น้ำใจงาม

ว้นหยุดที่ผ่านมาได้กลับบ้านของตนเองที่ต่างอำเภอ...ระยะทางก็ห่างจากตัวจังหวัดมหาสารคามไปประมาณ  55 กิโลเมตร ไกลพอสมควร  แต่ละเดือนจะกลับบ้านประมาณ 2 ครั้ง ถ้าไม่มีงานติดพลันในช่วงของวันหยุด

เมื่อไปถึงบ้านก็จะพบพี่สาว  ที่อยู่บ้านในบริเวณรั้วเดียวกัน(คนละหลัง)  คนเดียวดูแล 2 บ้าน แต่เธอก็จะใช้วิทยุ  และทีวี เป็นเพื่อนเสมอ   สิ่งที่พี่สาวห่วงคือ  เรื่อง ของไร่ -นา  เรื่องการดูแลบ้าน เพราะ "เธอเป็นหญิงหม้าย" เป็นคนที่มีจิตใจดีงาม คอยช่วยเหลือผู้ที่ลำบากกว่า   ค่อนข้างเป็นคนซื่อๆ   ไม่เคยด่าว่าใคร จะยิ้มและมีเรื่องเล่าตลกๆ ให้คนรอบข้างหัวเราะอยู่เสมอ  จากพฤติกรรมที่แสดงออก ท่าทางอ่อนน้อม ถ่มตน จึงเป็นที่รักใคร่ของบ้านใกล้เรื่อนเคียง

เมื่อเธอมีเรื่องกังวลใจ และเราจะเป็นคนที่ช่วยให้แนวทางและช่วยคิด  เรื่องที่เธอกังวลใจมักจะได้รับการสนองตอบทันที่  และสิ่งที่เกิดขึ้นในวันหยุด ที่ทำให้เธอมีความสุข และได้ทำในสิ่งที่ตนเองอยากจะให้ทำคือ ต้องการบรรทุกปุ๋ยคอก เพื่อนำเอาไปใส่ไร่ -นา  เพื่อเตรียมดินในการลงนา

เธอจึงได้ไปขอแรง  ของสามีภรรยาคู่หนึ่ง อาชีพรับจ้างทั่วไป   บ้านใกล้กัน ในแต่ละวันทั้งคู่ก็จะไม่ค่อยได้ทำอะไร นอกจากอาชีพรับจ้างทั่วไป  ตามเทศกาล และสามีของเธอเป็นคนขี้โม้อีกต่างหาก คนอื่นไม่ค่อยจ้าง เพราะเบื่อขี้โม้  อาทิมีคนมาจ้าง ก็ไม่อยากไป(เลือกคน เลือกงาน)   ถ้าคนไม่ถูกใจจะให้ค่าแรงมากกี่เท่าแกก็ไม่ไป   เพราะ ไม่ถูกใจ นิสัย จะต้องเป็นคน"บ้ายอ" พูดดีด้วย แกจะทำให้ทุกอย่างถ้าถูกใจ

และในวันนี้พี่สาวไปเรียก  ว่าขอไปช่วย บรรทุกปุ๋ยคอก เพื่อนำเอาไปใส่ไร่ -นาด้วย  จะรับค่าจ้างเป็นรายวันก็ได้   แกก็ไม่ได้รีรออะไร สามี-ภรรยาคู๋นี้จึงมาช่วยกันขนปุ๋ยหมัก  ใช้เวลาทั้ง 2 วัน ถึงแม้จะเหนื่อย แดดร้อน  แต่ก็สมัครใจที่จะทำ เพราะเห็นว่าที่บ้านมีแต่พี่สาวคนเดียว และเป็นคนที่มีน้ำใจ เมื่อครอบครัวนี้ ขาดข้าวปลาอาหาร จะแวะมาหาพี่สาวอยู่เป็นประจำ  เราในฐานะผู้ให้ก็มีความสุข ผู้รับก็รับด้วยความสุข เพียงเพราะว่า การสื่อสารที่เป็นภาษาดอกไม้ และเข้าใจธรรมชาติของคน หลีกเลี่ยงการตอกย้ำ  ปมด้อย เหล่านั้น

ด้วยการชื่นชม เยินยอ ยกย่อง  เพิ่มคุณค่าและให้ความเท่าเทียมศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์  ในกรอบที่เขายอมรับได้ เขาไม่ต้องการอะไรจากเรา นอกจากคำพูดดีๆ  ที่ทำให้เธอมีความสุข และสรุปในวันทำงานของเธอคู่นี้ เธอไม่ต้องการค่าตอบแทนเป็นเงิน แต่ขอเป็นข้าสารแทน 

แต่พี่สาวไม่ยอม เลยให้ทั้งสองอย่าง และเธอบอกว่า มีอะไรเรียกใช้ได้นะ ด้วยความเต็มใจครับ

ผู้บันทึกที่ได้พบเห็น  ทั้งคู่มีน้ำใจงาม  เขาต้องการทุกอย่าง  เหมือนอย่างที่เราต้องการ   แค่คำพูดที่มีอยู่ในตัวเรา ที่จะสื่อสารในทางสร้างสรรค์ และให้การดูแลและยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น  เธอทำให้ด้วยหัวใจจริงๆ