สมัครสมาชิก   เข้าระบบ  
ขอเชิญสมาชิกทุกท่านร่วมโหวตผู้ผ่านการคัดเลือกรางวัลสุดคะนึงประจำเดือน มิ.ย.2552 ค่ะ และปิดรับการโหวตวันที่ 9 ก.ค. 2552 เวลา 24.00 น.
กระท่อมน้อยปลายนา
นมินทร์ (นม.)
P นมินทร์ (นม.)
อีเมลติดต่อ
 
อ่าน: 147
ระบบการประกันคุณภาพภายใน-ภายนอก : สูญเสียเอกสารและหมึกมากทีเดียว

  ตอนสายของวันนี้ ผมไปที่ห้องถ่ายเอกสารของคณะฯ เห็นเจ้าหน้าที่กำลังถ่ายเอกสารงานวิจัยของเพื่อนที่ทำเสร็จแล้ว ผมนึกขึ้นได้ว่า ผมก็มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งที่เพิ่งทำเสร็จไปเมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน แต่ยังไม่ได้ส่งให้คณะฯ จึงเดินขึ้นไปห้องทำงานชั้น ๓ หยิบงานวิจัยมา ๑เล่ม นำไปส่งให้เจ้าหน้าที่ "ว่าจะให้คณบดีไปขออาจารย์อยู่พอดี" "ไม่เป็นไรครับ ผมเห็นว่าน่าจะมีประโยชน์จึงรีบนำลงมาให้"

  เจ้าหน้าที่โอดครวญมาว่า งานประกัน ต้องใช้กระดาษและหมึกค่อนข้างมากทีเดียว .... ผมมองไปที่เอกสารซึ่งจัดเตรียมไว้บนโต๊ะ "ยอมรับว่ามากเช่นกัน"

  จะมีวิธีการไหนไหมที่จะลดการใช้เอกสารที่เป็นกระดาษและหมึก ซึ่งต้องใช้เงินซื้อมา หากรวมแต่ละคณะที่ทำประกัน คงใช้เอกสารไม่ใช่น้อย และถ้าหน่วยงานราชการทั้งระบบ จะเป็นเอกสารเท่าใด 

หมวดหมู่: การศึกษา การเรียนการสอน
คำสำคัญ: การประกันคุณภาพ  การศึกษา  สำนักงาน  เอกสาร
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: อ. 23 ธ.ค. 2551 @ 10:54   แก้ไข: อ. 23 ธ.ค. 2551 @ 10:54   ขนาด: 2058 ไบต์
ความคิดเห็น
P
1. ฤทธิชัย
เมื่อ อ. 23 ธ.ค. 2551 @ 11:07
1025668 [ลบ] [แจ้งลบ]

ใช่ครับผมเห็นด้วย การประกันคุณภาพเป็นการสิ้นเปลืองกระดาษ และน้ำหมึก ช่วยกันหาทางแก้ไขกันหน่อยนะครับ นักประกันคุณภาพทั้งหลาย

P
2. นมินทร์ (นม.)
เมื่อ พ. 24 ธ.ค. 2551 @ 12:10
1028300 [ลบ] [แจ้งลบ]

  • นอกจากนั้น ผมคิดว่ามันมีเรื่องอื่นๆอีกนะครับ
  • ทำอย่างไรให้ผ่านการประกันคุณภาพ
  • เด็กที่ไม่ได้อ่านหนังสือจริงก็ต้องหาวิธีการที่จะให้สอบได้
  • ผู้ใหญ่ที่เคยเป็นเด็กแบบนั้น ก็ต้องหาวิธีการเช่นกัน
  • วิธีการที่เด็กดีทำคือ ทำเท่าที่ทำได้ แค่ไหนก็แค่นั้น
ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 38.103.63.56
  เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
ข้อความ:
 
รหัสสุ่ม: (ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน)
  ยกเลิก
กระท่อมเล็กๆ ปลายนา ท่ามกลางต้นข้าวใบเรียวเขียวชอุ่ม บนแผ่นดินแห่งจินตภาพ คนเดินผ่านไปมาอาจใช้ประโยชน์เพื่อหลบแดดหลบฝนได้ กระท่อมเล็กๆ หลังนี้ยังแต่จะทรุดโทรมตามกาลเวลา เพื่อยืนยันสัจธรรมที่ว่า สรรพสิ่งไม่ยั่งยืน มีอันเสื่อมสิ้นไปเป็นธรรมดา