คนธรรมดาๆ ที่ไม่มีความสามารถพิเศษใดๆ อาจเป็นเจ้าของความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ได้ หากเขามีความเพียร

 

 

 

สวัสดีปีใหม่ทุกๆ ท่าน กับบันทึกแรกในปีใหม่ ปีเสือ นี้นะคะ ใครๆ ก็คงอยากให้เป็นปีเสือใจบุญ ปีเสือใจเย็น ปีเสือใจดี ปีเสือที่น่ารัก นะคะ ... เป็นไงบ้างคะกับกิจกรรมส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ ปีนี้มีวันหยุดน้อยก็ได้เพียง สุขสันต์วันแห่งความสุขที่บ้านเรา อีกแล้วค่ะ

ทุกๆ ปี เราก็ควรได้กลับมาย้อน ได้ทบทวน ได้หวนระลึก ถึงกิจกรรมต่างๆ ไม่ว่าจะสุข ทุกข์ เศร้า เหงา หรือรัก ... เราก็พร้อมจะยอมรับ เพราะอย่างน้อยที่สุด เราก็สามารถผ่านช่วงเวลาต่างๆ เหล่านั้นมาได้แล้ว .. เมื่อปีก่อนมีคำถามทิ้งไว้ ให้ได้คิด ใครยังไม่ได้ตอบ เรียนเชิญนะคะ

ปีใหม่นี้ยังไม่ได้วางแผน ตั้งเป้าหมายใหม่ๆ เลยค่ะ  ก็คาดว่าในช่วงวันหยุดนี้คงได้ใช้เวลาที่บ้าน เชิญชวนมาปัดกวาด ชีวิตและวางแผนปีใหม่ ด้วยพลังกาย แรงใจ ที่สดใส จิตใจที่มุ่งมั่น เพื่อสร้างฝัน ให้เป็นจริงด้วยความเพียร ดังเรื่องเล่าต่อไปนี้ค่ะ

ความเพียร ชนะตลอดกาล

คนธรรมดาๆ ที่ไม่มีความสามารถพิเศษใดๆ อาจเป็นเจ้าของความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ได้ หากเขามีความเพียร นานมาแล้วมีพ่อค้าเกวียนกับคนรับใช้ ซึ่งมีความขยันหมั่นเพียร เอาการเอางาน

ครั้งหนึ่งพ่อค้านำสินค้าบรรทุกเกวียน ๕๐๐ เล่ม เดินทางข้ามทะเลทรายไปต่างเมือง ระยะทางไกลถึง ๖๐ โยชน์ การเดินทางทำได้เฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น กองคาราเกวียนเดินทางมาเหลือเพียงอีก ๑ โยชน์เท่านั้น พวกเขาต่างดีใจ ฉลองดื่มกันจนเสบียงฟืน น้ำหมดเกลี้ยง และโชคร้ายที่คนนำทางได้เผลอหลับไป จนกองเกวียนหลงทางวนกลับมาที่เดิม

ทุกๆ คนต่างพากันโศกเศร้าเสียใจ มีเพียงพ่อค้าเกวียนเท่านั้นที่มิท้อถอย ออกเดินสำรวจหาแหล่งน้ำ เมื่อได้พบกอหญ้ากอหนึ่ง เขารู้สึกดีใจมาก จึงชวนพรรคพวกช่วยกันขุดลึกไปถึง ๖๐ ศอก หากแต่กระทบพื้นหิน เมื่อเพื่อนๆ ต่างพากันถอดใจ พ่อค้าจึงชวนคนรับใช้ช่วยกันเอาฆ้อนเหล็กทุบหินให้แตก มิเช่นนั้นทุกๆคนจะต้องตายอย่างแน่นอน

คนรับใช้ทุบหิน ทุบแล้ว ทุบอีก ทั้งๆ ที่ไม่มีทีท่าว่าจะปริแตกเลยแม้แต่น้อย แต่เขายังคงทุบต่อไปอย่างมิหยุดยั้ง ในขณะที่มือของเขากลับแตกเป็นแผล และชุ่มไปด้วยเลือดนั่นเอง  แผ่นหินเริ่มมีรอยร้าว เพิ่มขึ้น ทีละนิด ทีละนิด .. ทุกๆ ครั้งที่เขาทบซ้ำลงไป

ทันใดนั้นเอง แผ่นหินที่แข็งแกร่งก็ได้แตกออกจากกัน กระแสน้ำเย็นฉ่ำพุ่งขึ้น ผู้คนทั้งหลายได้ยินเสียงน้ำ ต่างดีใจ พากันมาดื่มกิน อาบกันอย่างสนุกสนาน จากนั้นก็ช่วยกันเอาเพลาและแอกที่เหลือใช้ ทำเป็นฟืนหุงต้มอาหารที่พอมีเหลืออยู่บ้าง

แล้วเริ่มออกเดินทางกันต่อไปจนถึงจุดหมายปลายทาง ต่างนำสินค้าทั้งหลายของตนไปขาย ทำกำไรได้อย่างงดงาม ...

... ผู้มีความเพียร ไม่เพียงเป็นที่พึ่งของตนเองเท่านั้น ยังเป็นที่พึ่งของผู้อื่น โดยเฉพาะในยามคับขัน ในยามวิกฤติที่ใครๆ ต่างพากันถอดใจ... ใจของผู้ที่พากเพียร เป็นใจที่กล้าหาญ ไม่กวั่นกลัวต่ออุปสรรค ความยากลำบากใดๆ ทั้งสิ้น แม้ว่าในที่สุด อาจจะเหลือเพียงเขาที่สู้อยู่ลำพังก็ตาม  กระแสน้ำเย็นฉ่ำ ที่พุ่งขึ้นมากลางทะเลทราย ย่อมแสดงให้เห็นว่า ไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้สำหรับผู้ที่มีความเพียร

ดังนั้น เมื่อเราตั้งความปรารถนาในสิ่งใด ที่มั่นใจว่าถูกต้อง ดีงาม ขอเพียงแต่ลงมือทำแล้วทำเล่า และเฝ้าทำต่อไปอย่างไม่ท้อถอย ... ในไม่ช้าเราจะรู้ว่า ความเพียรนั้น ชนะทุกสิ่ง ชนะทุกสถานการณ์ และชนะตลอดกาล

... ขอบคุณหนังสือที่ระลึกในงานบวช  ...  วันนี้ที่รอคอย  ...  ค่ะ