ขอเป็นคนธรรมดาแต่มีค่าในสังคม...

              มีคนบอกผมว่าบันทึกผมเหมือนสายลม เบา ๆ อ่านไปได้เรื่อย ๆ ทำให้ผมนึกย้อนไปถึงคำพูดของหัวหน้าคนเก่าที่เขาเคยบอกผมว่า...

              ผมเป็นเหมือน "อากาศ" ที่ไม่สามารถจับต้องได้ เพราะเขาไม่เคยรู้ได้เลยว่า ผมคิดยังงัยหรือผมต้องการอะไร...

                           

              ถามผมว่าผมเข้าใจความหมายที่เขาสื่อมั้ย ผมเข้าใจนะครับว่าเขาต้องการสื่อหรือบอกอะไรกับผม และผมก็เห็นด้วยกับเขาด้วยครับว่าสิ่งที่เขากำลังสื่อ มันหมายถึงตัวผมจริง ๆ...

              หากพูดถึง "อากาศ" แม้มันจะไม่สามารถจับต้องได้ แต่มันก็เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้นะครับ และอากาศอาจดูเหมือนไม่มี "ตัวตน" แต่อากาศเป็นสิ่งที่มีค่าและจำเป็นต่อการดำรงอยู่ของมนุษย์นะครับ...

                                

              เหมือนคำพูดของน้องชายคนหนึ่งที่ผมมักจะได้ยินเขาพูดอยู่ครับเสมอว่า "ขอเป็นคนธรรมดาแต่มีค่าในสังคม"...

              และหากเปรียบบันทึกผมเป็นเหมือนสายลม ก็ขอเป็น "สายลมที่หวังดี" นะครับ...