ขอบใจนะเจ้าปลวกน้อยเพื่อนรักทั้งหลาย ที่มาเตือนสติว่า....สิ่งใดที่ไม่คิดใช้สอยเป็นเวลานาน ธรรมชาติย่อมส่งหน่วยกำจัดของเหลือใช้มา"สะสาง"ตามเวลาอันควร

 

              

 

 

                   

 

     ของรักของสะสมประเภทหนึ่งในชีวิตของข้าพเจ้า คือหนังสือ มีทั้งซื้อหามาเองและได้รับเป็นของกำนัลมากมาย แม้ได้เคยแจกจ่ายแบ่งปันไปเป็นระยะๆแล้ว แต่มักถูกทดแทนเพิ่มขึ้นมาอีก จนอ่านไม่ทัน ยิ่งระยะหลังๆ ที่น่าจะมีเวลาว่างมากขึ้น เพื่ออ่านหนังสือที่ตั้งใจหมายตาไว้ แต่กลับนั่งหาความรู้ความเพลิดเพลินจากจอคอมพิวเตอร์ หรือออกไปทำงานนอกบ้านเป็นส่วนใหญ่

 

      

 

     หนังสือในตู้มากมายเหล่านั้น จึงถูกวางลืมเสมือนของประดับบ้าน เป็นเวลานานนับปีโดยไม่ได้ถูกหยิบขึ้นมาอีก  ...ราวกับเจ้าของหมดความสนใจใยดีอีกต่อไป...

 

       และแล้ว..เพื่อนร่วมโลกที่มีจิตใจรักหนังสือเหมือนข้าพเจ้า คือบรรดาคุณปลวกตัวเล็กๆที่รวมกลุ่มกันบุกมาเงียบๆเป็นกองทัพ วางแผนอย่างเป็นระบบที่จะยึดครองหนังสือเหล่านั้นทั้งตู้ของข้าพเจ้าแบบผูกขาด ด้วยการกัดแทะแงะกินอย่างเมามันเป็นแถบๆ เริ่มจากด้านล่าง ด้านใน ลึกเข้าไป แต่จงใจเก็บด้านหน้าไว้จัดการทีหลัง เพื่อตบตาไม่ให้เป็นที่สังเกตเห็นได้..

 

         

 

      ..จนกว่าที่เจ้าของหนังสือตัวจริงจะรู้ตัวว่า หนังสือทั้งตู้ ได้ถูกเปลี่ยนมือไปแล้วอย่างถาวร ก็เมื่อซากผุยผงเริ่มกระจายตัวร่วงหล่นจากซอกตู้ลงสู่พื้นบ้านเป็นกองโตๆอย่างน่าตระหนกตกใจ เมื่อคราวหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้เอื้อมมือไปเปิดตู้หยิบหนังสือบางเล่มออกมาอ่าน...

 

               

 

      แม้จะเสียดายหนังสือดีๆ แต่ยังน้อยกว่ารู้สึกขำขำ และประหลาดใจในความอุตสาหะเก่งฉกาจของเจ้าหมู่สัตว์ตัวขาวเล็กๆยุบๆยับๆเหล่านี้..ดูดู๋ เราเองนั้นเคยเป็นเจ้าแม่ ๕ ส.ของธนาคารแห่งประเทศไทย ยังโดนหนอนหนังสือตัวจริงเล่นงานไปเสียก่อนที่จะคิด "สะสาง" ออกไปให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นที่มีเวลาอ่านหนังสือมีค่าเหล่านี้..สาแก่ใจตนเองจริงๆ..

 

     ขอบใจเจ้าปลวกน้อยเพื่อนรักทั้งหลาย ที่มาเตือนสติว่า..สิ่งใดที่ไม่คิดใช้สอยเป็นเวลานาน ธรรมชาติย่อมส่งหน่วยกำจัดของเหลือใช้มา"สะสาง"ตามเวลาอันควร

 

..หากคิดจะ "สะสม" ต้องวางแผนเรื่อง "สะสาง" ไปพร้อมกันด้วย...เอวังก็มีด้วยประการเช่นนี้แลค่ะ... 

 

  

 

(ขอบคุณภาพประกอบเรื่องจาก internet)