ชมสวนป่าโกงกาง

จากครั้งก่อน... (คลิกที่นี้) หลังจากเสร็จพิธีตอนเที่ยงแล้ว กลุ่มผู้เขียนก็เดินออกจากบ้านบ่อสวนเพื่อไปสวดมาติกาบังสุกุลที่หลุมศพ (ฮ้วงซุ้ย) ชาวไทยเชื้อสายจีนบริเวณสวนรอยต่อระหว่างบ้านบ่อสวนกับบ้านแหลมสน เสร็จพิธีแล้วก็เดิมมาชมสวนป่าโกงกางซึ่งอยู่ตรงกันข้าม ได้ถ่ายรูปไว้ต้วยตามประสาคนเห่อของใหม่ วันนี้โอกาสดีจึงเอามาฝาก...

เดินออกจากบ้านบ่อสวนไปบ้านแหลมสน ซึ่งสุดบ้านแหลมสนจะเป็นบ่อเก๋ง แต่สำนวนปักษ์ใต้ออกเสียงว่า บ่อเก้ง...

นี้แหละ ! บ่อเก้ง ซึ่งได้รับการอนุรักษ์ไว้... และเมื่อเลยบ่อเก้งไป ด้านขวามือหรือฝั่งตะวันตกของถนนก็จะเจอหลุมฝังศพฝรั่ง ดูตามหลักก็ครบร้อยปีพอดี (1909) เล่ากันว่าเป็นศพของชาวฮอลันดามาค้าขายแล้วได้ถึงแก่กรรมลง เมื่อก่อนด้านบนหลักจะมีไม้กางเขนติดอยู่ แต่เดียวนี้เหลือเพียงแต่แกนเท่านั้น.

ถึงแล้วสวนป่าโกงกาง... เดิมป่าชายเลนแถบนี้ ตอนผู้เขียนยังบิณฑบาตผ่านอยู่นั้นเสื่อมโทรมมากแล้ว เพิ่งมีการฟื้นฟูโดยการนำโกงกางมาปลูกเมื่อสิบกว่าปีมานี้เอง มีการทำทางเดินคอนกรีตเพื่อให้เข้าไปชมได้...

สองข้างทางเดินจะเป็นป่าโกงกาง ซึ่งบางช่วงก็หนาทึบ บางช่วงก็พอมีล่องน้ำให้เรือเข้ามาจับปูจับปลาได้... ส่วนภาพด้านขวามือ เมื่อมองทะลุออกไปเห็นแสงสว่าง คือริมปากอ่าวทะเลสาบสงขลาหรือคลองบ่อยาง.

จากด้านในสุดก็จะมาออกริมทะเล ซึ่งมีทางเดินเรียบทะเลให้ชมทัศนียภาพอีกครั้ง มองจากภายนอกจะเห็นเป็นโกงกางเขียวชะอุ่มขึ้นอยู่กลางริมทะเล...

ผลหรือลูกโกงกาง จะยาวเรียวเล็กคล้ายดอกธนู ห้อยอยู่เต็มต้น เมื่อสุกเต็มที่ก็จะร่วงหล่นปักดินโคลนแล้วงอกใหม่ขึ้นได้ทันที... นี้แหละธรรมชาติสร้างสรรค์.

ชมภายในเสร็จก็กลับมาด้านนอก พวกว่าให้ถ่ายกองดินปากรูปูเปรี้ยว (ไม่แน่ใจภาคกลางเรียกยังไง) และภาพปลาตีน เพื่อให้เห็นความสมบูรณ์ของธรรมชาติ...

อันที่จริงก็มีสัตว์เล็กๆ อื่นๆ อีกเยอะ แต่มีรถโยมผ่านมา อาสาจะไปส่งที่วัดสุวรรณคีรี แหลมสน จึงต้องรีบขึ้นรถ...