บันทึกภาพ น้ำค้างกลางใบ ที่ใฝ่เฝ้ารอ :)

 

เธอพรมพรายรายริ้วทิวแถวป่า

แล้วเริงร่าร่ายล่องท่องยางผืน

ทิ้งความรักประจักษ์ใจทุกวันคืน

เพื่อลบลืมความเศร้าสร้อยคล้อยราตรี

 

เธอเจิดงามแจ่มจรัสทั้งคืนค่ำ

ยิ่งดื่มด่ำยามอรุณกรุ่นวิถี

พอตะวันผันมาเวียนเปลี่ยนชีวี

ดวงฤดีก็หลบหายไร้แม้เงา

 

เธอบริสุทธิ์บอบบางไร้เดียงสา

คือมายาแห่งราตรีที่เปลี่ยวเหงา

คือความงามที่ซ่อนอยู่ในลำเนา

คือสุขเศร้าเคล้าอารมณ์บ่มฤทัย

 

เธอตกมาจากฟากฟ้าสรวงสวรรค์

สร้างสีสันต้องแสงแรกทุกสมัย

อาบละอองทอทับทาบประกายใจ

ประทับไว้กับไม้หญ้านานาพรรณ

 

ดั่งธรรมชาติสอนธรรมน้อมนำจิต

เป็นพลังแห่งชีวิตคิดสร้างสรรค์

เปิดเข้าใจออกยอมรับกับวัยวัน

ที่หมุนเวียนเปลี่ยนผันพลันพธู

 

โลกใบเล็กหากยิ่งใหญ่ในใจแท้

เป็นสัจธรรมแน่วแน่เสมออยู่

จิตวิญญาณผสานผ่านทุกอณู

เพียรสุขอยู่กับปัจจุบัน ณ วันนี้

 

                              อัจกลับ ณ อันดามัน

                                  ๒๘ พฤศจิ ๕๓

                               อรุณรุ่ง เหมันตฤดู