กฎของอริสโตเติล

อริสโตเติลได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งวิชาตรรกศาสตร์ของตะวันตก แนวคิดของเค้าเกิดจาก กฎแห่งความคิด ๓ ประการ ด้วยกัน คือ

  • กฎแห่งการกำหนดตัวเอง ก.ไก่ ก็คือ ก. ไก่ (A is A)
  • กฏแห่งความไม่ขัดแย้ง ไม่มีอะไรที่สามารถเป็น ก.ไก่ และ มิใช่ ก.ไก่ ได้ ( Nothing can be both A and not-A)
  • กฎการแยกออกจากกัน ทุกสิ่งจะเป็น ก.ไก่ หรือมิใช่ ก.ไก่ อย่างใดอย่างหนึ่ง (Everything is either A or not-A)

กฎแห่งความคิดเหล่านี้ ถือว่าเป็น ความจริงโดยจำเป็น นั่นคือ เป็นสิ่งที่ไม่ต้องพิสูจน์ และแนวคิดตรรกศาสตร์ของอริสโตเติลก็ขยายออกไปจากกฎเหล่านี้...

บางคนอาจสงสัยว่า บางครั้งเราอาจเอาตะเกียบมาเป็นอาวุธแทงคนอื่น หรือ เอาก้านไม้ขีดมาเป็นไม้แคะหู เป็นต้น...ถ้าอย่างนั้น ตะเกียบจะเป็นตะเกียบได้อย่างไร หรือก้านไม้ขีดจะเป็นก้านไม้ขีดได้อย่างไร...ประมาณนี้...อีกนัยหนึ่ง

หมา

เราอาจมีมโนภาพของสัตว์ชนิดหนึ่งอยู่ในความคิดของเรา เป็นสัตว์สี่ขา มีขน ขนาดโตกว่าแมว แต่เล็กกว่าวัว ประมาณนี้... หรือ

เราอาจพิเคราะห์ว่าเป็น อักษรไทย ภาษาไทย ห.หีบ นำ ม.ม้า เป็นคำควบกล้ำ ...เป็นคำไทยแท้ เพราะมีลักษณะเป็นคำโดด มีอีกคำที่ใช้แทนคำนี้ได้คือ สุนัข ซึ่งเป็นคำมาจากภาษาบาลี ประมาณนี้

จะเห็นว่า หมา ที่เราเห็นอาจก่อให้เกิดบางสิ่งบางอย่างในคลองความคิดของเราแตกต่างกันไปก็ได้.. Dog .... คำที่เห็นนี้ ใครมีความคิดอย่างไร...

ตามนัยนี้ ทำให้บางคนคิดว่า ความจริงโดยจำเป็น ตามนัยตรรกศาสตร์ของอริสโตเติลแข็งกระด้างเกินไป ซึ่งผู้เขียนค่อยนำมาเล่าอีกในตอนต่อๆ ไป