รูป..รส..กลิ่น

        สวัสดีครับ   ช่วงนี้ทุเรียนแถวปลายด้ามขวานเริ่มจะสุกแล้วครับทั้งทุเรียนพันธุ์และทุเรียนพื้นเมือง มีกลิ่นหอมหวลชวนรับประทาน  ทุเรียนพื้นบ้านเป็นมรดกจากธรรมชาติที่สรรสร้างมาให้แก่มนุษย์ ทุกจังหวัดของภาคใต้จะมีทุเรียนบ้านอยู่ทั่วไป   ทั้งรูปทรง ขนาด เนื้อ  กลิ่นรวมทั้งรสชาดที่แตกต่างกันไปตามสถาพพื้นที่และภูมิอากาศของแต่ละพื้นที่   ทุเรียนพื้นบ้านในปัจจุบันค่อนข้างจะมีราคา จากเดิม 2-3 บาทเดี๋ยวนี้ 10-15 บาทครับ  กลับตละปัดกันไปหมด ทุเรียนหมอนทอง สวยๆ ราคา 7-10 บาท พูดถึงทุเรียนบ้านผมว่าสิ่งมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติสร้างมาให้กับมนุษย์โดยแท้จริง แต่ละจังหวัดจะมีมากมายหลายพันธุ์แตกต่างกันออกไป ชื่อเรียกตั้งกันเอาเองตามสถานที่อยู่ใกล้คู อยู่ติดเขตก็เรียกไอ้เขต ตามรูปทรงบ้าง ตามกลิ่น ตามเนื้อ ฯลฯ เพื่อความสะดวกในการจำ เวลาจะซื้อทุเรียนบ้านกินทีต้องให้เจ้าของสวนเลือกให้เพราะเขาจะรู้ดีว่าต้นไหนเนื้อดีหรือไม่ดีไม่เหมือนทุเรียนพันธ์เนื้อตรงตามพันธุ์ จะผิดก็แต่สุกหรือไม่สุก  ...... ลักษณะทั่วไปของทุเรียนแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ

ลักษณะภายนอก  อันได้แก่ 

รูปทรง เช่นรูปไข่   ทรงรี   ทรงกลม  เบี้ยว  แฝ๊บ

ขนาด   เล็ก  ใหญ่  ปานกลาง   (น้ำหนัก)

หนาม  หนามเล็ก ใหญ่  มน  ป้าน  แหลม  เกลี้ยง

ลักษณะภายใน  อันได้แก่

เนื้อ   เนื้อหนา  น้อย  มาก

เมล็ด   เล็ก  ลีบ    ใหญ่    ไม่มีเมล็ด  เมล็ดมาก

สี   สีของเนื้อ สีเหลือง  สีซีด เหลืองทอง   อกขาว

รสชาด   หวานมัน  จืด หวานปานกลาง หวานน้อย

กลิ่น  หอมจัด กลิ่นแรง  กลิ่นอ่อน ไม่มีกลิ่น

             ที่จริงที่สวน...ที่ผมไปโค่นทุเรียนปลูกยางนั้น...เมื่อก่อนมีทุเรียนพื้นบ้าน 20 กว่าต้นปัจจุบันเหลือ 10 ต้น เมื่อหลายปีก่อนอากาศแล้งจัดแล้วก็มีปลวกขึ้นต้นทุเรียน สูง 4-5 เมตร ผมเองก็ไม่สนใจพอหลายปีผ่านไปปรากฏว่ารอยที่ปลวกขึ้นนั้นแห้งตาย คล้ายๆกับเป็นโรคโคนเน่านั้นแหละ และแล้วก็ล้มตายไปร่วม10 ต้น ต้นที่เนื้อดีที่สุดก็ตายไปเสียด้วย  มันชื่อป่าบอนอ้ายที่เหลืออยู่ใช่ว่าจะเนื้อไม่ดี ยังมีเนื้อดีอยู่ 4-5 ต้น เคยรับปากลุงพูนว่าจะเอารูปมาให้ดู

ต้นแรก.....ต้นนี้ลูกใหญ่ครับหนามเล็กแหลม รูปทรงออกแหลมๆนิดหน่อย เนื้อสีเหลืองหม่น หวานกำลังดีกลิ่นไม่แรง ที่ดีที่สุดคือเนื้อแห้ง เก็บไว้ได้เป็นอาทิตย์เนื้อยังไม่เละ เรียกว่าไอ้ขนุน 

ต้นที่ 2  อยู่บนหลังคากระท่อม ตอนนี้ตกลงบนหลังคาสังกะสีพังหมดแล้ว  ลูกใหญ่ทรงกรม เนื้อในแห้งไม่เต็มพู เวลาตกลงพื้นจะแตกเนื้อในจะทะลักออกมาเปลือกแตก เรียกชื่อว่าไอ้โพลก อร่อยแต่เนื้อเละ 

ต้นที่ 3   ต้นนี่อยู่ใกล้ๆกระท่อม(ขนำ)เช่นกันเรียกชื่อว่าไอ้ข้าวเย็น เพราะปกติแล้วเมื่อสุกเนื้อบางพู บางเมล็ดจะแข็ง เป็นคล้ายข้าวเย็น เนื้อไม่ค่อยดีแต่หวานหอมต้นนี้ถ้าปีไหนต้นอื่นออกมากเขาจะออกน้อย แต่ถ้าต้นอืนออกน้อยเขาจะออกมากและเนื้อจะไม่เป็นข้าวเย็น

 ต้นที่ 4 อยู่ทางทิศตะวันออกตนนี้ใหญ่โตมากอายุร่วม 50 ปี ออกลูกดก ริมคูคือชื่อของมัน ลูกเล็กมาก ปราะมาณ 1 กก และจะมีเนื้อประมาณ 3 พู เนื้อสวยมากเหลืองยังกะทองหอมหวานอร่อยที่สุด เหมือนย่อส่วนจากหมอนทอง ใน1 ผลจะมีเนื้อ ประมาณ 6 ยุม 

              ส่วนต้นที่เหลือก็ยังมีข้อดีข้อเสียในตัว เช่นเปลือกหนา  เมล็ดมาก เนื้อน้อยมีชื่อว่า เล็ดล่อ หรือลูกเล็กเปลือกบางตกลงมาแตกครับคงไม่ต้องพูดถึง อันนี้เขียนจากประสบการณ์เป็นการเล่าสู่กันฟังวันหยุดอาสาฬหบูชา.........ที่จริงเจตนาในการเขียนบันทึกเรื่องทุเรียนบ่ฃ้านหรือทุเรียนพื้นเมืองนี้เพียงเพื่อต้องการให้มีใครสักคนหรือหน่วยงานไหนสักแห่งที่ทำหน้าที่ตรงนี้เพื่อเก็บรวบรวมพันธุ์และคัดเลือกพันธุ์เพื่อให้ได้พันธุ์ที่ดีที่สุด หรือไม่ก็เพื่อให้ทราบว่าประเทศเรามีทุเรียนพันธุ์ต่างๆมากมายแค่ไหน....เพื่อให้เห็นความมหัศจรรย์และคุณค่าของพันธุ์พืชที่ธรรมชาติสร้างมาให้แก่โลก แต่คนเราไม่ค่อยรู้คุณค่า บางคนก็โค่นทิ้งบางคนก็ขายไม้ บางคนก็ปล่อยให้ตาย โดยไม่มีการเก็บรวมรวบ ผมว่าสักวันสมบัติเหล่านี้ต้องสูญหายไป  สิ่งดีๆที่ถูกละเลย..............ของใครสักคนทำเรื่องนี้อย่างจริงจัง...เพื่อลูกหลานในอนาคต.....ขอบคุณมาก....สวัสดีครับ