ประเด็นที่น่าสนใจ สำหรับการนำ Blog ไปใช้งานในองค์กร

จากกิจกรรมนัพบ Blogger ของ http://share.psu.ac.th ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่เป็นองค์กรใหญ่ และมีวิทยาเขตอยู่หลายจังหวัด ได้แก่ วิทยาเขตหาดใหญ่ ปัตตานี ตรัง สุราษฎร์ธานี และภูเก็ต และจากที่ดิฉันได้ไปเข้าร่วม และได้เขียนบันทึกไปแล้ว 2 บันทึกได้แก่

• มีอะไรเกิดขึ้นบ้างในงานนัดพบ Blogger ของ Share.psu.ac.th ครั้งที่ 1/2551 (ครึ่งเช้า)
• มีอะไรเกิดขึ้นบ้างในงานนัดพบ Blogger ของ Share.psu.ac.th ครั้งที่ 1/2551 (ครึ่งบ่าย)

บันทึกนี้ดิฉันอยากจะเขียนบันทึกในมุมมองของการนำ Blog ไปใช้ในองค์กร จากการที่ไปสัมผัสกิจกรรมครั้งนี้คะ

การนำเครื่องมืออย่างเช่น GotoKnow.org ไปใช้งานนั้น เป็นกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการจัดการความรู้นั้น อาจจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลยคะ

ส่วนหนึ่งที่สำคัญมากๆ คือ การที่จะต้องมีผู้ดูแลชุมชนออนไลน์ที่จะเกิดขึ้นในองค์กร ซึ่งประเด็นนี้สำคัญมากคะ เพราะนอกเหนือจากกิจกรรมอื่นๆ ที่จะก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แล้วนั้น สังคมออนไลน์ก็เป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยเชื่อมโยงคนในองค์กรให้ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันมากขึ้น เพียงแค่มีคอมพิวเตอร์ และอินเทอร์เน็ต ที่สามารถเข้าถึงได้ และบทบาทของผู้ดูแล รวมทั้งนโยบายการใช้งานจะเป็นส่วนช่วยให้สังคมออนไลน์ขององค์กรนั้น สามารถดำเนินไปได้ด้วยดี

Share.psu.ac.th นั้น ฝ่าฟันอุปสรรคหลายอย่าง กว่าจะได้เกิดขึ้นมาเป็น Blog ภายในองค์กรเหมือนปัจจุบัน ส่วนหนึ่งคือ ปัญหาด้านเทคนิค และการดูแลชุมชน ดิฉันขอเขียนในมุมมองของตนเองได้สัมผัมมานะคะ

ทางด้านเทคนิค : โชคดีที่ Share.psu.ac.th นั้นมีทีมงานทางด้านเทคนิคที่ทำการศึกษาและทำความเข้าใจซอฟต์แวร์ KnowledgeVolution ที่นำไปติดตั้งเป็นอย่างดี การติดตั้งถึงแม้จะมีปัญหาอยู่บ้างในช่วงแรก แต่ทางทีมงาน UsableLabs เองก็ให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ นอกจากนี้แล้วเนื่องจากนโยบายของ Share นั้น คือให้บุคลากรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เข้ามาเขียน และยังเปิดให้ผู้อ่านจากภายนอกสามารถเข้ามาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ แต่จำกัดสิทธิ์การเป็นสมาชิก ประเด็นนี้จึงทำให้ต้องมีการปรับปรุงระบบให้สอดคล้องกับนโยบายด้งกล่าว ซึ่งทางทีมงานก็สามารถจัดการและดำเนินการให้ Share.psu.ac.th สามารถนำไปใช้งานจริงได้

การใช้งาน : ทีมงานผู้ผลักดัน Share.psu.ac.th นั้นคือ พี่จิ๊บ เมตตา ซึ่งด้วยความตั้งใจที่อยากจะก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ภายในองค์กร พี่จิ๊บและทีมงานจึงร่วมกันผลักดันเรื่องนี้สู่ผู้บริหาร นอกจากนี้แล้วนโยบายในการใช้งานก็ไม่ได้เป็นการบังคับให้คนภายในองค์กรใช้งาน แต่อาศัยการสร้างความสมัครใจ

ประเด็นเรื่องการใช้งาน ดิฉันมองเห็นประเด็นปัญหาที่พี่ๆ บุคลากรที่ได้ร่วมกิจกรรมเสวนาในครั้งนี้ได้สะท้อนออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน คือ ความเข้าใจและการเปิดใจของหัวหน้างานคะ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญมากๆ

หัวหน้างาน เป็นปัจจัยสำคัญ เพราะบางหน่วยงานนั้น หัวหน้างานไม่เข้าใจ มองว่าการเขียนบล็อกเป็นเรื่องไร้สาระ หัวหน้างานไม่เข้าใจถึงประโยชน์ และการนำเทคโนโลยีมาเป็นเครื่องมือ สำหรับประเด็นนี้ ดิฉันมองว่าสำคัญมาก เพราะหากหัวหน้างาน ขาดความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้งาน Blog เพื่อเป็นเครื่องมือสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นั้น การที่หน่วยงานนั้นจะเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกันนั้น อาจจะเกิดได้ยากคะ ซึ่งมีพี่ๆ ที่เข้าร่วมเสวนาจำนวนหนึ่ง พบปัญหานี้โดยตรง แต่ด้วยใจที่เห็นประโยชน์ของการเขียนบล็อก พี่ๆ จึงต้องกลับไปใช้งานที่บ้านแทนที่ทำงาน

แต่ประเด็นนี้ กลับไม่ใช่ประเด็นปัญหา ของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ เพราะหัวหน้างานคืออาจารย์ชาคริต ทองอุไร  ท่านมองเห็นประโยชน์และความสำคัญของการใช้งานบล็อก จึงได้ส่งเสริมและมีวิธีการจัดการให้บุคลากรของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์เขียนบล็อกเพื่อการทำงาน และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ส่วนหนึ่งคือ อาจารย์ชาคริต ได้ผลักดันให้การเขียนบล็อกเป็นส่วนหนึ่งของงาน คือ ได้กำหนดให้การเขียนบล็อกเป็นงาน และมีการวัดผลด้วยนะคะ อีกทั้งยังผลักดันบุคลากรให้ใช้บล็อกเป็นเครื่องมือสื่อสารภายในองค์กร และเป็นช่องทางการประชาสัมพันธ์การทำงานของหน่วยงานคะ

นอกจากนี้ จากการที่อาจารย์ชาคริตได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์การผลักดันการเขียนบล็อกภายในหน่วยงานของท่านนั้น ดิฉันได้มองเห็นวิสัยทัศน์การส่งเสริมของท่าน และพบว่าส่วนหนึ่งเกิดจากการที่ท่านให้ความสนใจเรื่องเทคโนโลยี และรู้จัก blog ในระดับหนึ่ง ท่านได้มองเห็นถึงศักยภาพที่จะนำมาใช้เป็นเครื่องมือเพื่อการทำงานภายในหน่วยงาน จึงทำให้ปัญหาเรื่องหัวหน้างานไม่เห็นความสำคัญลดลงไป และจากที่ดิฉันได้แลกเปลี่ยนกับพี่ๆ ที่ใช้งาน blog ซึ่งเป็นบุคลากรของหน่วยงานศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์เพิ่มเติม ดิฉันกลับมองเห็นปัญหาอีกส่วนหนึ่งคือ บุคลกรภายในหน่วยงานบางส่วนยังมองไม่เห็นความสำคัญของการใช้งานบล็อกเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และนอกจากนี้โดยพื้นฐานการเขียนบล็อกนั้น ต้องเขียนและถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือ ซึ่งก็มีบุคลกรบางส่วนที่มีความรู้สึกว่าตนเองไม่สามารถเขียนและถ่ายทอดออกมาได้ ประเด็นนี้เป็นประเด็นสำคัญคะ ความกลัวและความไม่กล้าจะเขียน เป็นอุปสรรคของการเริ่มต้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยการใช้เครื่องมือที่เรียกว่า Blog

นี่ก็เป็นอีกมุมมองที่สำคัญคะ ที่ดิฉันอยากจะเขียนบันทึกเพื่อขยายความให้เห็นภาพมากยิ่งขึ้น และประเด็นอื่นๆ ดิฉันได้เขียนเล่าไว้แล้ว ในบันทึกมีอะไรเกิดขึ้นบ้างในงานนัดพบ Blogger ของ Share.psu.ac.th ครั้งที่ 1/2551 (ครึ่งบ่าย)  ซึ่งจะอยู่ในเนื่้อหาส่วนของหัวข้อ ทำอย่างไรให้คนมา share กันเยอะๆ คะ

ผู้อ่านท่านใดมีความสนใจที่จะนำ Blog ไปใช้ ก็ลองอ่านและศึกษาเพิ่มเติมนะคะ

นอกจาก Share แล้ว ยังมีหน่วยงานเอกชนที่กำลังจะนำ Blog ไปเป็นเครื่องมือเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ซึ่งขณะนี้กำลังเริ่มต้นแล้วคะ ลองอ่านเพิ่มเติมได้ที่บันทึก สร้างความรู้ให้มีชีวิต..เรียนรู้ g2k ผลักดันสร้าง blog ภายในองค์กร ของพี่คนโรงงานคะ