“อ้าว...นึกว่ามีแต่เด็กๆที่ชอบฟังนิทาน ผู้ใหญ่ก็ชอบเหรอ”

 ขณะฉันนั่งซักผ้าก็ได้ยินเสียงลูกสาวคนเล็กหัวเราะตาม...รายการทีวี...มีอะไรน่าขำเหรอ.... 

ฉันเดินไปฟังใกล้ๆ...ได้ยินแต่เสียงพระท่านบรรยายธรรมให้คนตาบอดฟัง....เอ...แล้วตลกได้ไงกัน...ฉันจึงตั้งใจฟัง.....  

พระมหาสมปอง  ตาลปุตุโต เป็นผู้บรรยายให้คนตาบอดฟัง 

“ไหน...ใครชอบฟังนิทานบ้าง”  ท่านถาม 

“ชอบค่ะ...ชอบครับ....”  เสียงตอบจากหลายท่าน(คงยกมือด้วยมั้ง)  ฉันเห็นคนที่นั่งฟังเป็นผู้สูงอายุที่พิการทางตา 

“อ้าว...นึกว่ามีแต่เด็กๆที่ชอบฟังนิทาน   ผู้ใหญ่ก็ชอบเหรอ”  ผู้ฟังบรรยายหัวเราะ 

“อาตมามีนิทานจะเล่าให้ฟัง  4  เรื่อง...ถ้าเล่าจบแต่ละเรื่อง...ชอบใจให้ปรบมือนะ”แล้วหลวงพ่อก็เริ่มเรื่อง 

เรื่องที่1. มีสองสามีภรรยา  นั่งรถไปด้วยกันสามีทำหน้าที่ขับรถ  รถไปติดไฟแดง....หยุดอยู่...พอไฟเขียวภรรยาก็หันไปบอกกับสามีว่า...  

“ไฟเขียวแล้ว  ไปได้” 

สามีจึงหันมาตะคอกว่า 

“กูเป็นคนขับรถ….กูรู้แล้ว...”   จบเรื่องที่ 1. 

มีเสียงหัวเราะพร้อมกับปรบมือ...เมื่อจบเรื่อง 

“ต่อไปเป็นเรื่องที่ 2.  สามีภรรยาคู่เดิม...” ท่านบรรยายต่อ 

วันนั้นภรรยาหุงข้าว  พอข้าวเดือดสามีก็หันไปบอกภรรยาว่า 

“ข้าวเดือดแล้ว” 

“กูเป็นคนหุง...กูรู้แล้ว”  ภรรยาตะโกนบอก   จบเรื่องที่ 2. 

เฮ้....มีเสียงหัวเราะและปรบมือตามมาอีกกราวใหญ่ 

“ต่อไปเป็นเรื่องที่ 4.” ท่านพูด 

“เรื่องที่ 3 ค่ะ...ครับ....” เสียงออกมาจากผู้ฟัง   หลายเสียงมากๆ...เรียกร้องว่าเรื่องที่ 3. หลวงพ่อยังไม่ได้เล่า 

“อาตมาเป็นคนเล่า...อาตมารู้แล้ว...”...

แล้วเสียงฮาก็ตามมาลั่น.... 

ฉันยืนฟังอยู่...สนุกเหลือเกิน...ทำให้ฉันเลิกซักผ้า...ล้างมือแล้วเข้ามานั่งฟังธรรมบรรยายที่ท่านบรรยายให้คนตาบอดฟัง

...แต่ฉัน...คนตาดีที่ใจไม่สว่างอย่างดวงตาขอจดบางส่วนใส่สมุด...

 และตั้งใจที่จะขอนำมาเล่าให้เพื่อนๆฟังในบันทึกถัดไป(เนื่องด้วยฟังแล้วประทับใจในธรรมที่ฟังง่ายๆค่ะ).... 

...แต่ตอนนี้...ขอเริ่มที่ตลกก่อนนะคะ...เพราะเป็นของชอบค่ะ...... 

(ขอขอบคุณ..รายการ “ธรรมะเดลิเวอรี่  Dhamma  Delivery”  ดำเนินรายการโดย อ.จตุพล  ชมพูนิช...และมีพระมหาสมปอง  ตาลปุตุโต เป็นผู้บรรยาย...ใน “กิจกรรมส่งเสริมวัฒนธรรมไทยประจำปี 2550 วันที่ 6 เมษายน  2550  จัดโดยสำนักงานภาคตะวันออกและกรุงเทพฯ สบท. ณ ห้องประชุม 404 สมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย”)