หลายท่านสนใจในการทำโปสการ์ดทำมือ  และหลายท่านสงสัยโปสการ์ดทำมือคืออะไร?  ทำกันอย่างไร?  ทำไมถึงเรียกว่า " โปสการ์ดทำมือ "?

ครั้งแรกที่ได้ยินคำว่า " โปสการ์ดทำมือ " คนเขียนก็แอบร้องเอ๊ะ อยู่ในใจ   เขาทำกันอย่างไรน๊า?    เก็บความสงสัยไว้  ไม่กล้าถามในวันที่พี่นักเขียนคนโปรดนาม " วาดวลี " ชวนเข้าร่วมกิจกรรมสัปดาห์โปสการ์ดทำมือ    ซึ่งจะจัดขึ้น ณ ร้านสวนสาธารณะ  กลางเมืองเชียงใหม่ (( ปัจุจบันร้านนี้ปิดดำเนินการไปแล้วค่ะ ))    โดยการชักชวนผู้นิยมงานศิลปะทำมือมาร่วมกิจกรรมกัน  มีนักเขียนมีชื่อในโลกไซเบอร์หลายคนที่ประจำในเวบ Bookcyber มาร่วมถ่ายทอดผลงานในงานนั้น  อาทิ  คุณการะเกต์ ผู้เขียนปริมณฑลแห่งเซ็กส์((อันลือลั่น))ในหนังสือมติชนรายสัปดาห์   คุณฮวงซีเนี๊ย (( เจ้าของร้าน ))  คุณวรา  คุณระจัน  คุณปุถุชน รวมทั้งพี่สาวใจดี วาดวลี และคนอื่น ๆ

ความเข้าใจของคนเขียนก็คือ  เอารูปถ่ายหรือรูปวาดไปอัด  แล้วเอากาวลาเทกซ์ทาบาง ๆ  เอากระดาษเรนาซองซ์ติดเข้าไป  รอให้กาวแห้งก็ตัดขนาดเท่าที่เราต้องการ  เป็นอันเสร็จพิธี  อ๋อ  เอาปากกาสี ๆ หรือดินสอสีมาเขียนตกแต่งตรงด้านหลังก็ได้นะ  ถ้าไม่อยากให้ด้านหลังเป็นกระดาษว่าง ๆ

เพราะงั้น ตอนที่พี่วาดวลีชวนร่วมกิจกรรมคนเขียนก็ยิ้มมมมมมม   รูปถ่ายมีเยอะค่ะในคลังเก็บภาพ   อ๋อ แน่ล่ะ ไม่ใช่ฝีมือคนเขียน    ฝีมือลูกสาว - ลูกชายเจ้านายค่ะ    ซึ่งเป็นผู้นิยมเรื่องการถ่ายภาพระหว่างการเดินทาง 

พี่วาดวลีคงจะลังเล  และนึกในใจว่า  .. เอ  จะได้เรื่องไหมเนี่ย ยายคนนี้  เธอจึงถามคนเขียนด้วยน้ำเสียงน่าฟังว่า " จะทำเสร็จทันไหมคะ?  หรือจะให้พี่ช่วยทำให้ก็ได้น๊า "

แฮ่ะ ๆ ๆ  คนเขียนมัวแต่เมามันกับเค้กรสเยี่ยมอยู่เลย  ก็นัดคุยรายละเอียดกันในร้านเค้กชื่อดังนี่  และคนเขียนก็ชอบพายมะพร้าวของร้านนี้มาก  ร้าน Love at first bite  ไหนจะมีเค้กนานารสให้ได้ลิ้มลองอีก  เลยตอบพี่วาดวลีไปว่า .. " ขอบคุณค่ะ  ต้อมจะลองทำดูนะคะ  คงไม่ยากเท่าไหร่ "

ที่ไหนได้  ความเข้าใจของคนเขียนในการทำโปสการ์ดทำมือน่ะก็ถูกแล้วน๊า  ตามที่เกริ่นไป  แต่มีวิธีอื่นที่จะทำได้สวยกว่าอีก  เรียบร้อยกว่าด้วย  อ๋อ  แน่ล่ะ  โปสการ์ดทำมือที่คนเขียนนำไปร่วมในงานนั้นก็ดูน่ารักดีนะ  แต่มันเถื่อนไปนิ้ดดดอ่ะดิ   คนเขียนเสียใจมาก  หงอยไปหลายวันเลย  ก็แบบที่คนเขียนจินตนาการไว้ในใจมันก็ทำด้วยมือนี่หว่า  ฮือ ๆ ๆ แล้วทำไมของพี่ ๆ คนอื่นดูสวยกว่าของคนเขียนล่ะเนี่ย

แต่ตอนนี้คนเขียนทำเก่งแล้วน๊า  ทำขายไปหลายชุดแล้ว  แหม ๆ ๆ  คุยเสียหน่อย  หุหุหุ  มาค่ะ  มาลองทำกันนะคะ

1.  เตรียมอุปกรณ์ค่ะ  ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ รูปถ่ายสวย ๆ หรือรูปวาดจากฝีมือเราเอง  ถ้าจะทำหลายแผ่นก็เอารูปไปอัดนะคะ  บอกที่ร้านว่าขออัดเป็นกระดาษด้าน  เพราะเวลามือเราจับบนรูป  รูปจะได้ไม่มีร่องรอยเปื้อน   แล้วก็มีคัตเตอร์  ไม้บรรทัดเหล็ก  กระดาษเรนาซองซ์หรือกระดาษแข็งสีขาว  และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ กาวสเปรย์ นั่นเอง  อันนี้คือเคล็ดลับ 

2.  คว่ำรูปที่จะใช้ลงบนพื้นสะอาด (( ที่มีกระดาษรองไว้หน่อยก็ดีค่ะ ))  พ่นกาวสเปรย์ลงด้านหลังรูป   แล้วนำไปแปะกับกระดาษเรนาซองซ์หรือกระดาษแข็งที่มีความหนาอย่างน้อย 200 แกรม

3.  ทิ้งไว้สักครู่  รอจนแน่ใจว่ากาวแห้งดี  ก็ใช้คัตเตอร์ตัดให้ได้ขนาดที่ต้องการ  เป็นอันเสร็จพิธีกรรมค่ะ  หรือจะหาสีเมจิกสวย ๆ  ดินสอสี  มาวาดกรอบตกแต่งด้านหลังกระดาษเรนาซองซ์หรือกระดาษแข็งก็น่ารักดีค่ะ 

เคล็ดลับเล็กน้อย  

* รูปภาพที่จะใช้  หากมีการนำไปปรับแต่งสีหรือตัวหนังสือโดยใช้โปรแกรม photo shop  ผลงานคุณก็จะออกมาเยี่ยมเลยค่ะ

* เวลาพ่นกาวสเปรย์  ให้ระวังลมจะพัดละอองสเปรย์ให้ลอดเข้าไปใต้รูป  และเวลาพ่นก็ให้ระยะห่างอยู่ในระดับที่พอดี  ระวังสิ่งของที่วางอยู่ใกล้ ๆ ด้วยนะคะ  ละอองสเปรย์จะลอยตามลมไปจับต้องเข้าให้

*  ใช้กาวลาเทกซ์ได้  แต่งานออกมาจะไม่เรียบสวยสมใจ 

ลองทำกันดูนะคะ   การที่เราได้ทำอะไรเองนี่จะเกิดอาการอิ่มอกอิ่มใจ  คนทำสุขใจ  คนรับก็เป็นปลื้มมม  อมยิ้มแก้มปริไปหลายวันค่ะ 

ของทำมือมีคุณค่าเพราะจะมีแค่เพียงชิ้นเดียว  ยิ่งเราได้วาดรูป  ได้ตัดกระดาษเอง  หรือเขียนถ้อยคำดี ๆ ลงไปบนนั้น โดยที่ไม่ใช้โปรแกรมตกแต่งใด ๆ จากคอมพิวเตอร์เลยยิ่งมีคุณค่า   ตัวหนังสือที่โย้เย้ก็ทำให้คนรับโปสการ์ดอมยิ้มได้กับความตั้งใจของคนทำ    ยิ่งเวลาทำเสร็จแล้ว  เอ๊ะ  สวยดี  ไม่ให้ใครดีกว่า  เก็บไว้เอง  อิอิ  อันนี้คนเขียนก็เป็นบ่อยไปค่ะ อาการแบบนี้

ทำด้วยมือ   ทำด้วยใจ    งานที่ออกมาอาจจะไม่ใช่งานที่เรียบร้อยหรือเนี๊ยบสุด ๆ     แต่เสน่ห์ของงานทำมือก็คือสิ่งนี้แหล่ะค่ะ 

โปสการ์ดชุดล่าสุดของคนเขียนค่ะ  Melancholy 's Postcard