หากพูดถึงเนื้อหาในงาน HA National Forum แล้วละก้อ คนคอคุณภาพโรงพยาบาลคงไม่ปฏิเสธว่า... ในทุกๆครั้งของการจัดงาน มักจะมากด้วยความรู้ที่เดินเลือก shopping ได้อย่างสนุกสนาน มากมายจนเลือกไม่ถูก เรื่องราวทั้งหลายดูมันเป็นเรื่องน่ารู้ไปซะหมด
แต่สำหรับการมาร่วมงาน 12th.HA National Forum ภายใต้ Theme ความงามในความหลากหลาย(Beauty in Diversity) ของผู้เขียนคราวนี้ ไม่ได้กระหายและตะกรุมตะกรามในความรู้เหมือนดังแต่ก่อน อาจด้วยเริ่มจับทางได้หลังจากได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมเกือบทุกปีว่า...สุดท้ายแล้ว ปากเดียว ท้องเดียว ก็คงกินแค่อิ่มท้องเดียวเท่านั้น
ดังนั้นวันแรกของการเข้าร่วมประชุมในปีนี้จึงให้กับ...สัญญาใจ นั่นคือเพื่อนพ้องน้องพี่ใน G2K ...ที่หาโอกาสพบปะกันได้ยากมาก
สายใยที่เป็น “เครือข่ายหัวใจ G2K” จึงเป็นเหตุผลของการตอบคำถามว่า ทำไมเพื่อนๆชาว blogger G2K ที่มาในงานนี้หลายท่านจึงเลือกที่จะมาออกันในห้องนี้ ทั้งที่วันแรก...ใครๆส่วนใหญ่มักตั้งต้นที่ห้องแกรนด์
ห้อง Sapphire 11: Professional & Workshop ในวันแรกนี้เป็นเรื่องของการสร้างเครือข่ายระหว่างวิชาชีพของคนทำงานจากต่างสาขา นำเล่าเรื่องโดยท่านอ.จิตเจริญ ไชยาคำและดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ ซึ่งแต่ละท่าน รวมทั้งชาว bloggers ได้ใช้ IT ถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ที่ตนมีอยู่ออกสู่สังคม และผลพลอยได้ที่ตามมาคือ สัมพันธภาพที่ดีต่อกันของชาว blogger ด้วยกัน
ภายใต้แนวคิดของ GotoKnow : คนทำงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้
พวกนี้ ตระกูลเดียวกัน... นั่นคือ ตระกูล gotoknow.org
และนี่ไง ผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมของ ความงามด้านจิตใจที่เกิดจากการใช้ IT เป็นเครื่องมือในการสร้างคลังความรู้อันเกิดประโยชน์ต่อสังคม
ดีใจที่ได้พบทุกคน เพื่อน โกทูโนทุกท่าน ทุกคนที่ไม่เคยพบหน้าจริง แต่เหมือนเคยเห็นกันมาก่อน เกิดความดี ความงาม ในความหลากหลายได้ค่ะ
เหมือนแรงหนึ่งผลักดันให้ฉันมา ในงานฮา(HA)ฟอรั่มจำติดใจ
พบความงามความต่างที่ยิ่งใหญ่ คุณเป็นใครไม่สำคัญแต่เป็นเพื่อนฉันในG2K
กราบขอบพระคุณพี่ติ๋วครับ มาให้กำลังใจ และ ลิขิต เรื่องราวให้ตลอดงาน
ขอบคุณนะคะพี่ติ๋ว ภาพ และเรื่องราวมาเร็วมากคะ ไก่ยงนำภพขึ้นไม่ได้เลยคะ
พี่แก้วคะ
ทุกครั้งที่ได้พบเพื่อนๆใน G2K ก็จะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แสดงถึงความสนิทสนมระหว่างกันทั้งๆที่ไม่เคยพบกันมาก่อน
...สิ่งสำคัญคือ การพูดคุยผ่าน Blog ใน G2K เป็นเรื่องของตัวตนของคนคนนั้นจริงๆ ไม่มีการปรุงแต่ง หากมีสิ่งปรุงแต่งอยู่บ้างก็มักจะจางหายไปตามกาลเวลา คงเหลือไว้แต่ตะกอนของคนคนนั้นให้ได้คบหาค่ะ
นี่คือตะกอนแห่งความงามในมิตรภาพ G2K
ขอบคุณพี่แก้วค่ะ
ท่านผู้เฒ่าวอญ่าคะ
G2K เป็นคล้ายดังแม่เหล็ก ที่ไม่ว่าจะมีกิจกรรมอะไร ที่ไหน... หากมีคนกลุ่มนี้อยู่ด้วย มักจะเกิดแรงดึงดูดของพลังใจเข้าหากันเสมอ...
คล้ายๆเป็นก๊วนเดียวกันน่ะค่ะท่าน
ดีใจที่ได้พบท่านค่ะ
เรียน ท่านอ.JJ
"เพื่อน...ไม่เคยทิ้งเพื่อน"... ค่ะอาจารย์ แม้เป็นได้เพียงกำลังใจที่น้อยนิดก็จะทำค่ะ
กราบขอบพระคุณอาจารย์ที่ให้เกียรติแนะนำตัวติ๋วในงานและให้โอกาสที่ดีแก่ศิษย์เสมอ
ติ๋วกำลังทยอยเก็บประเด็นค่ะ... งานนี้มีเรื่องเล่ามากมายจริงๆ
กราบขอบพระคุณอาจารย์มากๆเช่นกันค่ะ
น้องไก่คะ
ยินดีค่ะ
ส้มตำวันนั้นแซ่บอีหลีนิ...ว่าแล้วเปรี้ยวปากซี๊ดดดด......
เห็นภาพและเรื่องราวแล้วรู้สึกอิ่มใจค่ะพี่ติ๋ว
คุณน้องอุ้มบุญคะ
ต้องขอประทานโทษจริงๆนะคะในวันแรกที่ได้พบกัน...ที่เข้าใจผิดคิดว่าเป็นพี่ใบบุญ
ดีใจมากๆที่ได้พบกันค่ะ จะรออ่านเรื่องเล่านะคะ
สวัสดีค่ะ คุณมณีวรรณ
กำลังทยอยเล่าเรื่องในบันทึกค่ะ
ขอบคุณนะคะ
น่าสนใจมากครับ ติดตามอ่านครับ
จะพยายามนำมาเล่าสู่กันฟังอีกค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ