วันนี้จะมาชวนคุยเรื่อง " หนังสือเล่มโปรด " ค่ะ    คนเขียนมีหนังสือเล่มโปรดอยู่หลายเล่มด้วยกัน    ความรู้สึกที่มีต่อหนังสือแต่ละเล่มนั้นคือ " ความรัก "    จะมีความสุขมากเมื่อได้อยู่ท่ามกลางวงล้อมของกองหนังสือ    คนเขียนเติบโตขึ้นมาโดยปราศจากเพื่อนในวัยเดียวกัน    เพื่อนสนิทที่สุดจึงคงเป็นหนังสือหลายเล่ม    หนังสือจึงเป็นชีวิตจิตใจของคนเขียนเลยทีเดียวก็ว่าได้   

 

พ่อของคนเขียนเป็นคุณครูสอนระดับชั้นประถมผู้ใจดี และรักในการอ่าน    คุณสมบัติของพ่อจึงถ่ายทอดมายังคนเขียนทั้งโดยการปลูกฝังให้รักการอ่าน และจากการที่เห็นพ่อเป็นแบบอย่าง    คนเขียนในวัยเยาว์อ่านหนังสือได้รวดเร็วกว่าเด็กในวัยเดียวกัน    หนังสือแต่ละเล่มพาคนเขียนออกสู่โลกกว้าง    จึงไม่เป็นเรื่องแปลกที่คนเขียนมักจะมีหนังสือเล่มหรือสองเล่มไปไหน ๆ ด้วยเสมอ 

  

ความคิดของเด็กหญิงคนหนึ่งเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว    เธอบอกกับตัวเองว่าจะแต่งงานกับใครสักคนที่มีหนังสือชุดบ้านเล็กฯ ของ ลอร่า  อิงกัล  ไวส์เดอร์   หนังสือชุดเพชรพระอุมา ของ พนมเทียน   และบอกกับเธอด้วยประโยคเดียวกันกับที่คุณหญิงกีรติบอกกับใครสักคนว่า " ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน    แต่ฉันก็อิ่มใจว่าฉันมีคนที่ฉันรัก "  ซึ่งเป็นประโยคอมตะจากนิยายเรื่องข้างหลังภาพ  ของศรีบูรพา  แล้วล่ะก็เธอจะยอมแต่งงานกับใครคนนั้น    โอ้! แม่เจ้า  ณ ตอนนั้น คนเขียนคิดไปได้อย่างไรกันเนี่ย?

 

คนเขียนรักหนังสือทุกเล่ม    ไม่ว่าจะเขียนขึ้นมาโดยใคร    หรืออารมณ์ใด ๆ     และการมีหนังสือเล่มโปรดก็ทำให้เราเหมือนมีใครสักคนมาปลอบประโลมยามที่รู้สึกโหยหา    คนเขียนจึงมีหนังสือเล่มโปรดที่รักมากมาย    หนังสือบางเล่มก็ได้มาด้วยความบังเอิญ    บางเล่มก็มีบางท่านกรุณามอบให้    เวลาที่ได้พลิกอ่านหนังสือในแต่ละหน้านั้น    อยากจะพลิกเบา ๆ ราวกับว่ากลัวหน้ากระดาษนั้นจะเจ็บช้ำ    ให้สายตาไล่อ่านไปในแต่ละตัวอักษรอย่างมีความสุข

   

หนังสือเล่มนี้เป็นอีกหนึ่งเล่มที่คนเขียนได้มาเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว    เมื่อไปเยี่ยมเยือนนักเขียนคนโปรดที่มีนามว่า " วาดวลี " ในบ่ายวันหนึ่ง    ขณะที่เลือกดูและชื่นชมโปสการ์ดทำมือแต่ละใบของเธอ    โปสการ์ดแต่ละใบของเธอสวยจริง ๆ นะ    คนเขียนก็เจอหนังสือทำมือชุด ภาพถ่ายเมืองเหนือและบทกวีสามบรรทัด อยู่ในกล่องพลาสติกใบนั้น    คนเขียนจำได้ว่าอมยิ้มแล้วหยิบขึ้นมาพลิกดูแต่ละหน้าอย่างเบามือ    ก็เพราะด้วยหนังสือทำมือเล่มที่ว่านั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์    ภายในเล่มก็ประกอบด้วยโปสการ์ดทำมือสวย ๆ อยู่ 8 ใบ    ภาพถ่ายแต่ละใบ   บทกวีแคนโต้แต่ละบท   ทำให้คนเขียนรู้สึกชอบมาก ๆ     คนเขียนโปรยยิ้มหวานให้นักเขียนคนโปรดที่มักจะยั่วเย้าคนเขียนว่า " zodiac เป็นเจ้าหญิงแห่งความเหงา "    ก่อนจะอ้อนถามว่าทำขึ้นมากี่เล่ม    วาดวลีบอกว่านี่เป็นเล่มตัวอย่างที่อยากจะทำ และไม่รู้ว่าจะทำไหม    เพราะไม่รู้จะเข้าเล่มโปสการ์ด 8 ใบนี้กับตัวเล่มได้ยังไง

คนเขียนรวบรวมความกล้า    เอ่ยปากขอหนังสือทำมือเล่มนี้ซื้อกับวาดวลี    เธอนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง และในที่สุดก็บอกว่า " มันมีแค่เล่มเดียวค่ะ    แต่ถ้าต้อมอยากได้จริง ๆ ล่ะก็..ได้ค่ะ   แต่ขอพี่ดูก่อนนะ   ว่าโปสการ์ดนี้มีเหลืออีกชุดไหม? "     เป็นอันว่าคนเขียนก็ได้หนังสือทำมือเล่มที่ไม่เสร็จสมบูรณ์ของวาดวลีมาเป็นของตัวเองจนได้   

หลายคนคงสงสัยว่าทำไมคนเขียนถึงโปรดปรานนักเขียนที่ชื่อ " วาดวลี " นักหนา    วาดวลีเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่มีมุมมองความคิดดี ๆ ที่น่าสนใจ   มีจิตใจดี  อ่อนโยน  และตัวหนังสือของเธอก็ทำให้คนเขียนรู้สึกว่าความเหงากับความเศร้านั้นไปกันได้ดีกับความรู้สึกอุ่นละมุนในหัวใจ    ยิ่งเวลาที่เราได้นั่งพูดคุยกับเธอแล้วล่ะก็..คนเขียนจะมีความสุขที่ได้ยินเสียงหวาน ๆ นุ่ม ๆ ใสเย็น ของเธอ บอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ     เคยนั่งอมยิ้ม  มองเธอตาแป๋ว  อยู่ริมน้ำปิง ณ ร้านเฮือนสุนทรี  ในวันที่วาดวลีไปทำงาน    เธอเล่าถึงพ่อของเธออย่างมีความสุข    ถ้าทุกท่านได้นั่งอยู่กับคนเขียน ณ ตอนนั้น  เชื่อได้เลยว่าทุกท่านจะต้องนั่งอมยิ้ม  ฟังเธอเล่าเรื่องราวอย่างมีความสุขไปด้วย  และคนเขียนก็แอบน้ำตาซึมเพราะคิดถึงพ่อที่จากไปหลายปี    ก่อนจะแสร้งเบือนหน้าไปมองสายน้ำปิงที่ไหลเอื่อย ๆ อยู่ด้านข้าง    ยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาทิ้งอย่างแนบเนียน   ก่อนจะหันกลับมาฟังเธอด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง

 

 

 

วาดวลีเป็นนักเดินทาง   นักถ่ายรูป  นักเขียนหนังสือ  ที่ถ่ายทอดเรื่องราวได้อย่างละเมียดละไมคนหนึ่ง   ที่คนเขียนรู้สึกดีกับเธอมาก ๆ    เมื่อนึกถึงเธอก็ราวจะได้สัมผัสกับความอบอุ่น  ความเย็นสบาย  ละอองแดดระยิบ  เสียงนกตัวน้อยร้องเพลง      และหนังสือทำมือของเธอเล่มนี้ก็ติดตามคนเขียนไปในทุก ๆ ที่  เช่นกัน

 ป.ล.  ระหว่างที่เขียนเรื่องนี้เสร็จ   วาดวลีก็ออนไลน์ผ่านหางตาแว๊บ ๆ คนเขียนก็เลยส่งลิงค์หน้า blog นี้ไปให้วาดวลีอ่านเล่น   จังหวะเดียวกันกับที่เธอลิงค์งานเขียนของเธอมาให้คนเขียนอ่านเล่นเหมือนกัน   ถ้าทุกท่านอยากรู้ว่าทำไมคนเขียนถึงโปรดปรานเธอนักหนา    ก็ลองคลิ้กเข้าไปอ่านตัวหนังสือของเธอด้วยกันนะคะ    แล้วจะพากันหลงรักเธอด้วยล่ะน๊า   จะหาว่าคนเขียนไม่เตือน   ^_^   http://www.prachatai.com/05web/th/columnist/viewcontent.php?ColumnistID=51&ID=&ContentID=2845&SystemModuleKey=Village&System_Session_Language=Thai

คุยกันแล้วค่ะ  เมื่อกี้เธอเปรยว่า .. หนังสือทำมือเล่มนี้มีแค่เธอกับคนเขียนเท่านั้นที่มีเก็บไว้คนละเล่ม จริง ๆ ด้วย    ยังไม่เคยมีใครได้เห็นหนังสือทำมือเล่มนี้กันเลย  โอ้!!