ต่อไปนี้ จึงต้องตักข้าวให้พอดี และทานข้าวให้หมดจานกันนะครับ

        ..ในโลกนี้ ยังมีคนที่ จนยาก ต้องลำบาก สารพัด แสนขัดสน อย่ากินทิ้ง กินขว้าง ตามใจตน สงสารคนอื่นที่ ไม่มีกิน

        ข้าวเอ๋ยข้าวสุก ต้องกินกันทุกบ้าน ทุกฐานถิ่น กว่าจะมาเป็นข้าวให้เรากิน ชาวนาสิ้นกำลัง เกือบทั้งปี ต้องทนแดด ทนฝน ทนลมหนาว  กว่าจะได้ข้าวจากนามาถึงนี่ คนกินข้าวควรคิดดูให้ดี  ชาวนานี้ มีคุณต่อเราไม่เบาเลย

        ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง อย่ากินทิ้งขว้าง เป็นของมีค่า ผู้คนอดอยากมากมายนักหนา กว่าจะได้มา เปลืองแรงเปลืองทุน  กินอาหารให้หมด คนอดยังมี..

 

      เป็นบทที่ทุกคนต้องกล่าว พิจารณา ก่อนรับประทานอาหาร ตามผู้นำกล่าว ทุกมื้ออาหาร ในศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง เพื่อชุมชนคนอยู่กับป่า หน่วยอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำพะโต๊ะ จ.ชุมพร

     เมื่อก่อนตอนลูกชายเรียนอนุบาล เคยได้ยินลูกชาย ท่องท่อนสุดท้ายให้ฟัง ก่อนกินข้าวทุกวัน  ...ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง อย่ากินทิ้งขว้าง เป็นของมีค่า ผู้คนอดอยาก   มากมายนักหนา กว่าจะได้มา เปลืองแรงเปลืองทุน กินอาหารให้หมด คนอดยังมี.... มีความรู้สึกว่า โรงเรียน คุณครู เขาสอนดีนะ สอนให้เด็ก รู้จักรับผิดชอบต่อสังคม  ...แต่ตอนได้มาฟัง และกล่าวบทเต็มๆ มีความรู้สึกว่า เราต้องรับผิดชอบต่อเพื่อนมนุษย์ในโลกนี้ ที่ยังขาดโอกาสอยู่อีกมากมายหลายล้านคน และทำให้ยังระลึกถึงพระคุณของข้าว แม่โภสพ  และคนปลูกข้าว ที่มีต่อเรามายมายเหลือขณานับ อีกด้วย

    ต่อไปนี้ จึงต้องตักข้าวให้พอดี และทานข้าวให้หมดจานกันนะครับ  

                                                        ชัยพร  นุภักดิ์