8947 0 true <p><a href="http://iamia.wordpress.com/">http://iamia.wordpress.com/</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>เจอกันนะคะ ^^</p> 2008-03-18T21:17:35+07:00 ตัดสินใจเร็วยิ่งกว่าสายฟ้าแลบ แปร๊บๆ false 171536 false false 2008-03-18T21:17:35+07:00 0 8947 1 true <p>ไม่ได้เข้ามานานเลยค่ะ<br />เพราะว่า ทำ Username &amp; Password หายไปกับสายลม<br />แล้วอยู่ๆวันนี้ก็เกิดระลึกชาติ(เดา)ได้</p> <p>ยังไม่รู้ว่าจะเขียนที่นี่ต่อไปดีหรือเปล่าค่ะ<br />เพราะว่า ไม่ค่อยถนัดกับ UI ที่นี่และ Environment ที่นี่เท่าไหร่<br />(ไม่ได้ว่าไม่ดีน้าาาา)</p> <p>ตอนนี้เท่าที่มีเขียนก็มีที่ไดอารี่ประจำที่เขียนมาได้เป็นปีแล้ว<br />ยังไงก็ไปแวะชมกันได้ที่ <a href="http://mali.diaryis.com/">http://mali.diaryis.com/</a> นะคะ ^_^<br />(เขียนแต่เรื่องชีวิต และสัพเพเหระค่ะ ไม่ได้เขียนเกี่ยวกับ UX, UI เลย)</p> <p><br />แต่ถ้าจะย้ายไปเขียนที่อื่นจริงๆล่ะก็<br />จะมาบอกนะคะ ^_^</p> 2008-03-18T14:54:15+07:00 กลับมาทักทาย หลังจากหายเฮดไปหายเดือน false 171484 2008-03-18T15:19:12+07:00 false false 2008-03-18T14:54:15+07:00 0 8947 2 true <p>เราได้เห็นมามากมาย กับ service ต่างๆที่มาเสริมลูกเล่นในด้าน Social Networking <br />เช่น Slide.com, Photobucket.com ที่มาช่วยเพิ่มสีสันเรื่องการแสดงรูปภาพ<br />หรือ service อื่นๆเช่น การตกแต่ง comment ให้สวยงามมากขึ้น การลิงค์บล็อกสู่บล็อก<br />ส่วน service ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจธุรกรรมบน Social Networking นั้น เรานึกแทบไม่ออกเลย</p><p>วันนี้จะเสนอเว็บไซต์ที่บริการแสนธรรมดา <br />แล้วมันก็ดูจะเวิร์คดีเสียด้วย นั่นคือ การส่งดอกไม้ผ่าน Social Networking<br />ด้วยบริการของเว็บไซต์ <a href="http://www.socialflowers.com/">http://www.socialflowers.com/</a><br />ที่ว่าเวิร์ค เพราะว่า Social Networking เป็นเรื่องของอารมณ์เสียเป็นส่วนใหญ่<br />การส่งดอกไม้ในที่นี้ ก็ไม่ใช่การส่งภาพดอกไม้ แต่เป็นดอกไม้สดๆจริงๆ<br />มี Transaction จริง และรับส่งดอกไม้ทั่วสหรัฐอเมริกาและแคนาดา<br />เว็บไซต์นี้ เป็นคำตอบแรกๆ ของคำถามที่เกิดจากความรู้สึกของเราๆว่า<br />Social Networking นี่มีแต่ความไร้สาระ มีแต่เรื่องจุ๊กจิ๊ก เด็กๆ <br />และถ้าจะหารายได้จาก Social Networking นั้น เราจะทำได้แต่ของเล่นเท่านั้นหรือ?<br />และ Socialflowers.com บอกด้วยตัวมันว่า มันกำลังตอบโจทย์ข้อนี้อยู่</p><p>นอกจากนี้ เว็บไซต์นี้ยังตอบโจทย์ข้อที่สอง<br />ว่าด้วยเรื่องของความเป็นส่วนตัวบนโลกออนไลน์อีกด้วย<br />เมื่อก่อน การที่จะทำอะไรถึงตัวบุคคล <br />เราก็ต้องเอาความเป็นส่วนตัวเข้าแลก<br />ต้องออกจากหน้าจอออกมาเพื่อไปเจอตัวตนของอีกฝ่ายจริงๆ<br />ที่อยู่ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ถือได้ว่าเป็นเรื่องส่วนตัว<br />ที่ถ้าไม่จำเป็นแล้ว <br />คนใน Social Networking จะไม่เปิดเผยให้ Contacts หรือ Friends ได้รู้เลย<br />แม้ว่าจะเปิดเผยใบหน้า และเรื่องราวส่วนตัวมากขนาดไหน<br />Socialflowers ก็ตอบโจทย์นี้ ด้วยการใช้ตัวเองเป็นตัวกลางระหว่างผู้ส่งและผู้รับ<br />ผู้ส่งจึงไม่จำเป็นต้องทราบที่อยู่ของผู้รับ<br />เพียงแต่จ่ายเงินตามระบบ ก็เพียงพอ</p><p>เรามาดูขั้นตอนในการส่งดอกไม้ของ Socialflowers.com กันสักนิดหนึ่ง<br />อาจจะดูว่าหลายขั้นตอนแต่เมื่อใช้งานจริงก็ไม่น่าจะรู้สึกยุ่งยากอะไรนัก</p><p>1. ผู้ต้องการส่งดอกไม้กด Social Flower App ที่ฝังอยู่ในระบบ Social Networking ที่ร่วมรายการ<br />แล้วเลือกผู้รับที่อยู่ใน Friend List <br />2. พอเลือกปุ๊บ ผู้ต้องการส่งก็จะถูกส่งตัวมาที่หน้าเลือกดอกไม้ในเว็บ Socialflowers.com<br />จากนั้นผู้ต้องการส่งก็ทำตามขั้นตอนการซื้อของออนไลน์ธรรมดา <br />แล้วก็กลับมาที่ Social Network อีกครั้ง<br />3. ระบบของ Socialflowers.com จะส่งอีเมล์เป็นตัวแทนผู้ต้องการส่งดอกไม้ ไปยังผู้รับ<br />เพื่อแจ้งว่ามีผู้ส่งดอกไม้มาให้ <br />4. เมื่อผู้รับได้รับอีเมล์แล้ว (หรือได้รับข้อความภายใน Social Network นั้นๆ) ก็คลิกลิงค์<br />เพื่อไประบุที่อยู่ที่ต้องการให้ดอกไม้ส่งถึง<br />5. จากนั้นระบบก็จะทำการส่งดอกไม้โดยใช้เครือข่ายร้านดอกไม้กว่า 30,000 แห่งทั่วสหรัฐอเมริกาและแคนาดา</p><p>ในอนาคตอันใกล้คาดว่าจะมีธุรกิจที่ผูกกับ Social Network เพิ่มขึ้นอีกมาก<br />มาดูในฝั่งบ้านเราแล้ว<br />การทำ E-commerce โดยตรงกับ Social Network อย่างนี้<br />อาจจะยังไม่สามารถเติบโตได้ในขณะนี้<br />เพราะกลุ่มผู้ใช้ Social Network อาจจะยังไม่หลากหลายนัก<br />แต่ก็ไม่เสียแรงเปล่า ถ้าจะริเริ่มเสียตั้งแต่วันนี้</p><p>เพราะยังไงเสีย ผู้เริ่มก่อน มักจะได้เปรียบในสนามธุรกิจอยู่แล้ว</p><p><br />ที่มา <a href="http://www.socialflowers.com/">http://www.socialflowers.com/</a>&nbsp;</p> 2007-07-16T20:14:25+07:00 ดอกไม้จริงๆ จากคนออนไลน์ false 112056 2008-03-10T17:24:28+07:00 false false 2007-08-08T02:58:14+07:00 0 8947 1 true <p>เอกสาร IA นั้น บางทีเราใช้เป็นเกราะกำบัง หรือเป็นโล่เหรียญมงกุฏ ที่แสดงให้ลูกค้าเห็นว่า การออกแบบของเรานั้น มีความหมาย และคิดมาอย่างดี แถมละเอียดถี่ถ้วน ในการทำงาน ที่บางทีความคืบหน้าทางด้านรูปธรรมยังไปไม่ถึงไหน IA จะเป็นตัวช่วยท่านให้ลูกค้าอุ่นใจขึ้นมาได้</p><p>แต่ก็ใช่ว่าจะใช้ได้ในทุกกรณี</p><p>ประสบการณ์ตรง ที่เน้นย้ำประโยคนี้ ก็คือ ยิ่ง IA หรือ Wireframe ซับซ้อนมาก แล้วลูกค้ายิ่งไม่ใช่คนที่รู้เรื่อง technical มาก&nbsp; การที่ให้เอกสารลูกค้าไปดูโดยไม่มีคำอธิบาย มักจะเป็นเรื่องที่ผิดมหันต์</p><p>ทางที่ดีควรทำเอกสารต่างหากให้ลูกค้าเห็นเป็นรูปธรรมมากกว่า IA แล้วเก็บ IA ใช้ในงานภายในอย่างเดียว หรือเราต้องคัดเลือก IA เป็นส่วนๆเรียบเรียงใหม่เพื่อเสนอลูกค้าโดยเฉพาะ จะปลอดภัยกว่า</p><p>โดยเฉพาะในกรณีที่ลูกค้าไม่ค่อยจะเป็นคน Technical เท่าไหร่ การที่จะให้เขามา Focus ใน IA จึงเป็นสิ่งที่ค่อนข้างจะนอกลู่นอกทาง (นอกเสียจากเขาจะต้องการอย่างนั้นเอง) เราควรนำเสนอในรูปแบบของ Prototype มากกว่า เพราะเข้าใจได้ง่ายกว่า แล้วจึงให้ IA เป็นตัวเสริมแนวความคิดเข้าไป มากกว่าที่จะชูเป็นตัวหลัก</p><p>&nbsp;</p><p>เดี๋ยวขอตัวไปปวดหัวต่อก่อนนะ</p> 2007-06-19T19:02:50+07:00 อย่าให้เอกสาร IA กับลูกค้าบางประเภท เพราะสิ่งที่เขาจะได้คือความสับสน false 104631 2007-06-20T10:07:11+07:00 false false 2007-08-08T02:56:57+07:00 0 8947 3 true <div class="content"><p>Multitasking คือการทำงาน หรือทำกิจกรรมต่างๆภายในเวลาเดียวกัน เช่น เขียนโปรแกรมไปเช็คอีเมล์ไป ขับรถไปคุยโทรศัพท์ไป ใช้ sms ในระหว่างที่เดินข้ามถนนและฟัง iPod ไปด้วย เป็นต้น</p><p>คนจำนวนมากคิดว่า การที่เราทำอะไรได้หลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน เป็นคุณสมบัติที่ดี และเป็นบุคลากรที่มีประสิทธิภาพ ยิ่งมีเทคโนโลยีเข้ามาช่วยให้เรายิ่งทำอะไรได้มากขึ้นในคราวเดียว ก็ยิ่งเป็นพัฒนาการในการทำงานที่ดีเข้าไปใหญ่ มือถือ อีเมล์ แมสเสจ และอื่นๆ จึงกลายเป็นสิ่งที่เราคิดว่าจำเป็นต้องชีวิตตลอดเวลา</p><p>มีงานวิจัยหลายต่อหลายชิ้น ที่ค้นคว้าโดยนักประสาทวิทยา นักจิตวิทยา ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการ ทั้งที่พิมพ์เผยแพร่แล้วและยังไม่ตีพิมพ์ บ่งชี้ให้เห็นถึงข้อจำกัดของ Multitasking ในขณะที่ทำงานในออฟฟิศ เรียน หรือแม้แค่ขับรถ </p><p>ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้มีคำแนะนำว่า ถ้าเป็นแค่เปิดเพลงไม่มีเสียงร้องเบาๆระหว่างเรียน ก็อาจเป็นการเพิ่มพลังการจดจ่อในการเรียนได้ หรือเช็คอีเมล์ชั่วโมงละครั้งเป็นอย่างมาก แต่ถ้าเป็นเพลงที่มีเนื้อร้อง im รายการโทรทัศน์ จะให้ผลตรงกันข้าม หรือแม้แต่การขับรถโดยคุยโทรศัพท์มือถือโดยที่ใช้ hands-free headset ก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรทำเช่นกัน</p><p>David E. Meyer นักวิทยาศาสตร์ด้าน cognitive และหัวหน้าศูนย์วิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับสมอง การระลึกรู้ และการกระทำ ในมหาวิทยาลัยมิชิแกนกล่าวว่า Multitasking จะทำให้เราทำอะไรได้ช้าลง และมีโอกาสทำผิดพลาดสูงขึ้น ในการประมวลข้อมูลของสมองนั้น การที่ถูกรบกวนหรือถูกขัดจังหวะ จะทำให้ส่งผลเสียต่อกระบวนการนี้โดยตรง</p><p>Rene&#39; Marois นักประสาทวิทยา และหัวหน้าศูนย์วิจัย ที่ศึกษาเรื่องการประมวลข้อมูลของมนุษย์ในมหาวิทยาลัย Vanderbilt กล่าวเสริมว่า ถึงแม้ว่าสมองคนเราจะมีเซลล์ประสาทเป็นล้านเซลล์ และมีการเชื่อมโยงกันหลายร้อยล้านล้านเส้น ก็ยังมีข้อจำกัดที่ทำให้ไม่สามารถจดจ่อได้สองสิ่งในคราวเดียว จากการทดลองครั้งหนึ่งพบว่า การดีเลย์เกิดขึ้นจริง เมื่อผู้ถูกทดสอบต้องทำสองสิ่งภายในคราวเดียวกัน</p><p>ในชีวิตประจำวันหลายๆเรื่อง การดีเลย์เพียงไม่กี่วินาทีไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่เมื่อพูดถึงการขับรถ การดีเลย์แม้แต่หนึ่งวินาทีในขณะที่ขับรถด้วยความเร็ว 60 ไมล์ต่อชั่วโมง พร้อมกับคุยโทรศัพท์ไปด้วย อาจจะหมายถึงความเป็นความตายได้</p><p>ในการวิจัยเร็วๆนี้ของสถาบัน for the Future of the Mind มหาวิทยาลัย Oxford ได้ทำการทดลองโดยการแบ่งกลุ่มคนสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งอายุ 18-21 ปี และอีกกลุ่มหนึ่งอายุ 35-39 ปี โดยให้ทั้งสองกลุ่มแปลงภาพเป็นตัวเลขแบบง่ายๆภายใน 90 วินาที </p><p>ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มที่อายุน้อยกว่าทำได้ดีกว่าอีกกลุ่มหนึ่งประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์เมื่อไม่มีอะไรรบกวน แต่เมื่อทั้งสองกลุ่มถูกรบกวนด้วยเสียงโทรศัพท์ sms หรือ im ก็พบว่า ความแม่นยำและความเร็วของทั้งสองกลุ่มไม่ได้ต่างกันเลย </p><p>Martin Westwell รักษาการสถาบันได้ให้ความเห็นว่า คนที่สูงอายุกว่าจะคิดได้ช้ากว่า แต่เป็นเพราะว่ามีความฉลาดมากกว่าผู้ที่มีอายุน้อยกว่า จึงสามารถกันตัวเองออกจากการรบกวนและสามารถเลือกได้ว่าจะให้ความสนใจกับอะไร แต่ถึงกระนั้น เมื่อผลการวิจัยออกมาดังนี้ คุณ Westwell ซึ่งขณะนี้มีอายุ 36 ก็ได้เลือกที่จะเช็คอีเมล์ถี่น้อยลง ด้วยเหตุผลที่ว่า การที่โดนรบกวนนั้น ทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานลดลงจริงๆ</p><p>ในการศึกษาอีกอันหนึ่ง พบว่า พนักงาน Microsoft กลุ่มหนึ่ง ใช้เวลาประมาณ 15 นาทีกว่าจะกลับมาสู่งานจริงจังอย่างเช่นการเขียนรายงาน หรือการเขียนโปรแกรมได้เต็มที่ หลังจากที่ตอบอีเมล์หรือตอบ im ซึ่ง 15 นาทีที่หายไป ใช้ไปกับการเตร็ดเตร่ดูอีเมล์หรือข้อความอื่นๆ หรือกระทั่งอ่านข่าวกีฬา ข่าวบันเทิง จนกว่าสมาธิจะกลับมาอีกครั้ง ซึ่งในการศึกษาครั้งนี้ นักวิจัยของ Microsoft, Eric Horvitz และ Shamsi Iqbal จากมหาวิทยาลัย Illinois ผู้เป็นผู้เขียนร่วมกันในการศึกษาครั้งนี้ ก็ประหลาดใจที่ได้พบว่า คนเราถูกเบี่ยงเบนความสนใจได้ง่ายมากและใช้เวลามากในการกลับมาที่งานของตน</p><p>อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เทคโนโลยีทำเกิดเหตุการณ์ information overwhelming เทคโนโลยีก็ยังเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้เรากลั่นกรองข้อมูลมากมายเหล่านั้นให้เหลือเท่าที่เราสนใจเช่นกัน สิ่งสำคัญก็คือเราต้องใช้ให้พอเหมาะพอเพียง ให้ถูกที่และเวลา มิฉะนั้นแล้ว เราก็คงจะเห็นตัวอย่างมากมาย อย่างเช่นในแมนฮัตตัน ที่พิจารณาจะออกกฏห้ามใช้ iPod เวลาเดินถนน เนื่องจากมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นหลายราย เนื่องจากข้ามถนนแล้วไม่สนใจเสียงรอบข้าง ซึ่งเราก็คงไม่อยากให้เกิดกฏแปลกๆออกมาบังคับรอบๆตัวเราเช่นกัน</p><p>ที่มา - <a href="http://www.nytimes.com/2007/03/25/business/25multi.html?ref=technology" target="new">NY Times</a></p></div> 2007-03-29T21:54:19+07:00 คนเราเชื่อในเรื่องการทำอะไรหลายๆอย่างจะดี ไม่จริงเด้อ ในทางศาสนปฏิบัติ จริงๆแล้ว คนเราสนใจอะไรได้ทีละสิ่ง ถึงจะดูเหมือนทำหลายสิ่งพร้อมๆกันก็ตาม false 87426 2008-05-05T22:49:21+07:00 false false 2007-08-08T02:53:09+07:00 0 8947 0 true <p>Oracle ฟ้องคู่แข่งตัวเอ้อย่าง SAP ด้วยข้อหาขโมยข้อมูลครั้งใหญ่ (corporate theft on a grand scale) โดยอ้างว่า SAP ได้ขโมยเอกสารสำคัญไปเป็นพันชิ้น รวมถึงผลิตภัณฑ์ที่มีลิขสิทธิ์อยู่จากเว็บของ Oracle โดยที่ไม่ได้รับอนุญาต เข้าไปในเซอร์เวอร์ของ SAP เอง โดยที่ส่วนที่เก็บข้อมูลมานี้ สามารถทำให้ลดการบริการหลังการขายของลูกค้า Oracle ลง และชักนำลูกค้าไปใช้ SAP แทนได้</p><p>ซึ่งจุดประสงค์ในการฟ้องครั้งนี้ คือการให้ SAP หยุดขโมย และป้องกัน SAP ใช้ข้อมูลที่ขโมยมาแข่งกับ Oracle และเรียกร้องค่าเสียหายในการฟื้นฟูความเสียหายและค่าใช้จ่ายด้านทนายด้วย ซึ่งค่าความเสียหายนี้ ยังไม่เป็นที่เปิดเผยแก่สื่อมวลชน</p><p>ส่วนโฆษกของทาง SAP ก็ตามฟอร์ม คือยังไม่ให้ความเห็นเกี่ยวกับการฟ้องร้องนี้ และกล่าวเป็นแพทเทิร์นว่า เราเพิ่งได้รับรายงานและกำลังตรวจสอบ</p><p>ในข้อกล่าวหายังอ้างถึงการกระทำของ SAP ว่า ทำการขโมยโดยแอบเข้ามาทางระบบบริการลูกค้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยหลายๆครั้งใช้ account ของลูกค้า Oracle เอง โดยเฉพาะเป็น account ที่ใกล้หมดอายุ เข้ามาดาวน์โหลดโปรแกรมและเอกสารสำคัญ โดยที่ Oracle ได้พบการก่อการนี้มาตั้งแต่เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายนในปีที่ผ่านมา </p><p>จะออกหัวออกก้อย เราก็คงต้องติดตามดูกันต่อไป</p><p>ที่มา - <a href="http://www.techworld.com/applications/news/index.cfm?newsid=8345">TechWorld</a> </p> 2007-03-29T21:51:58+07:00 ยักษ์ก็ต้องตีกับยักษ์สิเนอะ false 87424 false false 2007-03-29T21:51:58+07:00 0 8947 1 true <div class="content"><p>MySpace.com เว็บ Social Networking ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ถูกแบนอีกครั้งจากโรงเรียนในสหรัฐอเมริกา </p><p>MySpace ซึ่งโด่งดังจากความเป็นสังคมขนาดใหญ่ของมัน ทำให้มีเด็กและผู้ใหญ่จำนวนมากมาย ติดกันงอมแงม ในเมืองไทยนั้น Hi5 ดูท่าจะโด่งดังมากกว่า เพราะอะไรก็ไม่ทราบเหมือนกัน แต่เอาเป็นว่า โดยรวมทั่วโลกแล้ว MySpace เป็นแหล่งสังคมออนไลน์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด รวมถึงมี plugin และ component มากมายที่มุ่งสร้างขึ้น เพื่อหวังจะมีส่วนแบ่งทางธุรกิจกระเด็นมาจาก MySpace บ้าง </p><p>MySpace นั้นมีเรื่องราวการโดนแบนหลายครั้งหลายคราว ทั้งในสหรัฐอเมริกาเองและที่อื่นๆ ในปัจจุบัน มีโรงเรียนบางแห่งที่ห้ามนักเรียนเล่น MySpace ในเวลาที่อยู่ที่โรงเรียน แต่ครั้งนี้ โรงเรียนใน Bloomfield Hill รัฐมิชิแกน ห้ามนักเรียนเล่น MySpace อย่างเด็ดขาด ไม่ว่าจะที่บ้านหรือที่โรงเรียน และไม่ให้เด็กนักเรียนมี account ที่ MySpace เลย</p><p>โรงเรียนเซนต์ฮิวโก้ออฟเดอะฮิลล์ส ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิก เป็นโรงเรียนที่ใช้กฏนี้ โดยที่ผู้ปกครองทั้งหลายก็ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ โดยมีความเห็นว่า ในอินเทอร์เน็ตนั้น มีเรื่องเปราะบางไม่เหมาะสมกับเด็กอยู่มากมาย</p><p>Kristen Nicole ซึ่งเป็นผู้เขียนบทความนี้ให้ข้อสังเกตว่า นี่อาจจะเป็นการแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุดอีกกรณีหนึ่งก็เป็นได้ และให้ความเป็นว่านี่เป็นปฏิกิริยาของ &quot;ความกลัวของใหม่&quot; ที่เกิดขึ้นกับผู้ปกครองที่ยังตามเทคโนโลยีไม่ทันทั้งหลาย ซึ่งอาจจะทำให้เด็กจับเทคโนโลยีไม่ทันและมีผลกระทบกับการงานในภายภาคหน้าได้</p><p>ความเห็นส่วนตัวของเรา ขนาดประเทศที่เทคโนโลยีรุดหน้าอย่างรวดเร็วแบบสหรัฐอเมริกา ก็ยังมีกระแสที่ต่อต้าน Social Networking แบบนี้ ทำให้เห็นว่า generation gap และ technology gap มีอยู่ทุกที่ทุกแห่งหน อีกทั้ง Social Networking ที่กระแสแรงมากๆในตอนนี้นั้น ก็มีท้งส่วนเสียที่เห็นได้ชัดเจน ซึ่งเป็นอันตรายกับเด็กที่รู้มากแต่วุฒิภาวะยังไม่เพียงพอ และส่วนดีคือ ทำให้เด็กตามกระแสสังคมภายนอกได้ทัน</p><p>แต่เอาเข้าจริงแล้ว เราก็ยังไม่แน่ใจว่า ข้อดีกับข้อเสียนั้นมันได้สมดุลกันหรือไม่ เท่าที่เห็นในเมืองไทย ซึ่งกระแสค่อนข้างแรงแต่ยังไม่เท่าเมืองนอกแล้ว ก็ยังเห็นได้ว่า มันเป็นช่องทางที่ทำให้กระแสตะวันตกยิ่งส่งอิทธิพลแรงมากขึ้นโดยออกแรงน้อยลงกว่าเดิม เนื่องจากเด็กๆเต็มใจที่จะรับมันเข้ามาด้วยตัวของเขาเอง </p><p>ก็คงต้องดูกันต่อไป</p><p>ที่มา - <a href="http://mashable.com/2007/03/23/myspace-ban/">Mashable</a></p></div><p>&nbsp;</p> 2007-03-26T13:39:04+07:00 เปลี่ยนใจแล้ว เขียนทั้งสองที่นี่แหละ http://www.blognone.com/blog/mari false 86539 2007-03-29T18:50:09+07:00 false false 2007-08-08T02:53:08+07:00 0 8947 1 true <p>Luke ได้สรุปพฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภคกับเรื่องของการใช้งานไว้ว่า&nbsp;ตอนที่เขาจะเลือกซื้อสินค้า ก็คือตอนที่ก่อนจะใช้งานจริงนั้น&nbsp;ผู้บริโภคจะตัดสินใจจากความน่าซื้อกับคุณภาพที่มันทำได้ เช่น&nbsp;จำนวนลักษณะการใช้งาน&nbsp;ซึ่งถึงแม้ว่ามันจะทำให้การใช้งานลำบากขึ้นจากการที่มันทำอะไรต่อมิอะไรได้มากขึ้นนั้น&nbsp;ผู้บริโภคก็ยังมีแนวโน้มที่จะเลือกสินค้าที่มี Feature คือการตั้งค่า/การใช้งาน มากกว่าสินค้าที่มีน้อยกว่าอยู่ดี แต่เมื่อใช้งานไปแล้ว ปัจจัยเรื่องคุณภาพของการใช้งานหรือ Usability นั้นก็เริ่มสำคัญขึ้นมาเหนือความหลากหลายใน Feature ทั้งหลาย </p><p>นี่เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้น เมื่อเราต้องออกแบบสินค้าให้มีความหลากหลายในการใช้งานเพื่อเรียกร้องความสนใจให้ลูกค้าควักกระเป๋า และในทางเดียวกันก็ต้องทำให้ประทับใจจากการใช้งานที่ง่ายด้วย</p><p>Barry Schwartz ได้ยกตัวอย่างความขัดแย้งนี้ ในการทดสอบของ Barry นั้น ผู้ร่วมทดสอบอยากจะมีเครื่องเล่น CD ที่มีฟังก์ชั่นอยู่ 21 รายการมากกว่าอีกอันที่มี 7 รายการ แต่เมื่อเริ่มใช้งานเครื่องเล่น CD 21 รายการนั้นสักพักหนึ่ง ก็จะกลับมาอยากได้แบบ 7 รายการมากกว่า</p><p>ในชีวิตเรามีอะไรที่ต้องเลือกมากมาย ในซุปเปอร์ เราอาจจะเจอคุกกี้เป็นร้อยแบบ ชาเป็นสิบๆยี่ห้อ น้ำสลัดสิบกว่าอย่างยี่สิบกว่ายี่ห้อ ยาสีฟันห้าสิบกว่าแบบ ซึ่งการที่มีทางเลือกนั้น ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีในชีวิต แต่ถ้ามีมากไป ก็จะเกิดผลเสียขึ้น ได้แก่</p><p>Paralysis:<br />ทางเลือกเยอะไป อาจจะนำไปสู่การที่ลูกค้าไม่เลือกอะไรเลย ในการทดสอบซึ่งนำมายกตัวอย่างกันหลายทีแล้วก็คือ ร้านที่ให้ลูกค้าเลือกแยม 24 แบบ กับ 6 แบบ&nbsp;ร้านที่ให้เลือกถึง 24 จะดึงดูดความสนใจคนได้มากกว่า แต่มีเพียง 1 ใน 10 คนที่จะซื้อ </p><p>Decision Quality:<br />ถ้ามีทางเลือกมาเสนอมากเกินไป เรามีแนวโน้มจะไม่ใช้ปัจจัยที่ซับซ้อนในการเลือกแต่จะใช้ปัจจัยที่ง่ายที่สุดในการเลือก เช่น ในร้านเสื้อผ้า ยี่ห้อและราคา เป็นปัจจัยที่ง่ายที่สุดที่คนจะใช้ในการเลือกซื้อสินค้า</p><p>Decision Satisfaction:<br />ถึงเราจะเลือกสิ่งๆหนึ่งได้เป็นอย่างดี แต่มีแนวโน้มจะไม่พอใจกับสิ่งที่เลือกมากกว่า เมื่อมีทางเลือกมากขึ้น การเลือกก็จะเลือกในสิ่งที่ดีขึ้น แต่ความพอใจในการเลือกก็จะน้อยลง เพราะว่าถ้าไม่ได้ลองทางเลือกทั้งหมดแล้ว คนเรามีแนวโน้มที่จะคิดว่ามันน่าจะมีทางเลือกอื่นๆที่ดีกว่าทางเลือกที่เราเลือก ซึ่งตรงนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องของ Opportunity cost ด้วย</p><p>Escalation of expectations:<br />ทางเลือกที่มากขึ้น ความคาดหวังที่จะเจอสิ่งที่ดีขึ้นก็มีมากขึ้นด้วย แต่ในทางกลับกัน ความ&quot;เกินคาด&quot; ก็จะลดลงหรืออาจจะไม่มีเหลืออยู่เลย</p><p>Maximizer Impact:<br />ทางเลือกที่มากเกินไป เป็นเรื่องใหญ่ของคนประเภทที่ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิต แต่เพราะว่าทางเลือกเยอะเช่นนี้ คนประเภทนี้ก็ต้องเสียเวลาและพลังงานไปกับการค้นหามากขึ้น และในบางเรื่องอาจจะแทบไม่เห็นเลยว่า ทางเลือกที่ดีที่สุดคืออะไร</p><p>Leakage:<br />เมื่อเราไม่หยุดตัดสินทางเลือกหลังจากที่เลือกทางใดทางหนึ่งไปแล้ว ทำให้เกิดความไม่พึงพอใจขึ้นจากการเสียโอกาสลองทางเลือกอื่นๆและจะเพิ่มมากขึ้นเมื่อได้มีประสบการณ์กับทางเลือกที่ตัวเองเลือกมากขึ้น</p><p>&nbsp;</p><p>เราบรรเทาปัญหาทางเลือกมากเกินไปของผู้บริโภคนี้ได้บ้าง โดย:</p><p>Satisficing:<br />เลือกทางเลือกที่&quot;ดีพอ&quot; แทนที่จะสร้างทางเลือกให้มากที่สุด เพื่อแก้ปัญหาทางเลือกมากไปตั้งแต่ต้นทาง</p><p>Principal Agent Distinction:<br />บรรเทาอาการไม่พึงพอใจในทางเลือกของตัวเองด้วยตัวช่วยตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็นคน หรือสื่อ ที่ช่วยเลือกทางเลือกให้ผู้บริโภคในระดับหนึ่ง (ในที่นี้ เช่น online community ต่างๆที่พูดถึงสินค้านั้นๆ)</p><p>Libertarian Paternalism:<br />ให้ความใส่ใจกับสถานการณ์ที่ผู้บริโภคไม่ทำอะไรเลย คือ ควรจะมี Default option เพื่อเป็นทางเลือกยืนพื้นสำหรับทุกคน และ Default option นั้นก็ควรจะเป็นทางเลือกที่คิดมาดีแล้ว ยกตัวอย่างเช่น ชาวอเมริกัน 90 เปอร์เซนต์เห็นด้วยกับการบริจาคอวัยวะ แต่มีเพียง 25% เท่านั้นที่เป็นผู้บริจาค ในขณะที่ประเทศหนึ่งในแถบยุโรป 90% ของประชากรเป็นผู้บริจาค ซึ่งความแตกต่างนี้ เกิดจากการที่ใบสมัครบริจาคอวัยวะมีค่า default ต่างกัน ซึ่งในทางยุโรป มี default เป็นลักษณะ opt-out (แปลง่ายๆก็เห็นด้วยและทำตาม) มากกว่าจะเป็น opt-in (แปลง่ายๆก็ลงชื่อเห็นด้วยกับความร่วมมือเฉยๆ)</p><p>&nbsp;</p><p>จะเห็นได้ว่า การออกแบบให้การใช้งานเป็นไปอย่างง่ายนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆอย่างที่เห็น เรายังต้องเอาชนะการเลือกทางเลือกจากความคาดเดาของผู้บริโภคด้วย กระนั้นก็ตาม ไม่ว่าจะมีทางเลือกมากหรือน้อย สิ่งที่ยังต้องเป็นปัจจัยยืนพื้นก็คือ เราควรจะทำให้ระบบหรือทางเลือกนั้นมีการใช้งานที่ง่ายอยู่วันยังค่ำด้วย</p><p>&nbsp;</p> 2006-12-08T15:00:06+07:00 อ้างอิงจาก http://www.lukew.com/ff/entry.asp?433 และ http://www.lukew.com/ff/entry.asp?419 false 66055 2006-12-13T17:30:59+07:00 false false 2007-08-08T02:48:43+07:00 0 8947 1 true <p>เท่าที่เฮีย Jacob เขาศึกษามา เขาพบว่า Web Community ส่วนใหญ่ 90% ของผู้ใช้ทั้งหมด สิงอ่านอยู่เฉยๆ ไม่ทำไรมากกว่านั้น ไม่แบ่งปัน ไม่แชร์ความคิดเห็นใดๆ&nbsp;9% ก็มีให้ความร่วมมือหรือแชร์ข้อมูลบ้าง แต่ก็ไม่บ่อยนัก ส่วนอีก 1% เป็นผู้ใช้ดีเด่น ทั้งอ่าน ร่วมมือ เขียน แชร์ ให้ทำอะไรทำหมดเลย</p><p>อันนี้เฮียจา (Jacob) เขาบอกว่ามันเข้าข่ายกฏ 90-9-1 Rule ซึ่งไม่เคยได้ยินมาก่อนเหมือนกัน ใครเคยได้ยินกฏนี้ก็ช่วยบอกหน่อย</p><p>อันนี้ทำให้เรานึกไปถึงกฏ 80-20 หลายๆคนคงเคยได้ยินมา คือ กฏที่ว่าด้วยชนส่วนน้อย 20 มีอิทธิพลกับสรรพสิ่ง ประมาณ 80 ในขณะที่ชนส่วนใหญ่ 80 มีอิทธิพลกับสรรพสิ่งเพียงแค่ 20 เท่านั้น</p><p>ซึ่ง ก็เป็นธรรมดาโลกาเช่นนี้มาตั้งแต่ไหน</p><p>โอเค เลิกไร้สาระแล้วมาต่อกัน<br />จากการวิจัยก่อนหน้านี้เกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมอันนี้แหละ ซึ่งเฮียจาเขาใช้คำว่า&nbsp;<strong>participation inequality</strong>&nbsp; นักวิจัยเขามีการสำรวจดูผู้ใช้ Usenet จากจำนวนกว่า 2 ล้านข้อความ พบว่า การโพสต์ 27% มาจากคนที่โพสต์เข้ามาเพียงแค่หนึ่งครั้ง ส่วนการโพสต์ 25% มาจากกลุ่มคนที่แอคทีฟซึ่งคิดเป็นจำนวนคนทั้งหมดเพียง 3%</p><p>ในการศึกษาของ Whittaker และพรรคพวก เกี่ยวกับ Usenet นี่ ศึกษาการโพสต์โดยเลือกสุ่ม พบว่า โพสต์แต่ละครั้งมาจากกลุ่มผู้ใช้งานไม่บ่อย 580,000 คน ไม่งั้นก็มาจากหนึ่งใน 19,000 ผู้ใช้ที่แอคทีฟจัด ซึ่งจะเห็นได้เลยว่า ผลการสำรวจที่เกิดจากการโพสต์มากๆของคนกลุ่มน้อยนั้น อาจจะทำให้เราเห็นภาพโดยรวมทั้งหมดผิดไป และอาจจะเหมารวมไปถึงพวกที่สิงสู่อยู่เฉยๆเลยก็ได้</p><p>เฮียจาเขาเคลมว่า ตอนนี้มีผู้ใช้เนตทั้งหมดประมาณ 1.1 พันล้านคน แต่มีเพียงแค่ (ตั้ง) 55 ล้านคนที่มี Weblogs (สถิติไปเอามาจาก Technorati) และมากไปกว่านั้น ใน 55 ล้าน มีเพียง 1.6 ล้านที่โพสต์ในแต่ละวัน คิดเป็นเปอร์เซ็นต์แล้ว ก็เท่ากับ 0.1% ของคนใช้เนตเท่านั้น ซึ่งเทียบเป็นสัดส่วนก็คือ 95-5-0.1</p><p>ในวิกิพีเดีย ก็มีเรื่องความไม่เท่าเทียมอย่างนี้เช่นกัน กว่า 99% ของผู้ใช้ทั้งหมด เป็นโหมด read-only และถ้าเทียบกับสถิติจากวิกิเองว่ามีผู้ใช้ที่แอคถีฟเพียง 68,000 คน นั่นก็เท่ากับว่า 0.2% ของ 32 ล้านผู้ใช้ในอเมริกา เป็นพวกแอคทีฟ คือให้ด้วย ไม่ได้รับด้วยการอ่านอย่างเดียว</p><p>และในจำนวน 1,000 คนของวิกิ 0.003% แชร์ข้อมูลเป็นจำนวนถึง 2 ใน 3 ของเนื้อหาทั้งหมด ถ้าเรียกเป็นกฏ ก็เท่ากับ 99.8-0.2-0.003 (เฮียจาจะทำเป็นกฏไปทำไมเนี่ย)</p><p>ใน amazon ก็เช่นกัน แม้หนังสือที่ขายดีเป็นจำนวนหลายพันเล่ม ก็มี review อยู่เพียง 12 คนเท่านั้น นั่นหมายความว่า คนที่ให้ข้อมูล มีจำนวนต่ำกว่า 1% ของผู้ซื้อหนังสือเล่มนั้นทั้งหมด ในจำนวนหนังสือของอมเซอน มีการ review 167,113 ครั้ง (เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2549) ที่มาจาก top-100 reviewer และคนที่ review มากที่สุดเขียนถึง 12,423&nbsp;อัน (โอ้ว)&nbsp;</p><p>ข้อเสียของความไม่เท่าเทียมในการแบ่งปันข้อมูล เช่น บริษัทจะได้ Customer Feedback ที่ไม่ตรงตามความเป็นจริงโดยทั้งหมด ในการ review ก็จะเกิดความลำเอียงจากคนส่วนน้อย ถ้าในเรื่องการเมือง ก็เช่นเดียวกัน อาจจะเกิดจากคนหัวเอียงซึ่งเป็นคนส่วนน้อยอย่างเดียว </p><p>เอาเป็นว่า รวมๆคือ ความเสี่ยงที่จะได้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง เป็นกลาง นี่เอง</p><p>เฮียจาเขาเลยเสนอวิธีช่วยให้ความไม่เท่าเทียมกันนี้เบาบางลง ดังนี้</p><p>1 ทำให้ง่ายต่อการให้ หรือแชร์ เช่น กดดาวเพื่อให้คะแนน ง่ายกว่าการเขียนความเห็นเป็นตัวหนังสือ</p><p>2 ให้ความเห็นทางอ้อม เช่น ถึงผู้ใช้จะไม่เขียนริวิว แต่เมื่อผู้ใช้ซื้อหนังสือ อเมซอนก็จะเก็บข้อมูลไว้ เอาไปใช้แสดงข้อมูลในเรื่องที่ว่า คนที่ซื้อหนังสือเล่มนี้ ก็ซื้อหนังสือเล่มนั้นๆด้วย โดยทางนี้ คนที่ไม่ให้ความเห็นอะไร เพียงให้ระบบศึกษาพฤติกรรมการใช้ ก็ยังมีผลให้เกิดการแชร์ข้อมูลได้ (ฉลาดจริงๆเลยจอร์จ)</p><p>3 ให้แก้ไขโดยที่ไม่ต้องสร้างใหม่ การแก้ไข ทำได้ง่ายกว่าการสร้างใหม่ทั้งหมด เฮียจาเขายกตัวอย่างเช่น การสร้าง avatar จะง่ายกว่า ถ้าแก้ avatar จากตัว default แทนที่จะให้สร้างจากหัวขึ้นมาใหม่</p><p>4 รางวัลเล็กๆน้อยๆ เช่น ส่วนลด สินค้าใหม่ๆก่อนใคร เลื่อนฐานะสมาชิก เป็นต้น</p><p>5 สนับสนุนการแชร์ข้อมูลอย่างมีคุณภาพ ให้ความสำคัญกับคนที่แชร์ข้อมูลที่มีคุณภาพมากกว่าที่จะดูที่ปริมาณ เป็นต้น</p><p>บทความนี้ก็ดูเมคเซนส์ใช้ได้ แต่โดยความเห็นส่วนตัวก็คิดว่าไม่ต้องแคร์ความไม่เท่าเทียมนี้ในทุกกรณี ในบางทีเราอาจจะไม่นับคนที่สิงอยู่เฉยๆว่าเป็นลูกค้า หรือเป็นกลุ่มที่เราจะสนใจด้วยซ้ำ </p><p>แต่ถ้าในกรณีที่เราต้องรวมกลุ่มเหล่านี้ด้วยแล้วล่ะก็ ก็ต้องสนใจในเนื้อหานี้กันหน่อย เพราะอย่าลืมว่า กลุ่มเหล่านี้ เป็นกลุ่มคลื่นใต้น้ำ เพราะว่ามีจำนวนมาก เวลาเกิด action ขึ้นมา ก็จะทำให้เกิดผลกระทบอย่างใหญ่หลวงได้ </p><p>แน่นอน ถึงแม้พวกเขาจะเป็นพวก read-only อย่างเดียวก็ตาม</p><p>อ่านรายละเอียดมากกว่านี้ได้ที่นี่<br /><a href="http://www.useit.com/alertbox/participation_inequality.html">http://www.useit.com/alertbox/participation_inequality.html</a></p> 2006-10-26T12:57:47+07:00 ที่มาจาก Jakob Nielson's Alertbox false 55827 2006-10-26T14:00:20+07:00 false false 2007-08-08T02:46:53+07:00 0 8947 0 true <p>เราเป็นพวกไม่ชอบทำงานบ้าน<br />แต่ก็ชอบให้บ้านดูสะอาดตลอดเวลา<br />เพราะกลัวเจ้าแมลงปีกแข็งน้อยๆแต่น่าเกลียดอันชื่อว่ากาจั๊วะจัง </p><p>วันนี้ทำงานเว็บให้ลูกค้า<br />อยู่ๆลูกค้าก็บอกว่าจะเอา function ที่ cancel membership ออกไป<br />แปลว่า ต่อไป สมัครเว็บนี้แล้ว ก็สมัครเลย ไม่มีการถอนตัว<br />ถึงจะไม่เข้ามาเล่นแล้วก็จะกลายเป็นขยะทิ้งๆขว้างๆในระบบไป</p><p>เข้าใจว่าเขาคงอยากเอาจำนวนสมาชิกไปทำอย่างใดอย่างหนึ่ง<br />หรือถ้ามีการยกเลิกสมาชิกได้เขากลัวระบบจะรวนในทางใดทางหนึ่ง<br />แต่ก็ทำให้มาคิดๆว่า เออ<br />ตั้งแต่เราใช้เน็ตเป็นมา สมัครนู่นนี่ไปกี่เว็บแล้วก็ไม่รู้</p><p>ไอที่เราสมัครเว็บนู้นเว็บนี้<br />มันก็คงมีใช้ข้อมูลจริงมั่ง ปลอมมั่ง<br />ไอที่ปลอมยังไม่เท่าไหร่ ก็ถือว่าเป็นขยะหรือข้อมูลปลอมๆไป<br />แต่ไอที่จริงเนี่ย ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนบ้าง</p><p>ก็ยังนึกไม่ตกว่า<br />เป็นอย่างนี้จะมีผลเสียหรือดีในอนาคตข้างหน้า<br />แต่ตอนนี้ใจก็เอนเอียงไปทางผลเสียมากกว่า</p><p>อย่างน้อยมันก็ทำให้ระบบรกรุงรังเลอะเทอะ<br />และข้อมูลการใช้งานปลอมๆเยอะอยู่เหมือนกัน</p> 2006-10-05T16:26:51+07:00 จำได้ไหมว่า ตั้งแต่ใช้เนตเป็นนี่ สมัครสมาชิกเว็บอะไรไปบ้าง? false 53441 false false 2006-10-05T16:26:51+07:00 0