วันนี้  รู้สึกว่า  จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับคุณพ่อคุณแม่ หลายเรื่องทีเดียว

 

จะแต่งคำประพันธ์ ก็เกรงว่า จะเฝือ เพราะ มิตรรักเขียนกันมากแล้ว  ครูอ้อยเลยเขียนบทความดีกว่า  เอาไว้อ่านเองด้วย

 

หลายครั้ง  ที่มีวันหยุดหลายๆวัน  หลายๆคนก็จะเดินทางกลับบ้านเดิม ที่มีคุณพ่อคุณแม่ที่มีชีวิตอยู่  กลับไปหาท่าน  กราบท่าน และบอกว่ารักท่าน  ท่านเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกหลาน

 

เพื่อนของครูอ้อยที่โรงเรียน  ต่างก็มีพ่อ แม่เสียแล้ว มีแม่ แต่พ่อเสียแล้ว  หรือพ่อแม่เสียไปหมดแล้ว บ้างก็เสียไปตั้งนานแล้ว บ้างก็เพิ่งเสีย

 

ครูอ้อยมีเพื่อนครูผู้หญิงคนหนึ่ง  ที่สอนอยู่ที่โรงเรียนเดิมที่ต่างจังหวัด  พ่อของเธอเสียตั้งแต่เธออายุ 2 ขวบ และแม่ของเธอเพิ่งจะเสียไปได้ เพียง 5 ปีที่ผ่านมา  เธอเลยถือโอกาสนี้ มากราบ คุณพ่อและคุณแม่ของครูอ้อย

 

สรุปแล้ว.....ครูอ้อย มีคุณพ่อคุณแม่ครบถ้วน.....ตระกูลนี้อายุยืน

 

จุดสำคัญอยู่ที่ว่า.....เพื่อนครูอ้อยแต่ละคน ชอบพูดว่า.....นี่เธอ  อ้อย  ไปหาพ่อแม่ หาอาหารอร่อย ไปให้พ่อแม่กิน  ไปอาบน้ำให้พ่อแม่  หวีผม  ทาแป้งให้พ่อแม่ .....ก่อนที่จะไม่มีพ่อแม่ แบบฉันนะ.....