ความเห็น: 8
วันที่ฉัน ... หลงรัก ... บทกวี ...

ทัศนียภาพเธอ
ป่ายปีน
ลำบากลำบน
ด้นตะกายสู่ยอดภูสูง
มิต้องการสิ่งใด
ขอเพียงชมโลก
ณ จุดที่ฉันเหยียบถึง
แล้วไต่ลง
ก็-แค่นั้น
ฉันรักเธอ
ในวิถีเดียวกัน
ทนลำบาก
ปีนป่ายฝัน
มิต้องการสิ่งใด
นอกจาก
แค่อยากรักใครสักคน
อย่างลึกซึ้ง
อย่างน้อยสักครั้งหนึ่ง
ก็-แค่นั้น
'ปราย พันแสง
ความเห็น
สวัสดีค่ะ
อ่านบันทึกนี้แล้วคิดไปถึงที่เคยอ่านมาว่า....
ความสุขที่สุดของมนุษย์ คือ การได้รัก และ ถูกรัก...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)

ขอแค่ให้ได้รัก
ไม่ตระหนัก ไม่หวังผล
รู้เพียงรัก รักมากเหลือล้น
มากที่สุด ที่คนหนึ่งคน....จะรักได้
แวะมาเยือนครับ
รพี
...ทำไม...ยอมเสียน้ำตา.. ...
ทำไม...ยอมเหว้ว้า...ปวดร้าว
...ทำไม...ยอมทน...ทุกเรื่องราว
....ทุกอย่าง....เพราะ "รัก"
แวะมาเยี่ยมค่ะ
กำลังคิดถึง ไอ้คนที่
"ขอแค่ให้ได้รัก
ไม่ตระหนัก ไม่หวังผล
รู้เพียงรัก รักมากเหลือล้น
มากที่สุด ที่คนหนึ่งคน....จะรักได้"
อยู่เลย ขอบคุณมากที่ มีอะไรดีดีให้อ่าน
บันทึกอื่นๆ
- เก่ากว่า « Still waiting ...
- ใหม่กว่า » รักเธอ ... กอดคนอื่น ...














