ความลับของผู้รับฟังที่ดีก็คือ...การไม่พูดไม่เล่าต่อ ในเรื่องที่ได้รับฟังมา...

 

 

“คนดี หากดีจริง…ต้องไม่ท้อแท้ง่าย

ต้องเข้มแข็ง ยืนหยัด อดทนต่อสิ่งที่เข้ามากระทบ

ไม่ใช่หน่อยก็ท้อ นิดก็ถอย...จำไว้นะ”

                        ดร.บุญทัน ดอกไธสง

                        อาจารย์และอดีตวุฒิสมาชิก.

 

      อ่านข่าวสารบ้านเมืองแล้ว คนหลายคนก็มักจะอุทานว่า...ก็สังคม (จริง ๆ แล้วหมายถึง “คน”) เสื่อมทราม คนดีจึงท้อแท้...

       คนดีท้อแท้ เพราะสังคมแย่....อย่างนั้นหรือ?

 

        

  

      คิดไปถึง...ยามที่รู้สึกไม่สบายใจ ทุกข์ใจ เราคงอยากมีคนรับฟัง คนที่เราสามารถเล่าเรื่องของความไม่สบายใจของเราได้ โดยไม่ตำหนิ ไม่ตัดสินผิดถูก ไม่บอกว่าเราควรจะทำอย่างนี้อย่างนั้น ...

 

     คนไม่มีรากเองก็เลือกจะเล่า จะระบายความทุกข์กับคนไม่กี่คน ทั้งที่เป็นคนทุกข์ง่าย ซึมซับความรู้สึกต่างๆ ทั้งสุขทั้งทุกข์ได้เร็วราวกับกระดาษซับ...

       อาจเพราะเคยถูกปลูกฝังมาว่า อย่าพร่ำบ่น ท้อแท้ แม้เราจะรู้สึกเช่นนั้น.... เพราะยิ่งพร่ำพูดถึงความทุกข์ใด ๆ สิ่งนั้นก็ไม่ได้หายไปไหน แต่ยิ่งเติบโต ขยายใหญ่จนคับจิตคับใจ...

 

       เพื่อนบางคนเลือกที่จะเล่าความทุกข์ของเขาให้คนไม่มีรากฟัง พอเล่าแล้วเขาก็สบายใจ ขอบอกขอบใจ...ไปล่ะนะ...ตัวเอง....

 

      มีเพื่อนหลายคนถามว่า...ทำไมมีคนชอบเลือกที่จะเล่าเรื่อง ระบายทุกข์กับคนไม่มีราก...

      ก็คงตอบได้ง่าย ๆ ว่า เพราะคนไม่มีรากได้เคล็ดลับจากพี่ชายว่า ความลับของผู้รับฟังที่ดีก็คือ...การไม่พูดไม่เล่าต่อ ในเรื่องที่ได้รับฟังมา...แค่นั้นเอง

 

       แต่บางครั้งคราคนฟังกลับเก็บไว้คิดต่อ  ราวกับคนแบกโลก(ย์)...

      ความทุกข์จากเรื่องของตัวเองมีไม่มาก แต่รับทุกข์จากคนอื่นมา แล้วก็ขยายใหญ่โต  จนต้องไปหาที่ระบายทุกข์ของตัวเองบ้าง...

 

       พี่ชายคนดี ... เป็นกระโถนรับทุกข์ชั้นดี(พี่ชายนิยามตัวเอง)ของน้องสาว  พี่ชายฟังได้ทุกเรื่อง ฟังจริงๆ ฟังอย่างไม่เคยขัดกลางคัน ไม่ตำหนิ ไม่ว่า ไม่ห่วง ฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ ทำให้ตระหนักขึ้นมาว่า... แค่มีคนฟังเรา...ก็ดีขึ้นโขแล้ว

 

คนไม่มีราก : เฮีย...ว่างไหม คุยได้เปล่า...

พี่ชาย : ...ว่ามา... เฮียฟังอยู่...

คนไม่มีราก : … พร่ำพรรณนา...ต่าง ๆ นานา จนสาแก่ใจ...

พี่ชาย : สบายใจแล้วนะ...บาย...

 

      เคยถามพี่ว่า ... ทำไมจึงดูมีความสุข ไม่ทุกข์ไม่ร้อน ทั้งที่งานมากมาย ไหนจะครอบครัว ไหนจะงาน ไหนจะเพื่อน ไหนจะน้องสาวที่โทรหาวันละหลายรอบ...ตอนอยากเล่าอยากระบาย...ถาม ๆ  ๆ ... ทำไม ๆ ๆ ๆ ๆ ...

 

       พี่ชายฟัง (คงยิ้ม ๆ ด้วย) ตอบมาเสียงหัวเราะ ๆ ว่า...ก็อาจารย์บุญทันท่านเคยบอกไว้ว่าไง...จำไม่ได้หรือ...(รู้ว่าน้องสาวอยากเป็น "คนดี" ติดดีน่ะสิ)

 

"คนดี หากดีจริง…ต้องไม่ท้อแท้ง่าย  ต้องเข้มแข็ง ยืนหยัด อดทน...ต่อสิ่งที่เข้ามากระทบ  ไม่ใช่หน่อยก็ท้อ นิดก็ถอย...จำไว้นะ" 

 

น้องจะจำไว้…คนดีจริงไม่ท้อแท้...

(^__^)