้ (พร) หลานสาว (นุ่น)   สามี (เข้ม)  ลูกเขย (เดียว)  และ ลูกสาว (นิล)

 สวรรค์ยามสงบ    

ทุกๆ เช้า ฉันมักจะออกมาชมตะวัน แดดอ่อนๆ ช่วยให้จิตใจเบิกบาน ยิ่งทะเลใสๆ มองไปก็เพลิดเพลินตา วิถีชีวิตของชาวประมง ย่อมคุ้นเคยเรียกได้ว่าแทบจะกิน นอนอยู่กับทะเล - - ฟ้าสีคราม น้ำใส ที่น้ำเค็ม กลายความคุ้นชินตั้งแต่วัยเยาว์ จวบจนตอนนี้ ก็ถึงวัยกลางคน ภาพ บรรยากาศ ต่างๆ ยังคงชัดเจน เป็นความทรงจำที่นึกถึงคราใด ก็สุขใจได้เสมอ - -

คงไม่มีใครคาดคิดว่า เพื่อนสนิทอย่างทะเล จะบันดาลโทสะได้เพียงนี้ ทั้งๆ ที่ยามสงบ เขาเป็นหนุ่มโรแมนติก ช่างเอาอกเอาใจ ทำให้สาวน้อย สาวใหญ่ หลงใหล มาได้หลายชั่วอายุคน - - แม้ว่า บ้านน้ำเค็ม อาจจะไม่โสภา ในสายตาของคนภายนอก แต่สำหรับคนในพื้นที่เองแล้ว บ้านน้ำเค็ม เป็นดั่งสวรรค์ ของพวกเรา --

ฉันกับสามี (พี่เข้ม) เราเข้ามาตั้งรกรากที่นี่หลายสิบปีแล้ว ทรัพยากรที่สมบูรณ์พร้อม ช่วยให้เราดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย สบายๆ และพอเพียง  สมาชิกในบ้านค่อนข้างเป็น ครอบครัวใหญ่  มีลูก มีหลาน ตามๆ กันมา เรียกได้ว่า มากพอสำหรับตั้งทีมวอลเล่ย์บอลล่ะนะ –

นอกจากนี้ ยังมีญาติสนิทมิตรสหาย ที่ยังพอไปมาหาสู่กันต่างเมือง เช่น ที่เกาะพระทอง  ที่ทับละมุ  หรือ บ้านบางสัก

ที่บ้านน้ำเค็ม

 หากคนเราสามารถรับรู้ว่าจะมีเหตุการณ์ร้ายๆ เกิดขึ้น เราคงสามารถป้องกันได้ แต่- ไม่มีใครสามารถคาดเคาอนาคตได้ล่วงหน้า เช่นเดียวกันกับครอบครัวเรา - ก่อนวันเกิดเหตุ ฉัน พี่เข้ม  เดียว (ลูกเขย)  นิล (ลูกสาว) และ น้องนุ่น (หลานสาว) พวกเราเดินทางไปเยี่ยมญาติที่ทับละมุ  ส่วนพ่อ  แม่ น้องแนท- หลานสาว, พร- ลูกสะใภ้   และบิล – ลูกชาย   นี – น้องสาว อยู่ที่น้ำเค็ม

8 โมงเช้า อากาศกำลังสดชื่น พ่อ แม่ ออกมาเดินเล่นกันเป็นปกติ  น้องแนท ร้องเรียกแม่ให้ป้อนนม  พร กำลังทำกับข้าวกับปลาอยู่  ก็รีบผละตรงไปหาเจ้าตัวเล็กทันที  ทำไมวันนี้น้องแนทร้องเสียงหลง แปลกกว่าทุกวัน – นั่นคือ สิ่งที่พรคิด สองแขนรีบตระกองกอดลูกน้อยไว้ในอก กระไออุ่นส่งไปถ่ายทอดความรัก น้องแนทเงียบเสียงลง เพราะรู้สึกถึงความปลอดภัย   ปากดูดดื่มน้ำนมด้วยความหิว- - ใครเลยจะล่วงรู้ว่า อีกไม่นาน ภาพเหล่านี้ก็กลายเป็นเพียงความทรงจำหนึ่งเท่านั้น - -

 พ่อกับแม่ เดินเล่นริมหาด  ไม่ต้องกอดกันกลม แนบชิดติดกันเสมือนเป็นหนึ่งเดียว ไม่ต้องส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว กันเหมือนสมัยยังวัยรุ่น แค่เพียงเดิน ๆ ท่ามกลางความเงียบ โลกทั้งใบก็สุขล้น - -

บิล กับ นี กำลังเตรียมของไว้ขาย  พูดคุยการบ้านการเมือง กับเพื่อนบ้านไปตามประสา ก่อนจะแยกย้ายไปปฏิบัติภารกิจของแต่ละคน 

เพื่อนบ้านละแวกใกล้เคียง ก็ดำเนินชีวิตกันไปอย่างปกติ  เรื่อยๆ สบายๆ เรียบ ๆ ง่ายๆ ตามประสาชาวประมง  ออกเรือ หาปู หาปลา - -  ตามสัญชาติญาณ  มักจะทราบว่า เป็นเรื่องผิดปกติวิสัย เมื่อน้ำลดระดับลงไปมาก  แต่เด็กๆ หรือชาวบ้านคนอื่นๆ ก็ลงไปเดินเล่น ด้วยความลิงโลดและดีใจ  โดยไม่ได้คิดถึง ภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา  ....

โปรดติดตามตอนต่อไป ค่ะ ...

“ฝันร้าย ที่ บ้านน้ำเค็ม”  เป็นบันทึกเรียบเรียงจากงานสัมภาษณ์ ขององค์การฯ ฟื้นฟู ช่วยเหลือผู้ประสบภัย โดยการสร้างสาธารณูปโภค และส่งเสริมรายได้.... ตีพิมพ์ข่าวสารองค์การฯ เผยแพร่เป็น ๓ ภาษา เมื่อกลางปี ๒๕๔๙ ...ขอบคุณค่ะ