วันนี้มีเรื่องราวของสมาชิกชมรมรวมใจต้านภัยมะเร็งบ้านกร่างมาเล่าให้ฟัง ในระหว่างการรณรงค์คัดกรองโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูง ของตำบลบ้านกร่าง เมื่อวันที่ 21 – 30 พฤษภาคม 2550 นั้น สมาชิกชมรมรวมใจต้านภัยมะเร็งบ้านกร่าง จำนวน 35 คน ได้ร่วมกิจกรรมการรณรงค์คัดกรองมะเร็งเต้านมไปตามหมู่บ้านแต่ละหมู่บ้าน จนครบ 8 หมู่บ้าน สตรีที่มีอายุ 35 ปีขึ้นไปจะได้รับการสอนการตรวจเต้านมด้วยตนเอง และผ่านการตรวจเต้านมโดยสมาชิกที่มีประสบการณ์ในการตรวจเต้านมมาอย่างโชกโชน โดยเฉพาะคุณไฝ้ ปิ่นทอง ประธานชมรมฯ ขอชื่นชมในความมุ่งมั่นจริงๆ มาทุกวันไม่เคยขาด และจริงจังกับการทำงานมากๆ

สมาชิกกับนายก อบต.และผู้นำ
<div style="text-align: center">
</div>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ตลอด 8 วันที่ร่วมงานกันได้เห็นความตั้งใจในการทำงานของพี่ไฝ้ และสมาชิกคนอื่นๆของชมรมฯ ที่มากันอย่างพร้อมเพรียงตั้งแต่เช้า มาจัดเตรียมสถานที่ให้กับคุณหมอ ช่วยซักประวัติ วัดความดัน ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง บางคนช่วยเจาะเลือด ช่วยบริการน้ำและอาหารว่าง ช่วยสอนชาวบ้านตรวจเต้านม และบริการตรวจเต้านมให้ ทำทุกอย่างที่จะทำได้ ถึงเวลาอาหารกลางวันก็รับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน มีเสียงหัวเราะ และพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เคยถามสมาชิกว่าเหนื่อยมั๊ยที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ คำตอบที่ได้ทำให้นู๋รัตน์ หายเหนื่อยเช่นกัน : ไม่เหนื่อยเลยค่ะคุณหมอ สนุกดี ได้มาเจอเพื่อน มาทำประโยชน์ให้กับชุมชน ฉันมาด้วยใจ อยากมาช่วยคุณหมอทำงาน ได้ความรู้ดี : ในแต่ละวันก่อนจากกันจะมีแต่รอยยิ้ม โบกมือให้กัน ทักทายกัน สีหน้ามีความสุขและพกพาความภาคภูมิใจกลับไปเล่าให้สมาชิกในบ้านฟัง </p><div style="text-align: center">
</div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> วันนี้สมาชิกชมรมรวมใจต้านภัยมะเร็งบ้านกร่างได้แสดงถึงศักยภาพและความสามารถให้ชาวบ้านและผู้นำชุมชนได้รับรู้ ถึงความตั้งใจในการทำงานเพื่อชุมชน ที่จะเคียงคู่ไปกับเจ้าหน้าที่ศูนย์สุขภาพชุมชนบ้านกร่างได้อย่างภาคภูมิใจ และนี่คืออีกหนึ่งความภาคภูมิใจในชุมชนคนบ้านกร่าง ที่อยากบอกเล่าให้ชาวโลกได้รับรู้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ภาพกิจกรรมและภาพความประทับใจ(ขออภัยถ้าไม่สุภาพสักเล็กน้อย )แต่เป็นธรรมชาติของพี่น้องในชนบท คนที่ตรวจคือลูกๆ หลานๆกันทั้งน้าน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ด้วยรักและห่วงใยจากลูกหลาน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> สอนกันตัวต่อตัว กินอาหารร่วมกันอย่างครอบครัว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ขอบอกว่าทุกคนเยี่ยมจริงๆ</p>
น่าชื่นชมกับน้ำใจเสียสละของคนบ้านกร่างนะ เราว่ายังมีคนที่มีน้ำใจเช่นนี้อยู่ทั่วไปในสังคมไทย ใจเช่นนี้แหละนู๋รัตน์ จะเปรียบเสมือนสายน้ำที่ไม่มีวันเหือดหาย
นู๋รัตน์รู้สึกว่าการทำงานในชุมชนบ้านกร่างเริ่มเป็นที่ยอมรับจากชุมชนมากขึ้น ผู้นำก็ให้ความร่วมมือและเข้าใจงานของเรามากขึ้นกว่าในอดีตค่ะอาจารย์ รู้สึกมีกำลังใจในการทำงานมากขึ้น
นี่แหละครับ…รอยยิ้มที่ปลอดจากสิ่งปนเปื้อน…รอยยิ้มแบบนี้แหละครับ…ที่จะเป็นตัวต้านทานอนุมูลอิสระ สาเหตุของมะเร็ง…ความสุขมา…มะเร็งหาย…แต่มะเร็ง (แมลง)…ยังอุดมสมบูรณ์ครับ…เพราะไม่ใช้ยาฆ่ามะเร็ง…ชักฮง ๆ แล้ว…พอดีมาใต้…เลยหลงเสน่ห์สำเนียงใต้ครับ…
พูดถึงบ้านกร่าง…หมายถึงบ้านกร่าง…อำเภอแกลง..ระยองหรือเปล่าครับ…เพราะผมก็มีงานที่ “บ้านจำรุง” เหมือนกัน…รอยยิ้มชาวบ้านประมาณนี้เลย…เพิ่งรู้จักชีวิต…ก็ตอนที่ไปทำงานในชุมชนนี่แหละครับ…เหมือนเราได้ชีวิตกลับคืนมาเลย…
สวัสดีค่ะคุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul>
เย้...ดีใจจังพี่หนูกลับมาแล้วหลังจากเงียบหายไปนาน คิดถึงมากรู้มั๊ย..ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ทุกอย่างที่ทำได้ก็เพราะมีกำลังใจจากชุมชนคนบ้านกร่างนี่ละค่ะ
พี่นู๋ทิมคะน้องรัตน์มีเรื่องจะสอบถามเรื่องการเปลี่ยนเพลงในบล๊อกหน่อย คิดถึงด้วย ถ้าอยู่แถว G2k ช่วยติดต่อกลับมาหน่อย