วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา 9.00-15.00 น.
พวกเราทีมวิจัยเพื่อติดตามคุณภาพชีวิต
ไปถึงที่นาคุณลุง... มีคลองน้ำไหลผ่าน
ติดตามเยี่ยมคุณลุง...ชายไทยวัย 59 ปี เป็นมะเร็งท่อน้ำดี ตั้งแต่ปี 2552 ยังไม่ได้ผ่าตัด ได้รับยาเคมีบำบัดครบ 6 ครั้ง แต่ยังมีรอยโรคแพทย์ให้ยาเคมีบำบัดต่อให้ครบ 12 ครั้ง แต่ผู้ป่วยยังได้ยาไม่ครบ เพราะมีไข้ ไอ ปวดมาก
นัดมา รพ วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2553 แต่ผู้ป่วยไม่สามารถมารับการรักษาต่อได้ เพราะมีไข้ นอนหลับได้ดี แต่ปวดท้อง แน่น ร้าวไปข้างหลัง กินยาแก้ปวดเป็นมอร์ฟินน้ำ แต่ก็ยังปวด NRS 10 คะแนน เราจึงวางแผนไปเยี่ยมค่ะ
เราเดินทางไปในหมู่บ้านก่อน แล้วลูกชายลุงพาไปที่นา มีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น มีคลองน้ำไหลผ่าน เลี้ยงวัวนม 2 ตัว มีต้นไผ่ ต้นยางนา น่าอยู่มาก
ทางเดินเข้าไปที่บ้านลุง
บรรยากาศข้างบ้านนาลุง
เมื่อไปถึงคุณลุงสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ตื่นเต้นดีใจที่จะมีพยาบาลมาเยี่ยม คุณป้าบอกว่า คุณลุงมีกำลังใจลุกขึ้นอาบน้ำ แต่งตัว หน้าตาสดใสกว่าทุกวัน
เรานำกระเช้าผลไม้ไปฝากลุงด้วย ลุงดีใจมากจนร้องไห้น้ำตาไหล
เราพูดคุยซักถามให้กำลังใจ คุณลุงมีปัญหา ปวด มีไข้ ตาเหลือง
บางวันต้องใช้ยาแก้ปวดทิฟฟี่
แนะนำให้ลุง ถ้าไป รพ ไม่ไหว ก็สามารถไปรับยาแก้ปวดที่ รพ ใกล้บ้านได้
จากการซักถามพี่สาวคุณลุง บอกว่ามีพี่น้อง 6 คน ป่วยเป็นมะเร็งท่อน้ำดี 5 คน เสียชีวิตแล้ว 4 คน ตอนนี้เหลือกันเพียง 2 คน ถ้าลุงเสียชีวิตอีก ก็เกือบหมดป่วยด้วยโรคนี้
น้องๆดูสมุดบันทึกประวัติการรักษาของคุณลุง
เราจึงแนะนำคุณป้าที่เป็นพี่สาวคุณลุง เรื่อง สาเหตุการเกิดโรคและวิธีป้องกันมะเร็งท่อน้ำดี เพื่อจะได้ฝากบอกต่อถึงการป้องกันมะเร็งท่อน้ำดีได้ โดยไม่กินปลาดิบและปลาร้าดิบค่ะ
ก่อนที่จะถ่ายภาพเป็นที่ระลึกร่วมกัน
ทีมวิจัย..ถ่ายภาพกับคุณลุง
ต้นไผ่มากมาย
คุณลุงทำนาและเลี้ยงวัว
บรรยากาศอีกมุมหนึ่ง
ก่อนกลับเราไปแวะวัดอุทยานกล้วยไม้ช้างกระ ที่มัญจาคีรี แต่ไม่มีดอกไม้แล้ว
เสียดายมากที่ไม่ได้เห็นช้างกระ
ปีหน้าเราจะมาใหม่
อุทยานช้างกระ แต่ไม่มีดอกให้ชม
เขาบอกว่า จะต้องมากลางเดือนมกราคม จะเห็นแน่นอนค่ะ
พยาบาล รพ.นี้ น่ารักครับ
เมื่อ วาน มี พยาบาลนุ๊ย จาก รพ.ศรีนครินทร์ อยู่หน่วยมะเร็ง โทรมากว่า
มีหญิงชรา คนบ้านดง ยายแกตายไปแล้ว 5 ปี
อยากกลับไปเจอพี่ชายที่อุบลรัตน์มาก
ยายแก ที่อยู่หลวงพระบาง ได้ สั่งเสีย ลูกชาย ไว้
ยายแกตาย ด้วยอัมพาต
เมื่อ 5 ปี มาแล้ว
พี่ชายแก ที่อยู่ อุบลรัตน์(ยังไม่ตาย คนไข้โครงการ all in project) แกเป็น mi เมียแกก็พึ่งตายด้วย
stroke พึ่ง 2 เดือนเองครับ
ไม่รู้เอาไงดี งง งง งง
+ สวัสดีค่ะท่านพี่ & ท่านป้าแก้ว...
+ มาร่วมชื่นชมยินดี...กับการทำความดีค่ะ...
+ ทำให้อ๋อยนึกถึงตอนที่..."แบแอ"..นักการภารโรง...ของโรงเรียนป่วยด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือด...จำได้ว่า..ท่านพี่แก้วให้คำแนะนำผ่านทางอนุทิน...ยังประทับใจไม่ลืมเลยค่ะ
+ การออกเยี่ยมผู้ป่วยเป็นการ "ให้" ที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะค่ะ...เพราะหมายถึง ยากำลังใจ ยาแรงใจ ที่ไม่สามารถหาซื้อแลกเปลี่ยนได้ด้วยเงินทอง...
+ พี่แก้วค่ะ...แค่หมอ หรือพยาบาล พูดกับเราดี ๆ เพราะ ๆ ในยามเราป่วยไข้แล้วไปพึงพาหา...ก็ทำให้ความป่วยไข้ของเราทุเลาไปเยอะค่ะ...เพราะหมายถึง กำลังใจดี ทำให้ความรู้เจ็บป่วยทางกายดีขึ้นนะค่ะ
+ เป็นอีกหนึ่งบันทึกที่ประทับใจค่ะ...รัฐน่าจะสนับสนุนโครงการแบบนี้ให้มีเยอะ ๆ นะค่ะ...เพราะถือเป็นการทำงานเชิงรุกที่เห็นผล ส่งผล ต่อผู้ป่วยได้ดีมากค่ะ...
+ อิ อิ......ด้วยความคิดถึงค่ะ
ทีมงานน่ารักจังเลยค่ะ
คนไข้เห็นพยาบาลไปเยียมเอาใจใส่ คงดีใจมากค่ะ
ขอบคุณที่ชมพยาบาลเราค่ะ
วันหน้าถ้ามีโอกาสไปเยี่ยมบ้านร่วมกัน เราคงได้เภสัชกรเก่งๆและดี ไปกับเราด้วยนะคะ
น้องอ๋อยและหลานแอมแปร์
ขอบคุณค่ะที่ให้กำลังใจทีมงาน
เราได้ทุนสนับสนุนเล็กน้อยจากคณะแพทยศาสตร์ พอเป็นค่าน้ำมันรถ
ทำให้พวกเรามีโอกาสไปเห็นสภาพจริงในชุมชน
ในโอกาสข้างหน้าจะทำให้ประชาชนไม่ต้องเจ็บป่วยจากพฤติกรรมการกินที่ทำให้เกิดมะเร็งท่อน้ำดีและอื่นๆอีกค่ะ
พี่บุญคะ
เราเห็นน้ำตาไหลและเสียงสะอื้นไห้ ...ของคุณลุงด้วยความปิติ
ทำให้ทีมงานเราปิติยิ่งกว่าค่ะ
น้องนางคะ
คนไข้ดีใจมาก
จากปากของลุงเอง ลุงบอกว่า จากที่นอนแบบไร้ความหมายและทุกข์ทรมาน
ลุงมีกำลังใจลุกจากที่นอนที่บ้าน อาบน้ำแล้วมารอรับพวกเราที่นาของลุงเองค่ะ
ใต้ถุนเถียงนาของลุงเอง
ลุงนั่งรอ..พวกเราใต้ถุนเถียงนาค่ะ
ขอชื่นชมทีมงานค่ะพี่แก้ว
ขอบคุณค่ะน้องไก่
เรามีโอกาสดีดีที่ได้เรียนรู้ในโลกกว้างกว่าใน รพ ค่ะ
เราได้รับน้ำใจจากญาติของคนไข้ด้วย
เรามีโอกาสพาน้องไปเรียนรู้นอกห้องเรียนด้วยค่ะ
น่าชื่นใจนะคะที่พยาบาลเอาใจใส่คนไข้ดีขนาดนี้
บ้านคุณลุงน่าอยู่นะคะ บรรยากาศดี
ไม่ต้องผิดหวังที่ไม่เห็นดอกช้างกระ เก็บจากบ้านดิฉันเอง เอามาฝากค่ะ สวยช่วงเดือนมกราคม ตอนนี้ดอกเพิ่งร่วง
สวัสดีค่ะพี่แก้ว
มาชื่นชมกับความขยัน ตั้งใจ และเอาใจใส่ดูแลคนไข้ด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ค่ะ
มีทีมพยาบาลน่ารักๆ ออกไปเยี่ยมบ้านอย่างนี้...สงสัยกำลังใจผู้ป่วยคงเพิ่มขึ้นมาเกินร้อย
ปล. ภาพพี่แก้วกะหมอนขิดเนี่ย...ยังกะเจ้านางทางเหนือเลย อิอิ
ปวด 10 ทิฟฟี่ไหวหรือคะพี่แก้ว เกดไม่ทราบนะคะ ถ้าเป็นเด็ก คงต้องมอร์ฟีนแล้วค่ะ อย่าให้เขาปวดเลย
หลังจากเยี่ยมคุณลุงสร็จแล้ว น้องๆบอกดีใจที่เราได้มาดู case นี้เพราะทำให้ผู้ป่วยได้ปิติในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ และเราได้มาเป็นกำลังใจให้ทั้งผู้ป่วยและญาติค่ะ
ขอบคุณสำหรับช้างกระที่นำมาให้ชมค่ะ
คนไข้ทุกวันนี้ล้นหลามค่ะ เราจึงคิดทำงานเชิงรุกเพื่อจะได้ลดประชากรที่เป็นมะเร็งท่อน้ำดีช่วยกันค่ะ
พี่แก้วชอบหมอนสามเหลี่ยม ดูแล้วคลาสสิกค่ะ
เกด
ยาแก้ปวดตอนนี้มีมอร์ฟินน้ำ แต่จะต้องเบรคทรู ด้วยยาอื่นๆ
ยาอะไรที่ดี กินแล้วดี ก็ใช้ค่ะ
เพราะตอนนี้ลุง จะต้องไปฉีดยา รพ ใกล้บ้านเป็นระยะค่ะ