หน้าแตกจนชิน

เมื่อวันไหว้ครู คณะแพทยศาสตร์  ๑๔ มิถุนายน ที่ผ่านมา มีพิธีทำบุญตักบาตรในช่วงเช้าตั้งแต่ ๗ โมง ก่อนมีพิธีในห้องประชุมใหญ่ ผมมาใส่บาตรร่วมกับอาจารย์ท่านอื่นและนักศึกษาเหมือนทุกปี และเป็นการใส่บาตรประจำปีของผมที่ไม่เคยขาด ในฐานะศิษย์มีครูคนหนึ่ง ยังไงก็ต้องลากสังขารตัวเองมาใส่ให้ได้ถึงจะไม่สบาย และถึงแม้วันปีใหม่ สงกรานต์หรือวันอื่นๆ จะไม่ใส่ก็ตาม

ปีนี้ผมต้องเป็นผู้จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัยก่อนเริ่มใส่บาตร ไม่ใช่เพราะความอาวุโสถึงนะครับ แต่เพราะท่านรองคณบดี อาจารย์มยุรีไม่สะดวกที่จะขึ้นไป ความจริงผมก็เคยทำหน้าที่นี้มาแล้วอย่างไม่เคยติดขัด อาจเป็นเพราะไม่มีใครสังเกตเห็นหรือไงก็ไม่ทราบ

ขณะที่ผมจุดเทียนตามปกติของผม ซึ่งก็ไม่เคยสังเกตว่าจุดข้างไหนก่อน เพราะเชื่อในความเสมอภาคของฝ่ามือคนเราว่าเท่าเทียมกันเสมอมา แต่ครั้งนี้ก็มีเสียงทักว่า ..อาจารย์จุดขวาก่อนครับ

ผมก็รู้สึก..จี๊ด..ขึ้นมาว่า แล้วซ้ายมันเป็นไง

ครับ ตามธรรมเนียม ควรจุดธูป ด้านขวา ของพระก่อน เพราะเป็นงานมงคล ฝั่งขวาเป็นเรื่องมงคล เช่น การเดินเวียนเทียนขวา..

ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ค้านเรื่องนี้ แล้วก็ไม่คิดจะขวางหรือขัดแย้ง
 
เวลาจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย ให้จุดเทียนฝั่ง ด้านซ้าย ของเราก่อน