ความภูมิใจของฉัน..กับวันที่เดินทางไปกับฯพณฯชวน หลีกภัย ผู้นำที่ยิ่งใหญ่

ความภูมิใจของฉัน..กับวันที่เดินทางไปกับฯพณฯชวน หลีกภัย  ผู้นำที่ยิ่งใหญ่

ก่อนอื่นขอกล่าวถึงผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของฉันหมายถึงนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีคนที่ 20 ของไทย  ท่านเกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2481 ที่ตำบลท้ายพรุ อำเภอเมือง จังหวัดตรัง บิดาชื่อนิยม มีอาชีพเป็นครูมารดาเป็นชาวสวนและค้าขาย ชื่อแม่ถ้วน นายชวน หลีกภัย เป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 8 คน  นี่ก็ใกล้จะถึงวันเกิดครบรอบ 72 ปีของท่านแล้ว

        ในวัยเด็ก ท่านเรียนที่โรงเรียนวัดควนวิเศษและต่อโรงเรียนมัธยมวัดควนวิเศษ ก่อนย้ายไปโรงเรียนตรังวิทยา ได้รับรางวัลเรียนดีเรียงความดีเด่น และเก่งวาดเขียน  นายชวน หลีกภัย เข้ากรุงเทพฯ เรียนเตรียมศิลปากรก่อนที่จะไปสมัคร เรียนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์คู่กันไปพร้อมกับรับจ้างเขียนป้ายโฆษณาไปด้วย ท่านจบเตรียมศิลปากรปีที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2502 และ 3 ปีต่อมา จึงจบเนติบัณฑิตไทยรุ่นที่ 17 ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

       บนเส้นทางการเมืองของท่าน  เริ่มต้นเมื่อ ปีพ.ศ. 2512 ท่านลงเล่นการเมืองสมัครเป็น ส.ส.ซึ่งได้รับคะแนนถล่มทลายเป็นที่ 1 และการลงเลือกตั้งทุกครั้งนายชวน หลีกภัยจะได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียงท่วมท้น และท่านได้สั่งสมบารมีที่ยิ่งใหญ่บนเส้นทางการเมือง เป็นเจ้ารัฐมนตรีหลายกระทรวง  ดังนี้

• รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2518
• รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2519
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2519
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2523
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2524
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2525-2526
• ประธานสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529-2531
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2531-2532
• รองนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2532 - 26 ส.ค.2533
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2533 (ส.ค.-ธ.ค.2533)
• หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (26 ม.ค.2534 - 4 พ.ค. 2546)
• นายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2535 (23 ก.ย.2535 - 20 ก.ค.2538)
• ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2538 (4 ส.ค.2538)
• ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2539 (21 ธ.ค.2539)
• นายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2540 (9 พ.ย.2540 - 8 ก.พ.2544)
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2540 (14 พ.ย.2540-18 ก.พ.2544)
• ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2544 (11 มี.ค.2544)
• ประธานสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ (พ.ศ. 2546 - ปัจจุบัน)

จากประสบการณ์การบริหารงานที่มากมายทำให้ท่านได้รับคำยกย่อง ในด้าน

ยึดมั่นในหลักการประชาธิปไตย และยึดถือในเรื่องของหลักการเป็นอย่างมาก

เป็นนักการเมืองที่มือสะอาด จนได้รับฉายา Mr. Clean (นายสะอาด) นอกจากนี้ภาพที่พบจากสื่อมักแสดงให้เห็นว่าใช้ชีวิตอย่างสมถะ^[

เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่กล้าประกาศว่า รมต. ว่าการกระทรวงกลาโหม ไม่จำเป็นต้องเป็นทหาร แสดงให้เห็นถึงบุคลิกผู้นำและบริหารปราศจากอำนาจของทหารได้เป็นอย่างดี

ที่มา http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%8A%E0%B8%A7%E0%B8%99_%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2

ทั้งหมดนี้เป็นประวัติย่อๆของท่านที่ฉันและท่านทั้งหลายรู้จักผ่านทางอินเตอร์เน็ทต์ แต่อาจมีหลายอย่างที่หลายท่านอาจไม่เคยได้รับรู้  หลายท่านอ่านแล้วอาจรู้สึกเฉยๆ  เว้นแต่หากท่านได้ใกล้ชิดกับท่านแล้วจะสัมผัสได้ถึงมิติที่ยิ่งใหญ่  มิติแห่งความศรัทธา  มิติแห่งความเป็นแบบอย่าง  มิติแห่งความมีเมตตาเอื้ออารี  เป็นผู้ให้และแบ่งปัน  มีความใส่ใจกับเรื่องที่ละเอียดอ่อน   มิติแห่งความพอเพียง  เรียบง่าย มิติแห่งการนำอย่างสุขุม 

****เหตุเกิดกับฉันเมื่อวันที่ 23-07-2553 วันศุกร์ที่ผ่านมานี่เอง  ในวันนั้นเป็นวันที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ จัดนิทรรศการภาพถ่าย "Pictures for life"  ซึ่งฯพณฯ ชวน  หลีกภัยมาเป็นประธานในพิธีเปิด  สำหรับตัวดิฉันเองงานนี้ไม่ได้ถูกมอบหมายหน้าที่อะไรเป็นพิเศษ  รับผิดชอบแผนกต้อนรับทั่วไปตามที่ฝ่ายบริการพยาบาลแจ้งมา

*****เช้าวันนั้นดิฉันเดินทางไปส่งลูกสาวเพื่อขึ้นรถที่หน้าอาคาร 3 คณะพยาบาลศาสตร์ไปโรงเรียนธิดานุเคราะห์เหมือนเดิมเช่นทุกวัน  จากนั้นก็เดินมาที่ทำงานประมาณ07.17 น   นั่งเคลียร์งานที่โต๊ะทำงาน  เสร็จแล้วดูนาฬิกายังไม่ถึงเวลานัดหมาย  ก็เลยผัดหน้าทาแป้งอีกเล็กน้อย จากนั้นก็ได้รับโทรศัพท์จากท่าน ดร.สมสมัย  สุธรศานต์  หัวหน้าฝ่ายบริการพยาบาลให้เตรียมอุปกรณ์การตรวจร่างกายไปที่ห้องรับรอง พร้อมคุณนภาศิริ  โชติแก้ว และน้องพนักงานช่วยการพยาบาลอีก 1 คน ซึ่งท่านศ.นพ.กรีฑา  ธรรมคัมภีร์ จะเป็นผู้ตรวจให้

*****ฯพณฯ ชวน  หลีกภัยมาถึงโรงพยาบาลประมาณ 8.30 น. ท่านบอกกับศ.นพ.กรีฑา  ธรรมคัมภีร์  ว่าท่านสบายดีแล้ว อาจเป็นเพราะท่านนอนดึก ตื่นเช้าก็เลยอ่อนเพลียเล็กน้อย  แต่ตอนนี้หายดีแล้ว ดิฉันได้ขออนุญาตท่านถ่ายรูปไว้ด้วย  ท่านก็อนุญาตให้ถ่ายได้   จากนั้นก็ให้ท่านพักผ่อน และพูดคุยกับผู้บริหารในห้องรับรองอีกห้องหนึ่ง  ดิฉัน Stand by อยู่ที่ห้องเดิม จนกว่าจะถึงพิธีเปิด

*****เมื่อถึงพิธีเปิด  ทุกคนก็ลงมาที่ห้องโถงหน้าโรงพยาบาลรวมทั้งดิฉันตามลงมาที่หลัง  จากนั้นดิฉันก็เดินไปนั่งรวมกับเพื่อนๆ  คิดว่ารอขึ้นไปเก็บของเมื่อเสร็จพิธีการ   แต่ยังไม่ทันได้นั่งเลย  พี่นิตยา  ไกรวงศ์  เรียกให้ไปช่วยงานพิธีการ  ติดดอกไม้ให้ผู้ที่บริจาคและได้รับเชิญมารับหนังสือและประกาศเกียรติคุณ  จากนั้นก็อยู่กับฝ่ายพิธีการตลอด  (พี่นิตยาให้ทำหน้าที่ถ่ายรูปให้  รูปตัวเองก็เลยไม่มี  หรือมีก็น้อยมาก )

ผศ.นพ. อนุพงศ์ นิติเรืองจรัส ประธานชมรมถ่ายภาพ  เล่าความเป็นมา การจัดทำหนังสือและนิทรรศการภาพถ่าย

รศ.ดร.บุญสม ศิริบำรุงสุข อธิการบดี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  กล่าวต้อนรับ

รศ.นพ.สุเมธ พีรวุฒิ คณบดี คณะแพทยศาสตร์ กล่าวรายงาน

ฯพณฯชวน หลีกภัย  กล่าวเปิดงาน  มอบหนังสือและประกาศเกียรติคุณให้กับผู้บริจาคเงินซื้อรถพยาบาล

ตัดริบบิ้นเปิดนิทรรศการบริเวณสถานที่แสดงภาพถ่าย

ชมนิทรรศการภาพถ่าย

ลงนามในสมุดเยี่ยมเพื่อเป็นเกียรติแก่นิทรรศการภาพถ่าย

เยี่ยมเยือนประชาชน

        ท่านคณบดีได้มอบหมายให้คุณนิตยา  ไกรวงศ์  เดินทางไปกับรถเพื่อไปส่งฯพณฯชวน หลีกภัย แต่เนื่องจากคุณนิตยา  ไกรวงศ์  ติดภาระกิจต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่าย  ไม่สามารถไปส่งได้ ท่านคณบดีจึงมอบหมายให้ดิฉันเดินทางไปกับฯพณฯชวน หลีกภัย  ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ แทน

ออกเดินทางจากโรงพยาบาลสงขลานครินทร์  ประมาณ 11.00 น

ระหว่างเดินทาง ดิฉันและคุณวุฒิ พนักงานขับรถ ไม่รบกวนท่านเพื่อให้ท่านได้พักผ่อนเต็มที่   ก่อนถึงบ้านได้พูดคุยเรื่องการเมืองเล็กน้อย  ถึงบ้านฯพณฯชวนฯ  ประมาณ13.00 น  ตลอดทั้งวันดิฉันยังไม่ได้แนะนะตัวกับฯพณฯชวนเลย กะว่าลงจากรถจะเดินไปแนะนำตัว

*****ถึงบ้านสวน บรรยากาศร่มรื่นเหมือนที่เคยมาเมื่อปี 2549 ดิฉันจึงเล่าท่านฟังว่าดิฉันเคยมาเมื่อ 4 ปีก่อน  ตอนนี้ต้นไม้สวยขึ้นกว่าเดิมมาก  ท่านบอกว่า สวยแบบบ้านสวน  ตอนนี้หน้าฝนต้นไม้ก็เลยงาม 

****เข้าไปในบ้านสวน รถจอดมีคนมารับกระเป๋าและของต่างๆ2-3 คน  ดิฉันยังไม่ได้เดินไปแนะนำตัว  ท่านเปิดประตูรถเดินลงมาถามว่า “ หนูชื่ออะไรนะ ” พอดิฉันบอกชื่อไป ท่านก็ถามถึงอีกคน  คุณวุฒิ ก็บอกชื่อไป จากนั้นท่านก็จำชื่อพวกเรา และขานชื่อเราเวลาคุยด้วยตลอด

****จากนั้นท่านพาพวกเราไปนั่งที่ในศาลาประชุม  ท่านก็ทำตัวสบายๆ  คุณระลึก  หลีกภัย เข้ามาถามว่า  ทานข้าวกันมาหรือยัง   พวกเราก็ตอบว่า  ท่านชวนฯ ยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยง  ท่านชวนเลยบอกว่าทานเป็น ชา+ซาลาเปา +ขนมสอดไส้+ขนมจั้ง+ข้าวต้มมัดก็แล้วกัน  จากนั้นคุณระลึกก็ให้คนออกไปซื้อ  ระหว่างรอก็นั่งคุยกันหลายอย่าง ท่านบอกว่าขนมที่นี่เขาอร่อย  ซักครู่ขนมก็มา  ท่านก็จัดขนม  และถ้วยน้ำชา ให้เราด้วย รู้สึกผิดอย่างไรชอบกล ตกใจและหยิบอะไรไม่ค่อยถูก ท่านก็ทำเป็นเหมือนผู้ใหญ่ใจดี ตัวแบบสบายๆ ใส่เสื้อยืดธรรมดาๆ  ลูกขึ้นยืนหยิบโน่นหยิบนี่ให้ดิฉันกับคุณวุฒิ ท่านอาจจะคิดว่าเราไม่กล้าหยิบเอง   ทุกอย่างดูเรียบง่าย  สมถะ สักครู่ดิฉันก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ได้มีโอกาสคุยกับท่านเรื่องปัญหาความก้าวหน้าของพยาบาลที่สังกัดมหาวิทยาลัย  เป็นทีมงานด้านสาธารณสุขที่ขึ้นกับกระทรวงศึกษาธิการ ดูเหมือนจะไม่ได้รับความเป็นธรรมเท่าที่ควร  การเข้าแท่งก็แตกต่างจากกระทรวงสาธารณสุข  ในส่วนของพยาบาลเองดูแล้วยังไม่เป็นธรรม  กลุ่มซี 7 ดูเหมือนว่าจะขยับน้อยที่สุด  เรื่องนี้พยาบาลเคยส่งเรื่องร้องทุกข์ถึงท่านนายกอภิสิทธิ์แล้ว  ท่านนายกรับทราบ  ปัจจุบันไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร ปัจจุบันในส่วนของข้าราชการยังไม่ได้ใช้ระบบแท่ง ส่วนระดับลูกจ้างเริ่มใช้แล้ว ท่านก็รับฟังและสนใจสอบถามในประเด็นที่ไม่เข้าใจ  จากนั้นท่านบอกให้พวกเรารอสักครู่ขอตัวไปที่พัก  กลับมาพร้อมเสื้อ 2 ตัว  บอกว่าไปดูเสื้อมาให้เลือกนานหน่อย  เพราะหาตัวใหญ่สุดให้คุณวุฒิ  คงใส่ได้พอดีนะ  ส่วนของลักษมี คงโตหน่อย พอใส่ได้นะ  .....ถึงตอนนี้จะใส่ไม่ได้ได้อย่างไร  ท่านใส่ใจให้ขนาดนั้น เห็นมีประชาชนรอพบหลายคน  พวกเราก็เลยขอตัวกลับ

****ก่อนกลับขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับท่านชวนด้วย

****  เดินทางกลับ 13.45.น.  ตลอดทางดิฉันกับคุณวุฒิก็คุยกันตลอดทางถึงเรื่องราวความประทับใจกับผู้นำที่ยิ่งใหญ่ในวันนั้น  เป็นสิ่งที่เหนือความคาดฝัน  อิ่มเอมใจ  ตลอดการเดินทาง รู้สึกว่าเราได้รับความไว้วางใจให้ดูแลผู้นำระดับนายกรัฐมนตรี โดยไม่มีผู้ติดตามใดๆเลย ขอบคุณที่เราเป็นลูกสงขลานครินทร์เราจึงมีโอกาสได้ทำความดี และนำมาเล่าขานจนวันนี้และวันต่อๆไป

****ลงจากเขาพับผ้าแวะซื้อสะตอกับมังคุด   คุณวุฒิ บอกว่าที่นี่ราคาถูกกว่าที่หาดใหญ่

****ถึงอำเภอเขาชัยสน 14.45 น. ฝนเริ่มลงปรอยๆ พี่ตาโกสุมภ์ หมู่ขจรพันธ์  โทรถามเรื่องการเดินทาง  ขอบพระคุณในความเป็นห่วง  จากนั้นฝนตกหนักตลอดทาง  แต่พวกเราก็ไม่เป็นไร  เนื่องจากได้พรที่ยิ่งใหญ่จากผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ทำให้เราปลอดภัย  

****มีคนกล่าวว่า  ใครได้พรจากฯพณฯชวน หลีกภัย แล้วจะเจริญก้าวหน้า  เท่านี้เรายิ้มไม่หุบแล้วหละ

****แล้วดิฉันกับคุณวุฒิก็ถึงหาดใหญ่ 16.30 น โดยสวัสดิภาพ