สู้ สู้ นะจ๊ะแม่

     วันนี้รู้สึกใจคอไม่ดีตั้งแต่เช้าละ ตื่นขึ้นมาก็โทรไปหาแม่ที่นอนอยู่ที่ รพ. ถามแม่ว่า แม่เป็นไงมั่ง นอนหลับดีมั้ย แต่แม่กลับบอกมาละทำให้มะเหมี่ยวรู้สึกสงสารแม่จับใจ เพราะแม่บอกว่า แม่นอนไม่หลับเลย แม่กลัวที่จะต้องเข้ารับการรักษาวันนี้ โอ๊ยๆ..หัวใจลูกจะแตกสลาย

     ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาจนมานั่งทำงาน ไม่รู้ว่าวันนี้โทรหาแม่ โทรหาพี่ชายไปกี่รอบละ ด้วยความที่อยากรู้ว่าแม่เป็นไงมั่ง ได้แต่บอกให้นายสายลมดูแลแม่ดี ๆ นะ ออกจากห้องรักษาแล้วให้แม่นอนนิ่ง ๆ อย่าขยับส่วนนั้น แต่ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า เพราะแม่ยังต้องนอนรอหมอ กว่าจะถึงคิวของแม่ก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน ก็เลยมีแต่ต้องพูดให้กำลังใจแม่ บอกแม่ว่าไม่เป็นไรนะแม่ แป๊บเดียวก็เสร็จแล้วนะ หมอเค้าเก่ง แม่ไม่ต้องกลัวหรอกนะ แม่ก็มีแต่หัวเราะละก็บอกว่า เออๆแม่ไม่เป็นไรหรอก

     เฮ้อ...เมื่อไหร่แม่จะหาย เมื่อไหร่แม่จะแข็งแรงเหมือนเดิมนะ อยากพาแม่ไปเที่ยวตามที่ต่าง ๆ อยากพาแม่ไปกินอาหารอร่อย ๆ ที่แม่ชอบ เพราะแม่มะค่อยได้ไปไหน เดินนานๆก็เหนื่อย เหงื่อออกเยอะมาก ลูกเป็นห่วงแม่จังเลย แม่จ๋า สู้ๆ นะ เข้มแข็งเข้าไว้ ลูกจะอยู่ข้าง ๆ แม่เสมอ แม่ของลูกต้องปลอดภัย

     ลูกขออาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกนี้ รวมถึงกรรมดีที่ลูกนี้ได้ทำมา ขอจงดลบันดาลคุ้มครองให้แม่ของลูกจงผ่านพ้นการรักษาในครั้งนี้ ขอให้แม่มีสุขภาพที่แข็งแรง ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บ ต่าง ๆ อยู่เป็นร่มโพธิ์ ร่มไทร ให้ลูกไปนาน ๆ สาธุ.. สาธุ.. สาธุ..